ฟังเรื่องเล่าพี่น้อยหน่า

"ทำไมเราไม่รักษาคนไข้เหมือนลูกของตน"
"ทำไมเราไม่รักษาคนไข้เหมือนลูกของตน"

Cr: พี่น้อยหน่า SHA CUP ท่าวังผา 23/12/57 ระหว่างเดินทางเพื่อประชุม SHA CUP ขอนแก่น

จากสถานการณ์ที่ได้นั่งพูดคุยกันระหว่างการรอขึ้นเครื่องไปจังหวัดขอนแก่น เราได้นั่งพูดคุยกันตามประสาผมเองก็ส่วนใหญ่แลกเปลี่ยนบ้างไม่ได้แลกเปลี่ยนบ้าง แต่อาสาเป็นผู้รับฟังเสียส่วนใหญ่ เพราะผมชอบฟัง... เราคุยกันไปมาได้หลายประเด็นแม้ช่วงระยะเวลาที่เรารอขึ้นเครื่องจะไม่นานมากนัก....


ประเด็นสำคัญจาการพูดคุยและรับฟัง

  1. การเรียนรู้สำคัญ ขณะเดียวกันต้องฝึก "การที่รับรู้และสัมผัสด้วยตนเอง" เพราะกระบวนการดังกล่าวสัมผัสถึง Illnesses &Suffering จากเหตุการณ์เกิดจากตนสัมผัสโดยตรงเกิดการเปลี่ยน paradigm shift เมื่อตนรู้สึกอย่างไร ญาติเขาเองก็รู้สึกเช่นนั้น หรือเขารู้สึกอย่างไรเราเองก็จะเข้าใจเขามากขึ้นเช่นกัน สำคัญที่สุดการรู้สึกร่วมกัน
  2. จากการเปลี่ยนตนเองสู่ "ความเข้าใจ" และ นำมาสู่ "การให้" Philanthropy ขณะเดียวกันเมื่อตนเองเป็นผู้ให้ได้ก็สร้างเครือข่ายการให้ที่ไม่ได้มีเฉพาะตน Philanthropy connection อาทิ ศูนย์ hemophilia ที่ทำให้แกนนำผู้ป่วยและครอบครัวเกิดการดูแลกัน หรือในประเด็นต่างๆ ทัายสุดมากกว่าการรักษาแต่เป็นการ Interaction กับชุมชน และกระบวนการเหล่านี้นำเรื่อง Social capital. เข้ามาร่วม ใครคือจุดคานงัดในชุมชน
  3. เมื่อสร้างคนสร้างความรู้สร้างระบบเกิดเครือข่ายแล้ว มีการพัฒนาการถ่ายทอดความรู้ โดยทีการแปลออกมาทั้งในรูปแบบการจัดการความรู้ ศูนย์การเรียนรู้ที่เป็นการ Show case ที่แสดงให้เห็นผล และมีคนบอกเล่าเรื่องทำอย่างไร และชุมชนแสดงให้เห็นผล. รวมถึงการบอกhow to. จากการลงมือทำในลักษณะทำได้จริงและผ่านหน้างาน..
  4. ผลการทำงานที่เกิดในการบูรณาการ"Spiritual" นั้น เกิดการปรับเปลี่ยนใน 3 ระบบ
  • คน :คนคนรู้จักให้เกิดการปรับเปลี่ยนความคิด.
  • ระบบ: ระบบเกิดระบบที่เห็นผู้ป่วยเป็นศูนย์กลางเกิดการเชื่อมโยงในการทำงาน.
  • องค์กร : องค์กรทำงานและเห็นเรื่องการทำงานและการให้เป็นเรื่องเดียวกัน เกิดการนำเสียงจากผู้ป่วยและชุมชนมาปรับระบบบริการ และมีการพัฒนาระบบอย่างต่อเนื่อง

แม้เวลาไม่มากนัก...แต่ประสบการณ์คนหนึ่งคนนั้นมากมายมหาศาลเสียจริง...................


