กฎของกระจก...ผม...กับสุนัข...

เมื่อคืนผมได้นอนอ่านหนังสือ ใต้ผ้าห่มสองชั้น กับหมอนสองชั้นเช่นกัน

ได้ข้อคิดจากหนังสือที่อ่านมากมาย...มีเรื่องราวหนึ่งที่สะท้อนมุมมองความคิดของเรา

ต่อมุมมองสิ่งแวดล้อมที่เกิดขึ้นกับเรา

บทเรียนอยู่ที่...จะดีหรือเลว, โชคดีหรือโชคร้าย, + หรือ - , โอกาสหรือวิกฤต อยู่ที่มุมมองของเรา

เรื่องมีอยู่ว่า...

จากตำนานของประเทศธิเบต จะมีอารามทรงกลมที่ภายในมีกระจกพันด้าน

เช้าวันหนึ่ง...สุนัขตัวหนึ่งย่างเข้ามาในอาราม มันสูดกลิ่นรอบๆ อย่างระมัดระวัง แล้วแยกเขี้ยวยิงฟัน เห่าขู่ให้สุนัขที่อาจมีอยู่ข้างในมีความเกรงขามตนเอง

กระจกพันด้าน จึงสะท้อนเงาตนเอง สุนัขจึงเห่าอย่างบ้าคลั่ง จึงทำให้เห็นภาพสุนัขนับพันตัว เห่าอย่างดุร้ายใส่ตนเองเช่นกัน

สุนัขตัวนั้น จึงรีบเพ่นจากอารามทันใด เพราะถ้าอยู่ต่อตนเองต้องถูกสุนัขนับพันตัวฉีกร่างออกเป็นชิ้นๆ แน่นอน


บ่ายของวันนั้น... มีสุนัขอีกตัว เข้ามาในอาราม มันสูดกลิ่นอายหอมๆ จากแสงแดดที่ส่องเข้ามาอย่างอบอุ่น ท่าทางดีใจ ที่ได้เห็นโลกอันงดงามที่แปลกตาแปลกใหม่

สิ่งที่สุนัขเห็น คือ เห็นสุนัขนับพันตัว กำลังกระดิกหางมองตนเองอย่างเป็นมิตรสหาย

ในใจของสุนัข คิดว่า "ใช่แล้ว โลกนี้ช่างเต็มไปด้วยสุนัขที่เป็นมิตร ฉันไม่เหงาอีกแล้ว"

สุนัขตัวนั้น จึงเดินออกจากอารามด้วยความสุข เต็มเปี่ยมไปด้วยความอบอุ่นในใจที่งดงาม...


ผมอ่านแล้วมีความสุข แม้เรื่องราวจะเต็มไปด้วย "โลกสวย" ไปบ้าง แต่อย่างน้อย ถ้าเราคิดแต่สิ่งที่ดีๆ เราน่าจะได้สิ่งที่ดีๆ ตอบคืนมาบ้าง

ตามกฎ...

กฎของกระจก คือ การสะท้อนกลับมา
กฎของเวลา คือ การไม่ย้อนกลับไป...


สวัสดีปีใหม่ กับการเริ่มต้นความคิดของตนเองที่แสนงดงามอีกปี...

เสาร์ที่ 3 มกราคม 2558


* เรื่องราวจากหนังสือ "ไม่กล้าเปลี่ยน ก็ไม่มีโอกาส" เจิง เสี่ยวเกอ เขียน สุธิมา โพธิ์เงิน แปล

** ภาพจาก http://www.creditonhand.com/

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ความสุขของหมออนามัย



ความเห็น (1)

เขียนเมื่อ 

สุนัข ๒ ตัว กับกระจกพันด้าน ให้ข้อคิดมากนะคะ

กระจกนั้นสะท้อนตัวตนของเราได้จริงๆ ถ้ารู้จักพินิจ

พีี่ชอบหนังสือแบบนี้เช่นกันค่ะ พักหลังๆ อ่านแต่ประวัติศาสตร์เลยไม่มีเวลาอ่านปรัชญา จิตวิทยาค่ะ