(๑. เข้าใจ)

--------- ๑) สรรพสิ่ง สร้างสรรค์ ตามกาลโลก

เหมือนนรก พกสวรรค์ กาลหล่อเลี้ยง

กาลก่อเกิด เปิดทาง สร้างเสบียง

ธาตุพอเพียง เลี้ยงพืชสัตว์ กระจัดกระจาย

-------- โลกจึงล้น พลธาตุ สัตว์พืชน้ำ

สร้างกิจกรรม อำนวย ช่วยขยาย

ให้พืชสัตว์ พัฒนา ในป่าไพร

จึงเวียนว่าย ตายเกิด กำเนิดดิน

-------- จนกลายเป็น เกณฑ์กฎ บทวิถี

ให้ชีวี มีนิเวศน์ เป็นเหตุสินธุ์

เป็นระบบ ภพชาติ อาตม์ชีวิน

เป็นแดนดิน ถิ่นสัมพันธ์ พันธุ์นานา

-------- ๒) สรรพสัตว์ จัดสรร จรรโลงโลก

แมลงนก ปกป้อง ผองพฤกษา

สร้างสมดุล หนุนเนื่อง เรืองโลกา

เป็นเคหา เป็นอาหาร เป็นธารธรรม

-------- สัตว์อยู่ป่า ล่าสัตว์ กัดกินสัตว์

ช่วยฝึกหัด ให้สัตว์ด้อย คอยเกรงขาม

จนเกิดพิษ เกิดพัฒน์ ปัดป้องปราม

ใครไร้หนาม หลบตามถ้ำ ทำรังรู

--------- พฤติกรรม ตามนิสัย ได้ประสบ

รู้ทางหลบ ทางหลีก ดังtrickหนู

ผิดพลาดพลั้ง คือทางแก้ แปรเป็นครู

สอนให้รู้ อยู่บนโลก นรกดิน

-------- ๓) สังคมคู่ หมู่สัตว์ ต้องปัดป้อง

เลี้ยงปากท้อง ครองสมบัติ จัดทรัพย์สิน

เพื่อครอบครัว ตัวเอง เก่งหากิน

เพื่อชีวิน ต้องดิ้นรน ให้พ้น(อด)ตาย

---------- สังคมคน โดนหลอก บอกให้ซื้อ

ข้าวทุกมื้อ คือเงินตรา ต้องหาจ่าย

ค่าเช่าบ้าน การเดินทาง ค่าค้างไฟ

มือถือใหม่ ใคร่กระเป๋า รถเก่าเอย

---------- นี่คือฐาน การจ่าย ในมนุษย์

ไร้สิ้นสุด ไม่หยุดอยาก ทุกข์ปักเสย

(ถ้า)ไม่เข้าใจ ไม่ไหวทัน ไม่หวั่นเลย

คงลงเอย เสวยทุกข์ จนสุกเกรียม

--------- ๔) รู้ฟื้นตัว ฟื้นตา หาจุดยั้ง

แลหน้าหลัง ทางรอด ปลอดทางเหลี่ยม

เข้าใจตัว ตื่นตาม คำให้เจียม

ที่เต็มเปี่ยม เยี่ยมหนอ คือ "พอเพียง"

--------- สี่หลักการ อ่านกล ผลทั้งผอง

เป็นกฎต้อง "เข้าใจ" มิให้เถียง

ทบทวนกิจ ชีวิตตน ให้พ้นเอียง

แล้วอย่าเสี่ยง จงเลี่ยงหลบ จะพบทาง(ทำ)


(๒. เข้าถึง)

