เจ้าของเรื่องเล่า

เรื่องเล่าประจำกลุ่มที่ 2 เรื่องเล่าที่ 6
ผู้เล่า : วุฒิกุล ธนากาญจนภักดี
จาก : มหาวิทยาลัยนเรศวร
เรื่อง : การให้กำลังใจ และการชมเชยสามารถพัฒนาคนได้

เรื่องเล่าพอสังเขป (เน้นวิธีปฏิบัติ)

         ในงานที่เป็นกิจวัตรของที่ทำงาน มีบางงานแม้เปลี่ยนให้ผู้มาปฏิบัติหลายต่อหลายคนแต่ก็ไม่มีผู้ใดรับผิดชอบหน้าที่นี้อยู่ได้นาน มีเพียงเจ้าหน้าที่ชายคนหนึ่งทำทำหน้าที่นี้ได้โดยไม่เคยบ่น แม้เขาเคยมีประวัติเกเร รวมถึงหน้าตาและท่าทีที่ทำให้เข้าใจว่าเป็นคนเกเรได้ไม่ยาก คนทั่วไปจึงมองเห็นในจุดนี้เด่นกว่าการปฏิบัติงานของเขา บุคลากรที่เคยทำหน้าที่ที่เขาปฏิบัติอยู่เท่านั้นจึงจะทราบว่าทำหน้าที่ที่เขาปฏิบัติอยู่เหนื่อยเพียงใด ซึ่งทำได้เพียงให้กำลังใจว่าซักวันต้องมีคนที่เห็นความดีของเรา

         เจ้าหน้าที่ผู้นี้ได้รับผิดชอบหน้าที่นี้มานานโดยไม่เคยขาดตกบกพร่อง จนวันหนึ่งผู้บังคับบัญชาระดับต้นเล็งเห็นและเอ่ยปากชมให้คนอื่นฟัง ผู้ที่ได้รับฟังมาจึงเล่าให้เจ้าหน้าที่ผู้นี้ฟัง เขาแสดงความดีใจอย่างเห็นได้ชัดไม่คิดจะเชื่อว่าสิ่งที่ได้มาเป็นความจริง เหตุการณ์ครั้งนี้ได้เปลี่ยนชีวิตเขาจากการทำงานอยู่เดิมให้มีความกระตือรือร้น ในการทำงานมากขึ้นไม่เพียงเท่านี้ถ้ามีงานนอกให้เขาปฏิบัติเขาก็จะทำด้วยความเต็มใจและเต็มที่

         แม้เขาจะไม่ได้ฟังออกจากปากผู้บังคับบัญชาเพียงแค่ฟังจากคำบอกเล่าก็ทำให้ตัวของเขามีกำลังใจและทุ่มเทในการทำงานเพิ่มขึ้นอย่างเต็มเปี่ยม

ปัจจัยสู่ความสำเร็จ (Key Success Factor)

         1. การให้กำลังใจ  
         2. การชมเชย  

คุณลิขิต
         1. ดร.รุจโรจน์ แก้วอุไร
         2. นางสาวสิริกาญจน์ ยอดบุรี

นิสิตถ่ายภาพ

         1. นายรงค์รบ น้อยสกุล
         2. นายจิรพันธ์ จับจ่าย
         3. นายพิสิฐ เอกสิริไตรรัตน์

คุณวิศาสตร์

         นางสาวรัตน์ทวี อ่อนดีกุล

         วิบูลย์ วัฒนาธร

.