ฉลาดกับเฉลียว

พิสูจน์
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

นายฉลาดและนายเฉลียว เพิ่งเรียนจบ ม.๖ จาก โรงเรียนบางลี่วิทยา

ได้รับความรู้จากครูคนเดียวกัน เรียนเหมือนกัน ห้องเดียวกัน แผนการเรียนเดียวกัน เขาทั้งสอง เป็นคนเก่ง บัดนี้เขาต้องไปเผชิญชีวิต

เขาเข้าป่า พบรอยเท้าสัตว์

นายฉลาด: นี่เป็นรอยเท้าช้างแน่ๆ

นายเฉลียว : ใช่รอยเท้าช้าง แต่ช้างตัวนี้ตาบอดข้างหนึ่ง

นายฉลาด: แกรู้ได้อย่างไร ว่าช้างตาบอดข้างเดียว

นายเฉลียว: ข้าสังเกตรอยใบไม้ใบหญ้า มีรอยถูกกินอยู่ด้านเดียว

ทั้งสองคนเดินต่อไป

นายฉลาด : นีผู้หญิงมาปัสสาวะใส่หลุมไว้นี่

นายเฉลียว: ใช่หลุมปัสสาวะของผู้หญิง ท้องแก่ด้วยซี

นายฉลาด : แกรู้ได้ยังไงว่า ผู้หญิงคนนี้ท้องแก่

นายเฉลียว: มีรอยมือเท้าประคองตัวลุกขึ้น

นายฉลาดเกิดความอิจฉา ว่านายเฉลียวมีความรู้ลึกซึ้งกว่าตน แสดงว่าครูโรงเรียนบางลี่วิทยา ลำเอียงให้ความรู้นายเฉลียวมากกว่าตน

นายฉลาดจึงชวนนายเฉลียว มาหาครูพิสูจน์ และต่อว่าหาว่าครูพิสูจน์ ให้ความรู้นักเรียนอย่างลำเอียง

ครูพิสูจน์ไม่โต้ตอบว่าอะไร ไปหยิบหม้อดินมา ๒ ใบ ขนาดเท่ากัน

ครูพิสูจน์ : เอ้า ฉลาด กับ เฉลียว มาเลือกหม้อดินไปคนละใบ

ฉลาด : ผมขอเลือกก่อน(หยิบหม้อดินไป ๑ ใบ)

ครูพิสูจน์: อีก ๒ ชั่วโมงครูจะให้เธอเล่นเกม เติมน้ำความรู้ที่ครูจะให้ ตอนนี้ครูไปประชุมก่อน ๒ ชั่วโมงผ่านไปครูพิสูจน์กลับมา

ครูพิสูจน์ : เอาละครูมีน้ำมาให้ คนละถัง ความจุเท่ากับ หม้อดิน เธอทั้งสองคน จงนำน้ำเติมในหม้อดิน ใครเต็มก่อนชนะ

ครูพิสูจน์ : ผลการแข่งขัน นายเฉลียว เติมน้ำเต็มหม้อดินก่อน (เพราะนายเฉลียวเอาหม้อดินไปแช่น้ำ จนอิ่มตัว ส่วนนายฉลาดนั่งเล่นเกมไม่ได้คิดทำอะไร พอถึงเวลาเติมน้ำ หม้อดินที่แห้งก็ดูดน้ำ จึงทำให้น้ำหายไปไม่เต็มหม้อดิน ผิดกับหม้อของนายเฉลียว)

ครูพิสูจน์ : นายฉลาดเอ๋ย ครูโรงเรียนบางลี่วิทยา ให้ความรู้ศิษย์เหมือนกัน ไม่ได้ลำเอียงหรอก เหมือนน้ำที่ครูให้เธอคนละถังเท่ากัน เพียงแต่ศิษย์บางคนรู้จักคิด ให้ลึกซึ้ง กว้างขวางออกไป ไม่ใช่เก่งตามตำราเท่านั้น เราต้องรู้จักนำความรู้ไปพัฒนา ไปใช้ในสถานการณ์ที่เหมาะสม นะลูก โลกข้างหน้ายังมีอะไรให้เราต้องเรียนรู้อีกมากมาย

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ภูมิปัญญาภาษาไทย



ความเห็น (0)