สวัสดีปีใหม่ครับ......2558

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกนายลูกหมู



ความเห็น (9)

เขียนเมื่อ 

เป็นการพัฒนางานด้วยหัวใจจริงๆ ครับ ขอบคุณบันทึกนี้ครับ

พี่ทิมดาบ ขอบคุณมากครับ ฤดูเหมันต์หรือหนาวผมมักปรากฏกายออกมาครับ..

เขียนเมื่อ 

...ด้วยความชื่นชมมากๆค่ะ... คุณลูกหมู

เขียนเมื่อ 

พี่ชื่นชอบ "วิธีคิด" เพื่อการพัฒนามาก พยายามคิดและปรับปรุงวิธีทำงานของตัวเองอยู่เสมอ

จากประสบการณ์ยาวนานในระบบราชการเกือบ ๔๐ ปีทั้งในระดับกระทรวง และ ในระดับหน่วยบริการ พบว่า การเปลี่ยนแปลงจริงๆ จะเกิดขึ้นง่ายกว่าถ้าผู้บริหารระดับหัวเบอร์ ๑ สั่งการเป็นนโยบายให้ชัดเจน และมีระบบควบคุมกำกับที่ต่อเนื่อง ระบบจะวิ่งฉิว แม้ สรพ.จะพยายามคิดและเสนอแต่ถ้าระดับบนไม่ขยับก็จะยาก

เรายังขาดแคลนความคิดเชิงระบบมากๆ ในระดับคนทำงาน แต่มันมีอยู่นะน้องรอให้มีคนมาแผ้วถางทาง มิฉะนั้นมันก็จะขยับในวงเล็กๆ ไปช้าๆ

พี่ไม่กล้าสรุปว่า มันเป็นจากระเบียบวิธีคิดของคนที่หล่อหลอมมาจากระบบการศึกษา

ยังไงๆ พี่ก็ชื่นชอบและขอชื่นชมคนหนุ่มไฟแรงอย่างน้องลูกหมูมากค่ะ

ขอสวัสดีปีใหม่ด้วยงานวาดของลูกชายตรงนี้นะคะ

Pojana Yeamnaiyana Ed.D. อาจารย์ครับ..ขอบคุณมากครับที่เข้าเยี่ยมเยียนครับ..

สวัสดีครับพี่ nui ขอบคุณครับ พยายามประมวลเพื่อการปรับกระบวนการทำงาน ตอนนี้ สรพ. กำลังพัฒนาการทำงานใน 2 ทาง ประกอบด้วย

  1. จากเครือข่ายการทำงาน ทั้ง QLN HACC และการ Approach ผ่าน Surveyor ครับ (นี่เป็นกระบวนการที่เรียกว่าพยายามครับ) ที่จะประสานและสามารถดำเนินการได้ให้เป็นกระบวนการนี้เข้าไปด้วยผ่านแนวทางการ Accreditation ครับ
  2. ในกระบวนการดังกล่าวพยายามจะพัฒนาเรื่องแนวทางการประสานการทำงาน การพัฒนาระบบ management ผ่าน SHA CUP /Spiritual พร้อมทั้งกระบวนการ Motivation ผ่าน award และสรา้งเรือข่ายผ่านทั้งการ TOT สร้างคนครับ

ไม่ง่ายแต่ต้องพยายามต่อไป ขณะนี้กำลังประสานเชิง Policy ขอบคุณพี่หนุ้ยที่ให้ข้อคิด พร้อมทั้งกระตุกและย้ำเตือนการทำงานอย่างต่อเนื่องครับ..สวัสดีปีใหม่ครับพี่..

พี่หน่า คือ ผู้หญิงแถวหน้า ที่น่ายกย่องชื่นชมครับ

เขียนเมื่อ 

ชอบใจการทำงานของทีม SHA

เป็นการทำงานด้าน Humanized Health Care จริง

หายไปนานเลยครับ

สบายดีไหม

เขียนเมื่อ