บทสรุป : ตลาดนัดความรู้และ CQI สถาบันบำราศนราดูร ตอนที่ 6

การจัดการความรู้มีบทบาทสำคัญต่อการพัฒนาในทุก ๆ ด้าน ความรู้เชิงประสบการณ์มีบทบาทสำคัญในการจะพัฒนาทั้งคน งานและองค์กร แต่ก็ต้องไม่ลืมคุณค่าของคนด้วย

"ตลาดนัดความรู้และ CQI สถาบันบำราศนราดูร" ระหว่าง 31 ต.ค. 3 พ.ย. 2549 ได้กำหนดประเด็นหลักของการจัดงานว่าเป็น การแลกเปลี่ยนเรียนรู้จากการประสบการณ์ของผู้ปฏิบัติงานจริง

 

โดยมุ่งหวังให้เกิดการเรียนรู้แบบมีปฏิสัมพันธ์กันระหว่างผู้ปฏิบัติ (Interactive learning) ทำให้การออกแบบตลาดนัดครั้งนี้ มีทั้ง

  • 1. การนำเสนอผลงานพัฒนาคุณภาพในรูปแบบของ CQI ที่เกิดจากการจัดการความรู้ของแต่ละหน่วยงาน รวมทั้งสิ้นถึง 19 เรื่อง  เพื่อให้เจ้าหน้าที่ทุกคนได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้กันและกัน มีเจ้าหน้าที่ให้ความสนใจการนำเสนอผลงานทุกวัน แต่เป็นที่น่าเสียดายว่าพอในช่วงหลัง 15.30 น. ผู้คนก็จะทยอยออกจากห้อง ซึ่งก็เป็นความท้าทายของคณะกรรมการต่อไปว่าจะต้องหากลยุทธ์เพื่อดึงดูดให้เจ้าหน้าที่อยู่ร่วมในงานจนจบ

  • 2. การจัดนิทรรศการนำผลงานเด่นมาจัดเป็นบูทต่าง ๆ ถึงเกือบ 40 บูท ซึ่งบรรยากาศระหว่างผู้ชมกับเจ้าของนิทรรศการแต่ละบูทเป็นไปอย่างดี สนุกสนาน ครึกครื้นดี ทั้งการสะสมข้อมูล (Knowledge Based) เช่น ขอเอกสาร ถ่ายภาพ การซักถามรายละเอียดของผลงาน ข้อเสนอแนะต่าง ๆ 

  • 3. เวทีเสวนาการจัดการความรู้ เรื่องเล่าเร้าพลัง : จาก KM สู่ Best Practice โดยมีการนำเสนอรูปแบบการจัดการความรู้ของหน่วยงานที่แตกต่างกัน 3 หน่วยงานใหญ่ ๆ ได้แก่

  •  กรมอนามัย ซึ่งมีแพทย์หญิงนันทา อ่วมกุลเป็นผู้เล่าถึง "ประสบการณ์ในการจัดการความรู้ในคน ที่เริ่มต้นจากการไม่บังคับแต่หน่วยงานไหนที่สนใจก็ให้ทำไปก่อนแล้วค่อย ๆ นำความสำเร็จมาขยายผล ถ่ายทอดเล่าเรื่องที่ทำสำเร็จให้ผู้อื่น เก็บบันทึกความสำเร็จเป็น Blog ผลจากที่เริ่มนำKMมาใช้คือการเปลี่ยนแปลงในทางบวกที่เกิดขึ้น"
  •  กรมควบคุมโรค ซึ่งนพ.ธนรักษ์ ผลิพัฒน์ เป็นผู้เล่าก่อน ประเด็นคือ " ....KM...ผู้ใดทำผู้นั้นได้และให้ความรู้เกี่ยวกับลักษณะการทำ KM แบบต่างๆรวมถึงธรรมชาติของ Best Practice ว่ามันไม่หยุดนิ่งหรือคงที่ มีการเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ ผู้นำไปใช้ต่อก็จะต้องมีการวิเคราะห์เพื่อประยุกต์ใช้และรวมถึงวงจรในการทดลองใช้และพัฒนาในเวอร์ชันที่เป็นของตนเอง ด้วยเช่นกัน.." 
ต่อจาก นพ.ธนรักษ์ เป็นท่านนพ. ศุภมิตร ชุณห์สุทธิ์วัฒน์ " ท่านเล่าเรื่องการจัดการความรุ้โดยใช้ Model ปลาทู โดยอาจารย์ได้ยกตัวอย่างการทำงานของกรมที่ผ่านมาสองเรื่องมาประกอบคือ

