กลอนตลาด...หวาน

ยูมิ
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

หวานใดเล่าคนเขาชมนิยมนัก

มีคนรักมีคนชมคนห่วงหา

หวานใดเล่าคนคลุกเคล้าเมาวิญญา

จำจากลายังอาลัยใจคร่ำครวญ

หวานน้ำผึ้งตรึงติดในแค่ปลายลิ้น

ภูมรินบินไปเกาะเกี่ยวเกสร

ดูดน้ำหวานสารอาหารย่านดงดอน

บินกลับคอนคืนรังผึ้งจึงเกิดมี

อันตาลอ้อยน้อยกว่าหวานน้ำผึ้งแน่

หวานที่แท้ชโลมใจให้สุขขี

หวานน้ำคำฉ่ำชื่นใจในชีวี

หวานวจีมีสัตย์ซื่อคือคนชม

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน วัฒนธรรมท้องถิ่น



ความเห็น (0)