กาพย์แก้วกวีกานต์ (๙๖)

"เย็นย่ำ ใกล้ค่ำนี้

แสงสุรีย์ มาฉายฉาน

งดงาม เป็นตำนาน

แสนชื่นบาน แสนสุขใจ

ตะวัน รอนอ่อนแสง

สว่างแจ้ง จะหายไป

ดั่งดวง หฤทัย

ยามห่างไกล ใจห่วงกัน"

9/1/58

บ้านพัก นพ.สสจ.เพชรบูรณ์

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน กาพย์แก้วกวีกานต์



ความเห็น (0)