1. การนำวัคซีนมาใช้ป้องกันและลดจำนวนผู้ติดเชื้อไวรัสตับอักเสบ

2. การป้องกันไข้หวัดนกเพื่อเตรียมรับมือไข้หวัดใหญ่

  • สถาบันบำราศนราดูร โดยผอ. อัจฉรา เชาวะวณิช ได้เล่าถึงการจัดการความรู้ของสถาบันฯ ที่เริ่มต้นคล้ายกับอ. นันทาคือการไม่บังคับและให้หน่วยงานที่สนใจเรื่อง KM ทำเองก่อนเพื่อเพิ่มคุณค่าในการทำงาน ซึ่งผอ.ได้มองเห็นว่างานเรานั้นมีอยู่แล้ว แต่ต้องค่อย ๆ อาศัยการขัดเกลางานหรือความรู้ให้ดียิ่งขึ้น...ให้หน่วยงานได้ลองปฏิบัติจริงและปรับใช้จนมีประสิทธิภาพ การพัฒนาศักยภาพของคนทำงานควบคู่ไปกับขุมความรู้และเผยแพร่ความรู้ เมื่อพัฒนาไประยะหนึ่งก็เกิดเป็นชุมชนนักปฏิบัติ (Community of Practice : CoP) เช่น ทีมนำทางคลินิกต่าง ๆ ที่สามารถแลกเปลี่ยนเรียนรุ้ข้ามกลุ่ม ข้ามหน่วยงานทำให้เกิดการยกระดับความรู้ให้สูงขึ้น

ในวันสุดท้ายคือวันที่ 3 พ.ย. 2549 หลังจบการนำเสนอผลงาน CQI  เรื่องสุดท้าย ก็ได้มีการมอบของที่ระลึกแก่หน่วยงานต่าง ๆ ที่ให้ความร่วมมือในการจัดนิทรรศการความรู้และการมอบรางวัลบูทขวัญใจมหาชน ซึ่งได้แก่ 

  • หน่วยงานศัลยกรรม 5/4
  • หน่วยงานการเงิน
  • หน่วยงานควบคุมและป้องกันโรคติดเชื้อ
  • วิสัญญี
  • ศูนย์เปล

สำหรับการประกาศผลรางวัลCQI และข้อเสนอแนะจะประกาศและมอบรางวัลในวันขึ้นปีใหม่ 2550 หลังจากนั้นท่านผ.อได้เป็นประธานปิดตลาดนัดความรู้และ CQI  

"ตลาดนัดความรู้และ CQI สถาบันบำราศนราดูร" ปิดแล้วแต่การขับเคลื่อนความรู้ ยังไม่จบค่ะ การจัดการความรู้มีบทบาทสำคัญต่อการพัฒนาในทุก ๆ ด้าน ความรู้เชิงประสบการณ์มีบทบาทสำคัญในการจะพัฒนาทั้งคน งานและองค์กร แต่ก็ต้องไม่ลืมคุณค่าของคนด้วย หวังว่าการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ในครั้งนี้หลายท่านคงจะ ปิ๊ง..!! กับสิ่งที่ได้พบได้เห็น ซึ่งดิฉันคิดว่าคณะกรรมการคงจะชื่นใจและเป็นปลื้มกับประโยชน์ที่มีต่อท่านเป็นแน่...

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ชุมชนคนชุดเขียว

คำสำคัญ (Tags)#km#ตลาดนัดความรู้#cqi#สถาบันบำราศนราดูร

หมายเลขบันทึก: 58901, เขียน: 12 Nov 2006 @ 16:48 (), แก้ไข: 06 Sep 2013 @ 17:37 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 14, อ่าน: คลิก


ความเห็น (14)

Dek Com`science
IP: xxx.155.94.138
เขียนเมื่อ 

ตามมาให้กำลังใจพี่เล็กคับ เหงแล้วน่าชื่นชมคับ ชุมชนพี่เล็กดูดีมีคุณภาพมากเลยคับ

รพ.แถวบ้านผมไม่เหงสนใจ km กันเลย

  • คุณ Dek Com`science คะ
  • น้องรู้มั๊ยคะว่า....พี่ใช้เวลาทำ KM ในหน่วยงานถึง 3 ปี กว่าจะเห็นภาพความสำเร็จเช่นนี้
  • พี่ว่าคุณไม่ต้องสนใจว่าใครจะทำหรือไม่ทำหรอกค่ะ
  • ถ้าน้องสนใจที่จะทำ KM ซะอย่าง ..พี่ว่างานสำเร็จไปแล้วครึ่งนึงนะคะ..เป็นกำลังใจให้..สู้..สู้..ค่ะ
Dek Com`science
IP: xxx.155.94.138
เขียนเมื่อ 