-------- ๑) การเข้าถึง ซึ้งใจ ในวิถี

คือการมี "ภูมิธรรม" นำเป็นหาง

มีสมอง มองเห็น เด่นในทาง

แต่ขาดหาง วางงัด พัดให้ไป

-------- เข้าถึงกฎ บทบาท ชาติกำเนิด

รู้ล้ำเลิศ ช่ำชอง มองขยาย

รู้ชัดแท้ แน่นอน ก่อนapply

เข้าถึงได้ ก็ใช้เป็น อย่างenjoy

--------- เข้าถึงคน ถึงสัตว์ ฉลาดล้ำ

รู้สัมพันธ์ ขั้นสืบสาว เขาเสื่อมถอย

รู้กาลเกิด กลกลาย ใช้เป็นพลอย

รู้แบงก์ร้อย แลกแบงก์พัน งานงอกเงย

--------- เข้าถึงสิ่ง รอบข้าง อย่างถ่องแท้

เข้าถึงแน่ "ดวงใจ" นิสัยเอ๋ย

เข้าถึงหน้า อารมณ์ ยามชมเชย

จนคุ้นเคย ก็เผยก้น ล้นออกมา

--------- ๒) เข้าถึงคน เข้าถึงใจ ในชีวิต

เข้าใจจิต ความคิด พิจภาษา

สืบสวนสาว เหง้าแยก backgroundมา

เข้าไปหา เข้าไปเห็น ให้เด่นใจ

-------- ปัญหาคน อยู่ที่ผล กลความคิด

พาชีวิต ให้ตีบตัน จนหวั่นไหว

มีครอบครัว จนมัวหมอง ดองหัวใจ

จนแตกพ่าย ย้ายแยก ให้แหลกลาญ

--------- อีกสังคม สิ่งแวดล้อม หลอมให้แหลก

ความอยากแทรก แหวกรุกเร้า เคล้าประหาร

สาเหตุนอก ตอกย้ำ ทำให้บาน

เป็นเหตุผลาญ ให้ผล คือตนเอง

--------- เข้าถึงคน เข้าถึงตน เห็นผลแน่

คือตัวแปร แผ่ขยาย ไม่โหลงเหลง

ตนคือตัว ขั้วสังคม ปมเส็งเค็ง

ที่อวดเก่ง เร่งเร้า เผาสังคม

---------- เข้าถึงธรรม นำพาใจ มิให้เขว

มิให้เซ เทตะแคง ตามแรงโน้ม

มีหลักยึด ยืนหยัด ขัดอารมณ์

มิให้จม ตมกิเลส เหตุอวิชชา

--------- นี่คือฐาน บันได ไปให้ถึง

ให้ลึกซึ้ง ถึงหลักชัย ในปัญหา

ยึดหลักแนว ให้แน่วแน่น แกนปัญญา

ประทานยา แก้ไข ให้ไข้จาง

------------- เศรษฐกิจ พอเพียง ไม่เสี่ยงสูญ

ช่วยค้ำจุน หนุนชีพ ไม่ตีบหวัง

เป็นยาแก้ แปรปรับ ยามอับปาง

ให้ชีพยั้ง ยืนยง ดำรงใจ

--------- ๓) เมื่อรู้หลัก เข้าใจ ให้เข้าถึง

ให้คำนึง ถึงแก่น แกนหมุดหมาย

คือข้อหนึ่ง "พัฒนา อัตตาใน"

ให้ตื่นไว ไหวรู้ อยู่ทุกกาล

--------- ตื่นในตน พ้นตัว ไม่กลั้วอาตม์

เห็นเป็นธาตุ อัตตานัง กองสังขาร

ละลดหลีก ปลีกห่าง มมังการ

ฝึกจิตขันธ์ ให้มีค่า เป็นสากล

--------- ข้อสองคือ ถือ"ปัญญา" เป็นค่ายิ่ง

รู้โลกจริง สิ่งทั้งหลาย ไม่สับสน

รู้สาเหตุ รู้เลศนัย ในสากล

รู้ผองผล กลกรรม ธรรมตา

-------- ข้อที่สาม "รู้ตามหลัก รักษ์วิถี"

รู้วิธี เอาตัวรอด ให้ปลอดหนา

รู้อาชีพ เลี้ยงตัว ชั่วชีวา

รู้พัฒนา สมาคม ให้กลมกลืน

-------- ข้อที่สี่ "มีภูมิรู้" หมู่พืชสัตว์

สารพัด สรรพสิ่ง ไม่นิ่งฝืน

รอบรู้รั้ว ทั่วแวดล้อม หลอมวันคืน

จงรู้ตื่น ฟื้นฟูไว้ ให้สมดุล

--------- นี่คือหลัก ธงชัย ของในหลวง

ที่เป็นห่วง ปวงประชา หาทางหนุน

ให้รอดพ้น อุปสรรค จากนายทุน

จึงเป็นบุญ ของคนไทย ได้ราชเมธี


(๓.พัฒนา)

-------- เป็นรหัส พัฒนา ประชาราษฎร์

ประเทศชาติ มั่นคง ตรงวิถี

ศาสนา นำพาจิต ให้คิดดี

พระราชา ราชินี ที่รวมใจ

-------- ประเทศไทย ได้ปราชญ์ ราชเมธ

ประทานเนตร ให้ประชา ตาขยาย

พัฒนา ประเทศชาติ ราษฎร์สุขใจ

ด้วย "เข้าใจ เข้าถึง จึงพัฒนา"

-------- ในวโรกาส ห้าธันวา มหาราช

ขออำนาจ สิ่งศักดิ์สิทธิ์ ทั่วทิศา

ปกป้อง ผองภัย ให้ราชา

ขอดินฟ้า ค้ำพระองค์ "ทรงพระเจริญ"

--------------------------------(๔/๑๒/๕๗)-----------------------------------