ป.ปลา...ผู้หิวโหย..ขึ้นมาคราคร่ำอยู่บนผิวน้ำ...เมื่อมีผู้โยนอาหารเม็ด..สำเร็จรูปให้มัน...

บางยี่สาร....น้ำในลำแม่กรอง..ยังใสดูดี..และเต็มเปลี่ยม...บางครั้งมันล้นตลิ่ง..ในเดือนนี้....

(ชาวบ้านบอก)

เจ้าสีเขียวที่เห็น

คือ..ชะคราม..มันถูกปั้นเป็นก้อนกลมๆ..ลาดด้วยกระทิ..ข้น...กิน...กับน้ำพริกกระปิ...

หม่ำ..กัน..ล้อมวง

ปลาที่เห็นในจาน..ไม่ใช่ปลาที่เห็นใน..น้ำ..มันคนละชื่อ...แต่เป็นปลา..เหมือนกัน.....

จานนี้..ก็ "ชะคราม"..เคียงคู่ด้วยมะเฟือง..แอปเปิ้ลฝานเป็นชิ้น..กิน..แนม.."สลัดชะคราม"..น้ำสลัดจากขวด..สำเร็จรูปชื่อภาษาอิตาเลียน

เลียนลำบาก..แต้มแต่งด้วย..เปลือกแอปเปิ้ล..ที่เฉือนทิ้ง..จะ..กิน..ก็กลัวสารที่เคลือบแฝงมา..กับวันเวลา..ในผลไม้นั้น..ที่ดีมีประโยชน์

สลัดชะคราม..ถูก..ผลิต..โดย( ยายธี...ตอนมานั่งกินอาหารค่ำ..กับเพื่อนเก่าเพื่อนแก่..สมัย..เรียนชั้นประถมมาด้วยกัน...เธอชื่อ.."หมู"..๕)

บันทึกนี้..เขียนต่อจาก..การกิน...กิน..กิน...มาเป็น..มาถึงก็..กิน....วันนี้ในแกลลอลี่ชีวิต...

ชะคราม..เป็นไม้คลุมดินประเภทหนึ่งขึ้นในดินที่มีความเค็มผสมผสานอยู่...เป็นผัก..ชาวบ้านที่น่าสน..เพราะจะ..หายากขึ้นทุกที...เพราะอีกหน่อย..พื้นดินบ้านเรา..ตามชายฝั่งทะเล..ที่กำลังจะถูกกลืนด้วยสายน้ำ...และ..วันเวลา..."ธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม..."..ภัยธรรมชาติที่กำลัง..ปรากฏ..ให้เห็นอยู่เป็นละลอก..ที่ควรใส่ใจ..ในความเปลี่ยนแปลง..กับการกิน..กินและกิน...