เล่าเรื่อง..แรลลี่คณิตศาสตร์

ผมเห็นครู ป.๒ ไม่ขยับขับเคลื่อนเด็กออกจากห้องเรียน กิจกรรมเดิมๆซ้ำๆ ต่อเนื่อง ตั้งแต่เช้าถึงเย็น บรรยากาศการเรียนรู้ที่ครูหยิบยื่นให้เด็กแบบนี้ ต้องได้รับแก้ไข แต่ผมก็ไม่ได้ว่าอะไรครู นอกจากสาธิตให้ดู คิดดังๆ ให้ครูตระหนัก แล้วค่อยปรับเปลี่ยนตามความเหมาะสม

ความฉลาดทางอารมณ์ของผู้บริหารมีความจำเป็น ผมเห็นครู ป.๒ ไม่ขยับขับเคลื่อนเด็กออกจากห้องเรียน กิจกรรมเดิมๆซ้ำๆ ต่อเนื่อง ตั้งแต่เช้าถึงเย็น บรรยากาศการเรียนรู้ที่ครูหยิบยื่นให้เด็กแบบนี้ ต้องได้รับแก้ไข แต่ผมก็ไม่ได้ว่าอะไรครู นอกจากสาธิตให้ดู คิดดังๆ ให้ครูตระหนัก แล้วค่อยปรับเปลี่ยนตามความเหมาะสม

ผมคัดเลือกบัตรคิว ที่ขอมาจาก ธกส. ตัดกล่องนม แล้วเช็ดให้สะอาด นำไปตากแดด จากนั้นนำบัตรคิวที่มีตัวเลขสามหลัก หรือหลักร้อย ๒ จำนวน ติดที่กล่องนม เขียนเครื่องหมายบวก ทำทั้งหมด ๒๐ บัตร หรือ จำนวน ๒๐ ข้อ แล้วนำไปติดที่ต้นไม้ บริเวณสวนสมุนไพร เรือนเพาะชำและเล้าไก่ของโรงเรียน ระยะทางราว ๑๐๐ เมตร

นัดหมายนักเรียน ป.๒ ตั้งข้อตกลงและทำความเข้าใจกฎกติกา พร้อมแจกสมุดให้คนละ ๑ เล่ม บอกนักเรียนว่า ให้เวลา ๓๐ นาที เดินหาตัวเลข เมื่อพบแล้วเขียนลงสมุดแล้วหาคำตอบ ห้ามลอกกัน ไม่มุ่งเน้นการแข่งขันความเร็ว แต่จะดูว่านักเรียนทำได้มากน้อยแค่ไหน ในเวลาครึ่งชั่วโมง

งานนี้..ได้ใจครู ถึงกับเดินออกมาดู เพื่อช่วยลุ้นเด็ก และออกปากชม ผอ.ว่าไอเดียเจ๋ง ผมไม่ยอมเสียเวลากับคำชม... สังเกตและบันทึกทันที

๑. นักเรียนตื่นเต้นกับกิจกรรม เดินเสาะแสวงหาตัวเลขอย่างสนใจ

๒.นักเรียนมีทักษะพื้นฐาน มีความรู้ความเข้าใจเกี่ยวการบวกเลขแค่ไหน ดูได้จากกิจกรรมนี้

๓. นักเรียนมีวิธีเขียนและวิธีคิดที่แตกต่างกัน แต่มุ่งไปสู่คำตอบเดียวกัน

๔.นักเรียนได้แสดงศักยภาพและบุคลิกภาพที่หลากหลาย เมื่อเรียนรู้ร่วมกันนอกห้องเรียน

๕.นักเรียนต้องการเรียนรู้แบบนี้อีก ทั้งการลบเลข การเขียนภาษาไทยและภาษาอังกฤษ

สิ่งที่สำคัญรองลงมาจากกิจกรรมนี้ก็คือ ผมใช้เป็นเครื่องมือนิเทศการสอนของครู การจะดูว่าครูสอนเป็นอย่างไร จะดูได้ที่ผลงานของเด็ก หรือผลสัมฤทธิ์ตามตัวชี้วัด อย่างไรก็ตาม เมื่อตรวจคำตอบจากการบวกเลขของเด็กแล้ว เป็นที่น่าพอใจ ทั้งในด้านผลลัพธ์ที่จะต้องเร่งซ่อมเสริมเด็กพิเศษบางคน ส่วนเด็กที่มีทักษะเป็นเลิศแล้ว ครูต้องจัดกิจกรรมที่ท้าทายให้เขา

อยากจะบอกครูด้วยซ้ำว่า..อย่าไปคิดถึงสื่อราคาแพงสวยหรู สื่อดีๆมากมายใกล้ตัวครู และสอดคล้องกับธรรมชาติและความสนใจของเด็กมีมากมาย..อยู่ที่ว่า..ครูคิดหรือยัง หรืออยากจะคิดต่อหรือไม่ เท่านั้นเอง

ชยันต์ เพชรศรีจันทร์

๑๕ ธันวาคม ๒๕๕๗

</span></strong>

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรื่องเล่า....จากโรงเรียนเล็ก



ความเห็น (4)

เขียนเมื่อ 

กดไลค์ค่ะ ผอ.

เขียนเมื่อ 

สุดยอดค่ะ อย่างนี้ถือว่ายิงกระสุนนัดเดียวได้นกมากกว่าสองตัวอีกนะคะ

เขียนเมื่อ 

โรงเรียนของเขา....น่าอยู่

คุณครู...ขยันกันทุกคน

เด็ก ๆ ก็ขยันอดทน

ทุก ๆ คนชอบอยู่โรงเรียน....

เขียนเมื่อ 

Beautiful "Treasure Hunt" game in a really useful application - active, physical and fun for all. (I love your way to let children learn while not just sitting in class. It's a start of learning while doing something else -- anything else but sitting quietly in class. Kids don't sit quiet for long so why force them to sit and make them hate learning?)


I hope more teachers can see that Google is not the only way to search.