ในเรื่องทุกเรื่องที่ผิดพลาดในชีวิต เราต้องยอมรับว่าสาเหตุหลักมาจากตัวเอง เพราะไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับชีวิต เราคือผู้ตัดสินใจเลือก และตัดสินใจลงมือทำ ไม่ว่าจะมีอะไรมาโน้มน้าวหรือไม่ก็ตาม แต่นั่นไม่ได้หมายถึงเราต้องโทษตัวเอง แต่เราต้องยอมรับความผิดพลาดของตัวเองต่างหาก เพื่อการเรียนรู้ เพื่อการแก้ปัญหา ได้ง่ายขึ้น และสามารถดำรงชีวิตในโลกนี้ได้อย่างมีคุณค่าและมีความสุข
การโทษตัวเอง คือ การจมอยู่กับปัญหา อยู่ในวังวนของปัญหา ทำลายความเข้มแข็งของตัวเอง ไม่มีเรี่ยวแรงที่ออกจากปัญหาได้ แต่การโทษคนอิ่น เป็นการซัดทอดความคิด ความรู้สึก แรงขับที่ไม่พึงปรารถนาไปยังผู้อื่นเพื่อให้ตัวเองพ้นผิด จะทำให้มองไม่เห็นความผิดพลาดของตัวเอง ทำให้ไม่เข้าใจปัญหา มองไม่เห็นปัญหา มองไม่เห็นว่าตัวเองเข้าไปเกี่ยวข้องกับปัญหาอย่างไร เลยทำให้แก้ปัญหาไม่ได้
หากเรายอมรับความผิดพลาด เรียนรู้ที่จะรู้จักความผิดพลาดของตัวเอง เราก็จะสามารถที่จะเรียนรู้และพัฒนาจิตใจตัวเอง เรียนรู้ที่จะแก้ปํญหา รู้จักแก้ไขความผิดพลาด รู้จักพัฒนาตัวเอง ขึ้นเรื่อยๆ แล้วเราก็จะก้าวข้ามสิ่งต่างๆ เหล่านี้ในชีวิตได้มากขึ้นๆ เรื่อยๆ
เมื่อเราก็รู้จักปัญหาที่แท้จริง รู้ว่าอะไรคือรากของปัญหา ปัญหาที่เกิดขึ้นมีที่มาอย่างไร และเผชิญกับปัญหานั้นด้วยสติปัญญา พยายามแก้ไขปรับปรุงปัญหาทุกอย่างให้ดีขึ้นอย่างไม่ใช้อารมณ์ อย่างมีเหตุผล อย่างไร้อคติ ไม่งมงาย โอกาสที่ปัญหาจะเกิดขึ้นย่อมลดลงเรื่อยๆ จนในที่สุดปัญหาก็จะหมดไป
ปัญหาทุกปัญหาที่เข้ามาในชีวิต ถ้าเราคิดให้เป็นมันคือการพัฒนาตัวเอง พัฒนาจิตใจ พัฒนาวิธีคิด และกระบวนการคิด เพื่อให้เราก้าวข้ามและสะสมประสบการณ์ ทำให้จิตใจสูงขึ้นเรื่อยๆ เราก็จะอยู่ในโลกนี้อย่างสงบ อย่างมีความสุขในทุกๆ สถานการณ์
