คำว่า"..สนิมสร้อย.."..เป็นคำที่เคยถูกบ่นด่าว่ากล่าว..ทุกๆคราวครั้งที่.."น้ำไหลออกตา"..คงจะพอเดากันได้(นะเจ้าคะ..ท่านผู้อ่าน..ถ้าท่านจะรู้จักคำๆนี้..คนที่เหน็บแนมและใช้ ภาษาเหล่านี้..คงจะตายกันไป เยอะแล้ว..
ที่เขียนและนำมาใช้ในที่นี้...เป็นไปในทางตรงกันข้าม..กับเมื่อเด็กๆแน่นอน.".สนิม"...นั้นกัดกร่อน..เหล็กกล้า..มันใช้เวลา...ไม่เชื่อนะ..ว่า..อากาศธาตุ..นั้นกินกัด..เหล็ก..ที่มนุษย์พยายามหล่อหลอม..ให้กลับคืนสภาพเดิม..อีกครั้ง...(ถ้าจะเชื่อ..ละก็..จะรู้..)...
ป่า..จะเกิดได้อีกครั้ง..คือ..เวลา..เราทำลาย..ป่า..เพราะความต้องการ..ในทุกๆรูปแบบ..(แอบคิด)..ทั้งทางตรงและทางอ้อม..จะตั้งใจรึไม่ตั้งใจก็ตาม...
การสร้างป่า.".อภัยทาน.".มันเป็น..สนิมสร้อย..ของ.กาลเวลา.....ในป่านี้..จึงเป็น.."ป่าช้าใจ"..ที่รกชัฏ...ที่ฝัง.."ต้นไม้..เป็น"...
สุสาน..ต้นไม้เป็น...การสร้างแหล่งพึ่งพา..ของอนาคต...หาก..วันนี้...เราเริ่มต้น...เฝ้าดู..สนิมสร้อย..ร้อยรักษ์สิ่งเขียว..ที่ถูกเบียดบังด้วยผลประโยชน์..ด้วยพลังของ..น้ำตา..ที่แห้งเหือดหายไป...เป็นอสงไขย..แห่งป่าอภัยทาน....
"ดูซิ"
น่าทึ่งไหม..ยี่สิบ..กว่า ขวบปีที่เห็นมา...เรามาช่วยๆกันบวกชีวิต..ให้.."ต้นไม้"
ที่เราจะมีเรื่องสาธยายกันยืนนาน....Doingfix...(ขอชวนเชิญ)...รักรักษ์.."ต้นไม้"
ต้นไม้เกิดใหม่ทุกปี...มหัศจรรย์..ของต้นไม้...บางครั้งเราคิดว่า..ไม่มีแม้แต่น้ำจะหล่อเลี้ยง..
หรือจะโดน.ยาฆ่า..ซ้ำแล้ว..ซ้ำเล่า..ก็ตาม..
ชอบจัง "สนิมสร้อย" สำนวนโบราณแท้ๆ บอกอายุคนเขียนเชี่ยว 5555 (อย่างอนนะคะ)
อยากรู้นะคะว่าคนรุ่นใหม่ฟังคำนี้แล้วนึกถึงอะไร
สวัสดีค่ะคุณnui..สำนวนนี้..(ตั้งใจใช้.)..เพราะเป็นคนแบบนั้น...มานาน..จนมาถึง ยุคนี้..ที่คนเป็น"สนิม"กันไปหมดขาด"สร้อย"เลย..ชักกระตุกไม่ได้...๕๕๕...เป็นโรคก้มหน้าก้มตา..สนิมขึ้นกาย..ต่างกับยุคก่อนหากย้อนยุคไป..นะเจ้าคะ...(คนที่เข้าใจคำนี้..และรู้ว่าโบราณ..ละก็..คงไม่ต่างสมัยกันเท่าไรนัก..อิอิ)..