จะว่าไปครอบครัวผมเป็นครอบครัวพยาบาลก็ได้คับ

แฟนผมเป็นพยาบาล น้า 2 คน พี่สะไภ้ 4 คน เกือบครบทุก word ส่วนตัวผมจะสนิทกับพยาบาลใน รพ.ดังกล่าวมากๆ (เพราะหากินกะพยาบาล) รับจ้างทำ อวช. ประมาณเนี๊ยพี่ แต่ความคิดผม KM จะมีคุณภาพมากกว่าหลายเท่าคับ แต่เวลาผมเจ็บป่วยก็ไม่ได้เดือดร้อนอะไร เพราะสนิทกันทั้งนั้นเลย

อยากให้ รพ.ผม เป็นแบบ สถาบันพี่เล็กจัง

ตอนนี้ผม save URL พี่ไปให้ญาติๆผมไปเปิดดูหมดแล้วคับ  ไม่ได้เป็นพยาบาลแต่เข้าใจพยาบาลทุกสิ่งทุกอย่างอ่ะพี่ อิอิ

ระบบราชการแต่ละที่ ไม่เหมือนกันคับ จะไปได้ดีหรือไม่แล้วแต่นาย(ผ.อ.)

  • ขอบคุณมาก ๆ เลยค่ะที่ตามมาชม เนี่ยแสดงว่าน้องเข้าใจเรื่อง AI = Appretiation Inquiry  ในทาง KM แล้วนะเนี่ย
  • สถาบันบำราศฯ มีนายดีที่เข้าใจ KM และยังมีใช้เทคนิค AI คือ การตามดมและชมลูกน้องด้วย ทำให้ลูกน้องมีพลังสร้างสรรค์แต่งานดี ๆ ค่ะ
  • อย่าเพิ่งท้อนะคะ...กรุงโรมไม่ได้สร้างเสร็จภายในวันเดียว...เช่นกันค่ะ KM ต้องใช้เวลาและอาศัยการลงมือปฏิบัติเช่นกันถึงจะรู้ว่า KM ดีอย่างไร
ดนัย รักขิตตธรรม
IP: xxx.156.23.98
เขียนเมื่อ 

 

   พี่ ศุภลักษณ์ ครับ

  พี่เขียน สรุปได้เยี่ยมมากครับ ขอเป็นกำลังใจครับ ในความท้าทายที่พี่พูดถึง ตอนหลัง 15.30 ถ้าพี่มีเทคนิคอะไรในการบรรลุความท้าทายนี้ ขอ show & share ด้วยครับ

