เหตุเกิดในวันลอยกระทง...2)เปลือก!

  หลงเพียงสิ่งที่ตาเห็น ไม่ได้มองเข้าไปถึงข้างใน  
ต่อจากบันทึกที่ผ่านมา   เราไปถึงบริเวณถนนเสน่หานุสรณ์  แหล่งชอปปิ้งของนักท่องเที่ยว  สิ่งแรกที่มองเห็นก็คือ น้ำพุประดับไฟสวยงาม  จนต้องสะกิดบอกคุณพ่อบ้านว่า "ถ่ายรูป...ถ่ายรูป"
จึงได้รูปสวยๆมาให้ชมกันค่ะ.....
ถนนถูกดัดแปลงให้เป็นลำคลองด้วยการนำกระสอบทรายมาวางเรียงเป็นแนวยาวกลางถนน  แล้วปูทับด้วยผ้าพลาสติคสีฟ้าสด  ใส่น้ำไว้ตรงกลาง  มองๆดูก็คล้ายคลองเล็กๆ...
เพิ่มความรู้สึกให้เหมือนธรรมชาติ  ด้วยการจัดสวนหย่อม มีน้ำตก และสะพานข้ามคลองไว้  สวยงามทีเดียวค่ะ
พี่เม่ยเดินพาสองสาวชี้ชวนดูกระทงที่วางขายเรียงรายสองข้างทาง
"โหย!...สวยๆทั้งนั้นเลย  เราซื้อใบโน้นไหม?... ใบนี้ไหม?..."
 เด็กๆเดินดูแล้วส่ายหน้า  น้องจิ้นบอกว่า....
"ไม่อยากลอยแล้ว  ไม่ได้ลอยกระทงที่เราทำกันเอง ก็ไม่ลอยดีกว่า! "
"ทำไมแม่จ๋าไม่เอากระทงของเรามาลอยล่ะ?"
พี่เม่ยสะดุดใจ หันไปมองหน้าใสๆของลูก ที่ทำหน้าตาจริงจังแบบไม่ได้พูดเล่นนะ  จนต้องหยุดคิดทบทวนตัวเองในใจ
เจ้ากระทงน้อยที่ลอยอยู่ในกะละมังที่บ้านนั้น....เจ้าไม่ได้หลงทางหรอกนะ....
พี่เม่ยต่างหากล่ะ ที่หลงทาง....
หลงให้ความสำคัญในสิ่งที่เป็นเพียงตามองเห็น...
เผลอไผลไปให้ความสำคัญกับความงาม...
หลงลืมไปว่าสิ่งที่เห็นคือ "เปลือก"...
หลงลืมเห็นคุณค่าของสิ่งที่ตนเองครอบครอง  ที่มีทั้งน้ำใจ ธรรมชาติ และความทรงจำดีๆ บรรจุอยู่มากมาย
วันลอยกระทงในปีนี้ จึงมีคำๆหนึ่ง ที่จะอยู่ในความทรงจำของพี่เม่ย 
อย่างไม่ลืมเลือนง่ายๆอย่างแน่นอนค่ะ..."เปลือก!"

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน สองคนยลตามช่อง

คำสำคัญ (Tags)#ความทรงจำ#ในบ้าน

หมายเลขบันทึก: 58810, เขียน: 12 Nov 2006 @ 09:43, แก้ไข, 06 Sep 2013 @ 17:37, สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 5, อ่าน: คลิก
บันทึกล่าสุด


ความเห็น (5)

Handy
เขียนเมื่อ 17 Nov 2006 @ 15:44
    ทุกสรรพสิ่งรอบกาย แม้แต่สิ่งเล็กน้อย เป็นสื่อสอนใจได้เสมอ สำหรับผู้มีปัญญาและมีจิตใจละเอียดอ่อน  
    พี่เม่ยเป็นคนหนึ่งล่ะที่ผมจัดไว้ในกลุ่มนี้ .. มีตัวอย่างมากมายที่ผมจำได้ เช่นเรื่องรอคิวซื้อข้าวกับ "พี่ช่าง" และเด็กๆนักเรียน เป็นต้น ใครไม่เชื่อลองอ่านบันทึกเก่าๆใน Blog นี้ดูก็จะรู้ว่าผมไม่ได้แกล้งชม
พี่เม่ย
เขียนเมื่อ 18 Nov 2006 @ 15:36
  • ตามมาขอบคุณทุกบันทึกที่ท่านชมเลยค่ะ ...
  • ชอบค่ะ ไม่ใช่ไม่ชอบ แต่ที่ชอบที่ชอบนั้น...ไม่ชอบค่ะ (ขออนุญาตเลียนแบบนะคะ...)
โอ๋-อโณ
เขียนเมื่อ 19 Nov 2006 @ 00:17

ชอบค่ะชอบ ชอบทั้งบันทึก คนบันทึกและคนมาชมเลยค่ะ ช้อบ ชอบ อ่านแล้วรู้สึกดี๊ ดี

Handy
เขียนเมื่อ 23 Nov 2006 @ 23:31
มาอีกรอบครับ เพื่อบอกว่า ช้อบ ชอบ ...
ชอบทั้งคำตอบเจ้าของบันทึกและคำชื่นชมที่ชม ทั้งบันทึก คนบันทึกและคนมาชม ครับ รู้สึกดี๊ ดี จริงๆด้วย
โอ๋-อโณ
เขียนเมื่อ 24 Nov 2006 @ 00:04

นั่นสิคะ อ่านอีกรอบก็ยังช้อบ ชอบ...
ชอบได้อีกหลายรอบ ถ้าคนชอบยังมาตอบต่อว่า ชอบ ทั้งคำตอบเจ้าของบันทึกและคำชื่นชมของคนตามมาชมอีกรอบ

ว่าแต่ว่า...คุณ Handy ไม่เขียนเองบ้างหรือคะ เห็นตามไปออกความเห็นตั้งหลายบันทึกแล้ว คิดถึง จริงไหมคะ พี่เม่ย...