เข้าท่า

"ปลูกป่านิเวศ ให้ปลูกแบบสุ่ม ไม่ปลูกแนวตรง ปลูกปนๆหลายชนิดทั้งไม้พุ่ม ไม้ยืนต้น ปลูกให้มีสภาพคล้ายธรรมชาติ ๓-๔ ต้นต่อตารางเมตร ให้แข่งกันโต กระจายการรับแดด ต้นไหนจะอยู่รอด ต้นไหนจะไม่รอด ธรรมชาติจะคัดสรรให้เอง"

จะเริ่มทำอะไรไม่เตรียมการก็เหลวเป๋วทุกที ตั้งหลักเตรียมอะไรดี จึงไม่กลายเป็นท่าดีทีเหลวนะ ของยังงี้ไม่ชำนาญมาก่อน รู้จักต้นไม้ก็ไม่มาก ไม่ได้ปลูกต้นไม้มานานมาก เตรียมงี้ก่อนเลยตามความถนัดที่สุด "เตรียมข้อมูลต้นไม้ ดิน น้ำ"

เขาว่า "ปลูกป่านิเวศ ให้ปลูกแบบสุ่ม ไม่ปลูกแนวตรง ปลูกปนๆหลายชนิดทั้งไม้พุ่ม ไม้ยืนต้น ปลูกให้มีสภาพคล้ายธรรมชาติ ๓-๔ ต้นต่อตารางเมตร ให้แข่งกันโต กระจายการรับแดด ต้นไหนจะอยู่รอด ต้นไหนจะไม่รอด ธรรมชาติจะคัดสรรให้เอง"

สังเกตเห็นว่าไม้ในพื้นที่ ก็พ้องตามนี้ จึงปล่อยให้ไม้คลุมดิน ไม้พุ่ม ไม้ยืนต้นขึ้นคละกันไปตามใจมันต่อ

ตั้งหลักสำรวจพันธุ์ไม้ไปบ้างแล้ว ต้นไม้พื้นถิ่นที่แข็งแรงดีแท้ส่วนใหญ่เป็นพันธ์ุตระกูลมะ ตระกูลหญ้า ตระกูลไทร ตระกูลถั่ว

งั้นเตรียมคัดพันธุ์ไม้ต่อ ไม่อยากเดินทางบ่อย เลือกไม้ดูแลง่าย หาตัวช่วยดีกว่า ไม้ยืนต้นเพาะจากเมล็ดน่าจะดีกว่าอื่นใด จะได้นำมาปลูกดะคละกันไป หลายๆชนิด

ไม้พุ่มอะไรดี แถวนี้มีขลู่ งั้นถ้าเจอขลู่ งดฟันทิ้งไปเน้อ สาบเสือก็มี ไม่ฟันทิ้งเช่นกัน ให้มันปลิดกิ่งทิ้งเองหน้าแล้ง ปล่อยมันจัดการตัวเองไป

มีเจ้านี่ด้วย "ขี้ครอก" (หญ้าผมยุ่ง เซ้ง) ขึ้นง่าย ตายยากกว่าสาบเสือหลายขุม ลำต้นก็เหนียว พบทั้งตัวผู้ (ใบมีแฉกลึก) ตัวเมีย (ใบมีแฉกติ้น) อ๊ายยย เขาว่ามันเป็นพืชตระกูลเดียวกับมะเขือ ไม่น่าเชื่อ

แม้ว่ามันจะขี้ๆอย่างนี้แต่คุณสมบัติทางยาของมันสุดยอด เมล็ดเป็นอาหารคนได้ด้วย (แต่ปรุงยาก) ปล่อยมันไว้บ้าง ตัดทิ้งบ้าง ตามประสาน่าจะลงตัว เก็บเมล็ดไว้เพาะพันธุ์ด้วยเหมาะแล้ว

เจ้านี่ก็มีเยอะ มะลิป่า มังเคร มะเดื่อ ยอ นกปลูกให้เมื่อไร ปล่อยไว้ดีแล้ว เพาะเองน่าจะยาก ให้นกเพาะนี่แหละเหมาะแล้ว

เจ้านี่มีอยู่บ้าง น้ำช่วยปลูก มะเขือพวง เฟิร์น ก็ปล่อยมันไว้ต่อไป

เจ้านี่มีอยู่ประปราย ลมช่วยปลูก กระถิน หญ้าเนเปียร์ รางจืดต้น ชุมเห็ดไทย ก็รับไว้เหอะในฐานะพันธุ์พืชพื้นถิ่น

เก็บพันธุ์พืชที่มีคุณสมบัติเป็นยาเอาไว้ก่อน น้ำนมราชสีห์ใหญ่-เล็ก ข่อย น่าสนใจปลูกพืชสวนครัวไว้เพิ่มร่มให้ดิน ข่า ตะไคร้ กะเพรา

พืชยืนต้นอะไรจะดูแลง่ายเท่าสะเดาเป็นไม่มี พืชยืนต้นตระกูลถั่ว กระถินนี่แหละงามเชียว ไมยราบยักษ์ปลูกตัวเองขึ้นด้วย รอเติมไม้ยืนต้นแซมคละ ตระกูลถั่วที่เป็นเถา เติบโตอยู่ก็ปล่อยให้เป็นผ้าห่มดินละกัน

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรียนรู้โลกกว้าง



ความเห็น (1)

เขียนเมื่อ 

ชอบบทความนี้มั้กๆๆๆเจ้าค่ะ..."ป่านิเวศน์"...เขาช่วยตัวเอง.(ได้)ถ้าเราให้เขาได้มีโอกาศ...อยู่..รอด...

ยายธีปลูกต้นไม้...ด้วยความไม่รู้จักต้นไม้...เกิดรัก"ต้นไม้"...และไม่อยากเป็นเจ้าของ..ขอให้เขาอยู่รอด...พ้นเงื้อมมือความต้องการ..ของคนได้เป็น " พอ"....doingfix...กอดให้ความรัก.."ต้นไม้"..กันค่ะ...