Dek Com`science
IP: xxx.155.94.138
เขียนเมื่อ 
นาย รพ. ผม เป็น นายที่ประหยัดทุกสิ่งทุกอย่างคับพี่เล็ก เพราะ รพ.อยู่ ภาวะขาดทุน ช่วงนี้ดันมาอยู่ภาวะน้ำท่วมอีก (เพิ่งแห้งอ่ะพี่T___T)เป็น รพ.ประจำอำเภอ แต่เป็น รพ.ทั่วไป คงพอจะเดาออกนะคับพี่เล็กว่า หมู อยู่ จ.ไหน เพราะหนักๆมีแค่ 3 จังหวัด ตั้งแต่ผมเกิดมาเกือบ 30 ปี อย่างมากก็อบรม CPR อ่ะคับพี่ - - เป็นแบบนี้จิงๆ OT เหลือ O.R.ที่เดียว word อื่นอด น่าเศร้าไหมคับ ยังไงก็จะติดตามชมพี่เล็กตลอดไปคับ จนกว่าพี่เล็กจะ C8 เต็มขั้น^^(ส่งมาให้ผมพิมพ์ได้นะพี่+++ฟรีจ้า)
  • ติดตามมาอ่านและให้กำลังใจให้ครบถ้วนทุกตอนค่ะ ขอบคุณทั้งเนื้อหาและภาพประกอบนะคะ เสียดายที่ไม่มีเสียงของ "น้องเล็ก" ด้วย
  • ประเด็นท้าทายดังกล่าว ต้องระดมสมองทีมงานทำ CQI สำหรับการจัดครั้งต่อไปค่ะ
  • เยี่ยมเลยครับ
  • วันนี้น้องสวยหายไปไหนครับ
  • ยิ้ม ยิ้ม
อย่าอยู่อย่างอยาก
IP: xxx.24.236.208
เขียนเมื่อ 
ได้ในบล็อกดูแล้วติดใจที่เรื่องนี้จัง (เรื่องนางฟ้าชุดเขียว)เพราะเราก็คิดเห็นเหมือนกับคุณสงสัยจังเช่นกันนะ เพราะเท่าที่ได้อ่านมาหลายเรื่องๆ ก็คาดเดาได้ว่าคุณศุภลักษณ์จะต้องเป็นหัวหน้าห้องผ่าตัดแน่ๆเลย เลยอยากถามว่าคุณศุภลักษณ์เคยได้ออกไปช่วยที่ห้น่วยงานหรือไม่ ถ้าเคยไปมาทั้งหมดกี่ครั้ง มีปัญหาอุปสรรคใดๆหรือไม่ ช่วยตอบข้อสงสัยทีนะ เอาความจริงนะ เพราะอยากรู้ว่าคุณจะได้บุญกี่ครั้งมาน้อยเพียงใด "การเปิดใจ คือ การพูดความจริงเกี่ยวกับตนเอง"
  • เห็นการมอบรางวัลบูธแล้วเห็นด้วยครับ
  • แต่สงกาสัยบูทการเงินมากเพราะขึ้นไปไม่เจอคนเชียร์แขกเลย แซวเล่นครับ อิอิ
  • ปีนี้ท่าจะมีคนได้รางวัลเยอะนะครับ เพราะน่าสนใจหลายเรื่องมาก
  • คุณดนัย คะ
  • ประเด็นความท้าทายที่ว่า ..กำลังหาวิธีการดี อยู่ค่ะ
  • ถ้าคิดได้ก่อน ก็อย่าลืม Share มาด้วยนะคะ
  • คุณ Dek Com`science คะ เราต้องอยู่อย่างเศรษฐกิจพอเพียงค่ะ
  • รพ. มีอะไรก็ใช้แบบนั้นแล้วกันนะ มีน้อยใช้น้อย มีมากใช้มากค่ะ ช่วยโรงพยาบาลประหยัด จะได้โบนัสกลับมา ...ไชโย...
  • พี่เกรงใจถ้าทำซี 8 พี่จะจ้างน้องทำละกัน ฮิฮิฮิ

ขอบคุณ พี่มอม คุณขจิต น้องจันทร์ ที่ติดตามทุกตอนนะคะ

งาน KM & CQI บำราศปีนี้จัดได้ดี ผลงานก็เพียบ พร้อมทั้งคุณภาพด้วย และคงจะเป็นมาตรฐานให้กับครั้งต่อ ๆ ไป

อ้อ...ปีนี้เภสัชเงียบไปหน่อยนะจ๊ะ ปีหน้าต้องฟิตหน่อยละจ้ะน้องจันทร์

  • คุณอย่าอยู่อย่างอยาก
  • ก่อนอื่นต้องขอบอกก่อนนะคะว่า ห้องผ่าตัดจะไปช่วยงาน ER ในกรณีที่ไม่มีผู้ป่วยมาผ่าตัดในช่วงเวลา 17.00 - 19.00 น. ถ้าวันไหนเรามีผ่าตัดในช่วงเวลาดังกล่าวเราก็ไม่สามารถออกไปช่วย ER ได้
  •  เรามีการกำหนดหน้าที่กัน คือ

         1. หัวหน้าเวรอยู่ที่ห้องผ่าตัดเพื่อบริหารงาน หรือไปเยี่ยมผู้ป่วยหลังผ่าตัด และรับนัดผู้ป่วยที่มานัดผ่าตัดล่วงหน้า

         2. เจ้าหน้าที่คนที่เหลืออีก 2 คนอาจจะไปเยี่ยมผู้ป่วยหลังผ่าตัด และไปช่วย ER

  • โดยส่วนใหญ่ดิฉันจะเป็นหัวหน้าเวรจึงปฏิบัติหน้าที่ตามข้อ 1
  • ดิฉันก็เคยออกไปช่วยที่ ER ทั้งหมด 5 ครั้ง ค่ะ
  • สิ่งที่เราทำกันเป็นความตกลงในหน่วยงานและสมัครใจด้วยกัน ดังนั้นเราไม่เคยคิดว่าจะได้บุญมากน้อยแค่ไหน บุญไม่สามารถวัดได้ด้วยจำนวนครั้งหรอกค่ะ แต่อยู่ที่ความแรงกล้าของเจตนามากกว่านะคะ เราทำเพื่อขอแค่ให้ผู้ร่วมงานในสถาบันได้ทราบว่าเจ้าหน้าที่ OR ที่อยู่เวรนอกเวลาราชการทำอะไรบ้างเท่านั้นพอแล้วค่ะ