เรื่องเล่าจากบ้านแม่ตาด :

งูเห่า...เข้าบ้าน



ตอนหัวค่ำของวันก่อน "งูเห่า" ขนาดเขื่องยาวเกือบ 1 เมตร ตัวหนึ่งเลื้อยเข้ามาในบ้านผม เดชะบุญที่เพื่อนบ้านมาเห็นเข้าเสียก่อน ก็เลยช่วยกันค้นหาและทำการจับตายในที่สุด ซึ่งถ้าหากเพื่อนบ้านไม่มาเห็นเสียก่อน สมาชิกในครอบครัวของผมคนใดคนหนึ่งอาจจะได้รับอันตรายถึงชีวิตก็ได้....ช่างอันตราย และน่ากลัวมากๆ เลยครับ

สันนิษฐานว่า งูเห่าตัวนี้คงจะหนีอากาศร้อนข้างนอกมาหลบอยู่ในบ้านของผมซึ่งอากาศเย็นกว่า หรือไม่ก็อาจจะไล่กินเหยื่ออย่างใดอย่างหนึ่งแล้วหลงเข้ามาอยู่ในบ้าน แต่โชคดีที่เพื่อนบ้านมองเห็นก่อน เลยทำให้ผมและสมาชิกในครอบครัวปลอดภัยและไม่มีใครได้รับอันตราย

ทั้งนี้ หลังบ้านผมมีสวนลำไยของพื้นบ้านตั้งอยู่ ซึ่งสภาพค่อนข้างรก เลยทำให้งูหลายชนิดเข้ามาหลบอาศัยอยู่ รวมทั้งพวกงูเห่าด้วย แม้ว่าบ้านของผมจะมีบ้านของเพื่อนบ้าน 3 หลังล้อมรอบอยู่ก็ตาม แต่พื้นบ้านต่ำเกือบติดกับพื้นดิน เลยทำให้งูเห่าสามารถเลื้อยเข้ามาในบ้านได้

ส่วนที่ต้องจับตายงูเห่าตัวนี้ ก็เพราะว่าแถวๆ บ้านผมมีงูเห่าชุกชุมมาก เกรงว่าหากเอาไปปล่อยแล้ว มันจะย้อนกลับมาที่เดิมอีก เลยจำเป็นต้องฆ่าทิ้ง เพื่อลดจำนวนของงูเห่าในพื้นที่ลงบ้าง

คืนนั้นผมคิดไปต่างๆ นานาว่า หากเพื่อนบ้านไม่มาพบเห็นเสียก่อน สมาชิกในครอบครัวของผมอาจจะโชคร้ายและได้รับอันตรายถึงชีวิตอย่างแน่นอน และคงจะเป็นเรื่องที่น่าเศร้ามากที่สุดในชีวิตเลยทีเดียว

คืนนั้นทั้งคืน ผมเลยเกิดอาการจิตตกและนอนหลับๆ ตื่นๆ ตลอดทั้งคืนด้วยความหวาดผวาและใจหาย....น่ากลัวมากจริงๆ ครับ



น้องโอหลานชายข้างบ้านเห็นงูเห่าเป็นคนแรก และช่วยกันค้นหา

งูเห่าเลื้อยไปซ่อนอยู่ใต้ลังกระดาษเก่าและขู่เสียงดังฟู่ๆ เป็นระยะๆ

ความยาวเกือบ 1 เมตร ต้องจับตายสถานเดียว โดยการใช้ฉมวกแทงที่หัว

งูเห่าตัวนี้เป็น "งูเห่าปลวก" ที่ชอบอาศัยอยู่ในโพรงใต้จอมปลวก