๒๘/๑/๒๕๕๘

*********

"เชิญเที่ยวงานพระแท่น"

ขอเชิญชวนนักท่องเที่ยว กัลยาณมิตร และผู้สนใจร่วมงาน "นมัสการพระแท่นศิลาอาสน์ ประจำปี 2558" ในระหว่างวันที่ 23 มกราคม - 3 กุมภาพันธ์ 2558 ณ วัดพระแท่นศิลาอาสน์ พระอารามหลวง ตำบลทุ่งยั้ง อำเภอลับแล จังหวัดอุตรดิตถ์ กันได้นะครับ...

พี่หนานตั้งใจไว้ว่าวันเสาร์ที่จะถึงนี้จะเข้าไปทำบุญ แอ่วงานพระแท่นสักหน่อย หนึ่งปีมีครั้ง ที่ชอบไปเพราะชอบกินขนมจีนน้ำยา ผักเยอะๆ ที่อร่อย และข้าวพันผัก ของชาวลับแลเขา นอกจากนี้ก็จะเดินดูของแปลกๆ ในงานนะครับ...

เมื่อตอนเป็นเด็กพอมองเห็นไฟไหม้เขาด้านทิศตะวันออกเหนือหมู่บ้าน และด้านทิศตะวันตกที่ดอยเขากลมเวลากลางคืนคราใด ชาวบ้านหรือผู้ใหญ่มักจะบอกหรือชี้ให้ลูกหลานดูและพูดกันว่า "ผ่องานพระแท่นปุ้นหนะ...หันเก่า ไฟเป๋นเส้นเป๋นสายเลย" ภาพของไฟไหม้ดอยที่อยู่บนเขาเป็นรูปคดโค้ง คล้ายดั่งแสงไฟที่ระยิบระยับบนดอยที่วัดพระแท่น ในช่วงเทศกาลเฉลิมฉลองประจำปี...เพราะช่วงที่ไฟไหม้ดอย(เขา) มักจะตรงกับช่วงที่มีงานพระแท่นพอดี...

ภาพสวย ๆ จากเฟส อุตรดิตถ์ 24 ชั่วโมง นะครับ

ช่วงนี้จึงได้ยินชาวบ้านพูดกันถึงเรื่อง การไปเที่ยวงานพระแท่นกันมาก การไปในเวลากลางคืนของผู้สูงอายุไม่ค่อยสะดวก ผู้คนมาก ต้องไปตอนกลางวัน คนหนุ่มคนสาว ไปกลางคืนอาศัยเดินเที่ยวชม และเดินออกกำลังกายไปในตัว เพราะกว่าจะเดินเที่ยวจนทั่วงาน ก็ได้เหงื่อไปหลายขีด ไขมันละลายไปหลายส่วนทีเดียว...

ที่ใกล้หมู่บ้านของพี่หนานมีประวัติของบ้านแสนขันและบ้านบ่อทองที่กล่าวถึงพระแท่นศิลาอาสน์ไว้อยู่เหมือนกันว่า...

...เคยมีชาวมอญมาตั้งรกรากอยู่ใกล้ ๆ บ้านแสนขัน ได้หนีมาจากขอมที่บุกรุก จากนั้นมาขอมก็ตามมารบกับมอญอีก ชาวมอญจึงมาหลบอยู่ที่บ้านแสนขัน เพราะว่าก่อนหน้านี้เขตบ้านแสนขันจะเป็นป่าทั้งหมด แต่ทั้งขอมและมอญก็อยู่ไม่ได้จึงได้หนีไป ปล่อยให้ที่บริเวณนี้เป็นที่ร้างอีก จากนั้นมาก็มีชาวไทยเดิมจากเวียงจันทน์ (ประเทศลาว) ได้ผ่านมาและเห็นว่าที่ดินบริเวณแห่งนี้มีดินที่อุดมสมบูรณ์ มีแม่น้ำลำธารไหลผ่าน ทำเลดี เหมาะที่จะตั้งรกรากทำมาหากิน จึงกลับไปชวนเพื่อนบ้านมาประมาณ 6-7 ครอบครัวเพื่อมาตั้งรกรากอยู่ที่นั่น โดยขณะนั้นยังไม่มีการเรียกชื่อหมู่บ้าน...

หลังจากนั้นชาวหล่มสัก (เพชรบูรณ์) เลย นครไทย (พิษณุโลก) ทราบข่าวว่าที่อุตรดิตถ์จะมีการสร้างพระแท่นศิลาอาสน์ จึงได้เก็บเงินเรี่ยไรจากชาวบ้านได้เงินเป็นจำนวนแสนขัน แล้วจึงได้บรรทุกเงินแสนขันนั้นแบกใส่หลังช้าง ม้า วัว ควายมาตาม ๆ กัน และในขบวนนี้ก็จะมีหัวหน้าอยู่หนึ่งคน เดินทางล่วงหน้าไปก่อน พอทราบว่าวัดพระแท่นศิลาอาสน์นั้นได้สร้างเสร็จเรียบร้อยแล้ว จึงได้กลับไปบอกพรรคพวกที่บรรทุกทองมาให้นำไปฝังไว้ที่บ้านบ่อทอง ปัจจุบันได้ตั้งชื่อตามที่ตั้งอำเภอว่า "ทองแสนขัน" ส่วนชาวบ้านบ้านแสนขันได้เรียกหรือตั้งชื่อหมู่บ้านสั้น ๆ ว่า "บ้านแสนขัน" มาจนถึงปัจจุบัน (ปรับนิดหน่อย)...(http://th.wikipedia.org/wiki/อำเภอทองแสนขัน)

ก็ไม่ทราบว่า "ทองแสนขัน" เหล่านั้น ปัจจุบันหายไปอยู่ที่ไหน หรือใครขุดเอาไปแล้ว...คงเล่าเป็นตำนานกันไปไม่รู้จบ ไว้มีเวลาจะตรวจสอบ วันเวลา เทียบเคียงกับการสร้างพระแท่นฯอีกทีนะครับ...

เพื่อนกัลยาณมิตรท่านใด ผ่านมาทางอุตรดิตถ์ก็อย่าลืมแวะเที่ยวงานกันได้ ตามวันเวลาดังกล่าวเบื้องต้นนะครับผม...

ขอบคุณทุกท่านที่สนใจ ขอบคุณโกทูโนว์