น้ำตาของลูกศิษย์

ลูกศิษย์คนหนึ่งที่กำลังมีปัญหา เข้ากับเพื่อนไม่ได้ ปัญหาส่วนตัวที่ครูอย่างฉันก็ยังไม่รู้

แต่สิ่งที่ฉันสังเกตได้ เขาทุกข์ใจ

ฉันเรียกเขามาพบ เข้ามาถามว่าเป็นอย่างไร

เขาปล่อยโฮออกมา เขาเหนื่อย เขามองไม่เห็นอนาคต เขาท้อใจ

ในฐานะของครู ในฐานะของเพื่อนมนุษย์ ฉันได้แต่โอบกอดเขาไว้

ฉันบอกเขาว่า วันนี้เขาก็ดีกว่าเมื่อวานแล้ว เขาพยายามปรับตัวแล้ว

ฉันเชื่อว่าเขาต้องทำได้

ฉันอยากเห็นเขาสดใส ร่าเริง ฉันอยากเห็นเขาเติบโตเป็นคนที่มีความสุข

วันนี้ฉันขอยื่นสองมือที่ฉันมีเข้าไปช่วยประคับประคองเขา ค่อยๆ ให้เขาได้ก้าวเดิน

สำหรับฉัน ตราบใดที่เขายังไม่ปล่อยมือจากฉัน ฉันก็จะประคับประคอง จนกว่าสองขาของเขาจะแข็งแรง

จนกว่าเขาจะยืนหยัดในวิถีทางของตัวเองได้

และฉันก็เชื่ออย่างสุดใจว่าเขาต้องทำได้


จิตศิริน

๖ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๘

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการเรียนรู้ครูเพื่อศิษย์



ความเห็น (3)

เขียนเมื่อ 

"วันนี้ฉันขอยื่นสองมือที่ฉันมีเข้าไปช่วยประคับประคองเขา ค่อยๆ ให้เขาได้ก้าวเดิน"

ชอบค่ะ

เขียนเมื่อ 

ซาบซึ้งจังครับ

เขียนเมื่อ 

ครับ ยามเขามีปัญหา ขอเพียงมีใครสักคน ที่จะอยู่เคียงข้างเขา มีใครสักคน ทึ่เห็นคุณค่าของเขา เขาจะรู้สึกดีและมีคุณค่าในตัวเอง ปัญหาของเขาจะลดลงไปได้มาก เป็นการให้ที่มีคุณค่าของ ครู. เพื่อ. ศิษย์. ขอชื่นชมจากใจจริงครั