สุนทรีย์กวีศิลป์ (๒๒๘)

"ไม้ น้อยใหญ่ใช้เติมเสริมคุณค่า

ล้ม กลางป่าพนาไพรในสิงขร

ข้าม ไม้ล้มข้ามได้ไม่อาวรณ์

ได้ ก้าวก่อนจรข้ามไม่ห้ามกัน

คน หลากหลายหมายมั่นฝันยิ่งใหญ่

ล้ม ลงไปให้สะดุดยื้อยุดฝัน

อย่า เผลอข้ามตามพลาดประมาทพลัน

ข้าม ไม่ทันยันถลาพาล้มลง"

Morning exercise 1/2/58

หนองหลวง เมืองตาก

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน สุนทรีย์กวีศิลป์



ความเห็น (0)