ความพอดี...ความโชคดี

เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมาขณะที่ผู้เขียนกับคุณแม่บ้านกับจากจ่ายตลาดระหว่างที่กำลังทำกับข้าวอยู่ ผู้เขียนก็สังเกตุว่าปั๊มน้ำทำงานไม่หยุดแม้ว่าจะไม่เปิดน้ำ และได้ยินเสียงน้ำแตกดังซ่าๆอยู่ด้านบนห้อง

เมื่อขึ้นไปบนบ้านจึงพบว่า น้ำแตกจากสายก็อกด้านล่างของอ่างล้างหน้า น้ำพุ่งกระจายย่างแรง ผู้เขียนเปิดตู้แล้วปิดวาล์ว ก่อนจะสำรวจความเสียหาย

พอเห็นแล้วคิดว่าเป็นความโชคดีที่มาชำรุดเอาตอนที่อยู่บ้าน หากมาแตกเอาตอนไปทำงานหรือไปเที่ยวหลายวัน ซึ่งคงนึกภาพไม่ออกว่าน้ำจะไหลมากขนาดไหน ไฟปั๊มจะทำงานจนไหม้หรือเปล่า และอะไรจะเกิดขึ้นบ้าง หนอ

ว่าแล้วผู้เขียนก็ภาวนาสาธุขอบคุณสิ่งศักดิ์สิทธิืที่ปกปักรักษาให้แคลัวคลาดจากภัยที่ไม่ทราบล่วงหนเานี้...

จากการตรวจสอบพบว่าสายหลุดจากท่อวาล์ว โดยที่สายเกลียวหลุดออกเอง ทั้งที่ตัวขั้วยังติดอยู่ พอประกอบเข้าใหม่ก็ใช้งานได้ แต่สักพักก็หลุดอีก...

เริ่มร้อนขึ้นมาแล้วตอนนี้...

คราวนี้จึงคิดว่าน่าจะเกิดจากเกลียวเก่าหลวมจึงเสริมด้วยเทปกาวพันเข้าไป หมุนเกลียวเข้าไปใหม่ แล้วลองเปิดน้ำอีกครั้ง ก็ยังหยดอยู่ จึงลองพันหาเข้าไปอีกและพันรงเกลียววาวล์ด้วย หมุนเข้าจนแน่น จนแน่ใจว่ามันน่าจะโอเค

แต่พอจะเปิดวาล์วกับพบว่ามันเบียดกับปลอกเกลียว และน้ำหยดแรงกว่าเดิม...

ตอนนี้เหงื่อเริ่มตก...

มานั่งพิจารณาสาเหตุ อาจจะมาจากยางรองภายในที่สึกก็ได้ เพราะมีรอยฉีกนิดหนึ่ง ดังนั้นจึงไม่น่าเกี่ยวกับพวกเกลียวนอกเกลียวในที่พันเทปกาวอยู่หลายรอบนี้ แต่ก็พันเลี้ยงบ้างบาง

แล้วหมุนเข้าใหม่ เปิดน้ำ...

คราวนี้โอเค น้ำไม่หยดแล้ว

จึงนั่งปาดเหงื่อพร้อมได้ความคิดว่า บางสิ่งอย่างต้องอยู่ในความพอดี ไม่น้อยไปมากไป อย่างเช่นการพันเทปกาว และการหมุนเกลียวที่แน่นจนเกินไป

ดั่งที่องค์ตถาคตได้ทรงสั่งสอนว่า ให้เดินตามทางสายกลาง นั้นจริงแท้หนอ

สาธุ....

.....................

09 กุมภาพันธ์ 2558

พ.แจ่มจำรัส


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ลมหายใจแห่งบ้านและสวน



ความเห็น (2)

เขียนเมื่อ 

ซ่อมของเสียหายในบ้านเองนี่ดีมากๆ ค่ะ ไม่ต้องรอช่าง ไม่ยากเลยนะคะ

เขียนเมื่อ 

nui

ขอบคุณครับคุณหมอถ้าไม่เหลือบ่ากว่าแรงจะซ่อมเองครับ