บันทึกที่ ๑๔๕ สะกิดใจตน : ปล่อยได้ วางได้


"มันหนักเราก็ไม่ยอมปล่อยมัน

ไม่ยอมวางมันเพราะอะไร

เพราะเราเข้าใจว่าของนี้มันดี

ของนี้มันถูก อย่างนี้ยึดเรื่องไป

ถ้าเขาว่าอันนี้ไม่ดีเราก็เป็นทุกข์

ก็ตั้งมานะเกิดขึ้นมาตรงนั้นนั้นอีกแหละ"

...พระโพธิญาณเถร (ชา สุภทฺโท)


........วันนี้ ผู้เขียนมีโอกาสได้อ่านหนังสือธรรมะ "ปล่อยได้ วางได้" ของ พระโพธิญาณเถร (ชา สุภทฺโท) ได้ข้อคิด คติเตือนใจในการนำมาใช้ในการดำเนินชีวิต ด้งนี้

........สติ คือ ความระลึกได้เสมอ สัมปชัญญะ แปลว่า กลัว หรือว่ารู้ตัว มีสติก็ย่อมมีสัมปชัญญะ เมื่อเกิดทั้งสองสิ่งนี้ก็จะเกิดปัญญา

พระพุทธเจ้าสอนว่า " อย่าไปเชื่อในสิ่งที่เขาว่ามันถูก อย่าไปเชื่อในสิ่งที่เขาว่ามันผิด..." ความเป็นจริง เรื่องสุข เรื่องทุกข์ อย่าไปยึดมั่นถือมั่น

สัจธรรม คือ ความไม่แปรเปลี่ยน

อนิจจัง ...ความไม่เที่ยงแท้ แปรเปลียนไป

ทิฐิ...ความเห็นของเรา

........ถ้าเรารู้จักอารมณ์ภายในก็จะรู้จักอารมณ์ภายนอก รู้จักคนภายนอกก็รู้จักอารมณ์ภายใน "อัชฌัตตา ธัมมา พหิทธา ธัมมา" ภายในเป็นอย่างนี้ภายนอกเป็นอย่างนั้น ทางภายนอกภายในมาปนกันอีก มันก็เป็นอยู่อย่างนั้น