กาพย์แก้วกวีกานต์ (๑๗)

"ยามเย็นตะวันแลง

ฟ้าคงแสงสุริยา

งดงามตระการตา

แสงนวลตาช่างน่ามอง

เย็นย่ำใกล้ค่ำแล้ว

มองเป็นแนวภูเขาครอง

เมฆหนามาปกป้อง

ข่วยกลั่นกรองแสงสุรีย์"

14/10/57

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน กาพย์แก้วกวีกานต์



ความเห็น (0)