นั่งรับลมร้อนหน้าแล้ง

ใบไม้กรอบแห้งเหี่ยวเห็น

แว่วครวญเสียงคำลำเค็ญ

บีบเค้นคุกคามใครใคร


เหลืองเหลืองรายรอบราวป่า

ห่อเหี่ยวโหยหาร่ำไห้

กิ่งก้านกลั่นแกล้งแกว่งไกว

ลมไล่รุกร้อนทุรน


หลุดร่วงร่อนลงบนลาน

อาลัยหลายล้านร่วงหล่น

ยังปกผืนป่าปะปน

รอท่าทุกข์ท้นทนทาน


ลมแล้งระริกผลิกใบ

กรอบเกรียมแกว่งไกวกิ้งก้าน

ร่องรอยเรื่องราวร้าวราน

เล่ห์กลฤดูกาลกัปปกัลป์


ลมแล้งยังร้อนโหดร้าย

มิคลายคล้ายกับคับขัน

เหงื่อย้อยหยดหยาดยืนยัน

ร่มพฤษไพรพันธุ์ผ่อนพัก


รับเรื่องรักษ์โลกลดร้อน

เริ่มก่อนกับการตระหนัก

พากเพียรเรียนรู้อนุรักษ์

เป็นหลักรักโลกคลายร้อน


ต้น พฤษภาคม 2558

บันทึกหน้าร้อนที่ท่ามะนาว