บางวันกับชีวิตที่เรื่อยเปื่อย...

ขอสักวันนะ...

ตื่นนอนแล้วไม่ได้วางแผนชีวิต

ไม่แปรงฟันแต่เดินไปเรื่อยๆ

ยิ้มให้กับทุกๆ อย่างที่พบเจอ...แต่ไม่ยอมพูดกับใคร


ขอสักวัน...

ดื่มกาแฟร้อนมากกว่าสองแก้ว

กินข้าวมากกว่าสามมื้อ

กินขนมมากกว่าสามก้อน...น้ำอัดลมสี่แก้ว...

ใช้เงินที่หาได้มายาก-อย่างฟุ่มเฟือย


ขอสักวัน...

ที่ไม่ใช้คอมพิวเตอร์ -เช็คเมล์- เข้าโกทูโนว์

ปิดมือถือ

ไม่อ่านหนังสือ ดูทีวี ฟังเพลง

เหมือนปิดหูปิดตาตัวเอง


ขอสักวัน...

ที่ไม่ได้ไปหาแม่

ไม่ได้ทำงาน

ไม่ได้ไปวัด


ขอสักวัน...

ได้เล่นน้ำกับลูก-วิ่งไล่กัน-เหมือนเด็กๆ

ตามใจภรรยา-ซื้อของให้-ช่วยถือของ

ขอสักวัน...บางวันกับชีวิตที่เรื่อยเปื่อย...


จันทร์ที่ 4 พฤษภาคม 2557


#ถ้อยคำของอาจารย์เนาวรัตน์...หวานเยิ้ม แต่ทรงพลัง

#เป็นบทกวีที่ให้กำลังใจยามเหนื่อยล้าโรยแรงได้ดี...

#กับมุมหนึ่งที่เค้กบางสวน อยุธยา..

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ความสุขของหมออนามัย



ความเห็น (5)

เขียนเมื่อ 

ดีจัง บันทึกนี้

พี่มีหนึ่งวันที่ตื่นมาโดยไม่วางแผนใดๆ คือ วันอาทิตย์ เดินเรื่อยเปื่อยไปชมนกชมไม้ เล่นกับหมาเพราะไม่มีลูกหลานให้เล่นแล้ว

ชีวิตที่เรื่อยเปื่อยนี่เติมพลังจริงๆ

เขียนเมื่อ 

น่าให้ได้ทุกอย่างเลยค่ะ ยกเว้น อันนี้ "น้ำอัดลมสี่แก้ว..." พี่โอ๋ว่าไม่ค่อยคุ้มกับสุขภาพเลย อิอิ

เขียนเมื่อ 

ใช่ค่ะ

ขอสักวัน...เพื่อตัวเองและครอบครัว

ขอบคุณค่ะ

เขียนเมื่อ 

พยายามลดสิ่งที่เป็นอันตรายต่อร่างกาย

มาเอาใจช่วย

ขอให้มีความสุขกับการทำงานครับ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะคุณ ทิมดาบ ชอบบันทึกนี้ค่ะ ขอสักวันที่จะทำใจตัวเราเอง