“ผมตักบาตรพระสามรูป แล้วเลิกตัก ไปช่วยพระท่านเป็นเด็กวัด ถือถุงกระสอบตามพระท่าน มีประโยชน์กว่า”
จะมีสักกี่คนที่อ่านประวัติของพระกีสนาคอุปคุตเถระ จะมีสักกี่คนที่ตามหาว่า การตักบาตรเที่ยงคืนมาจากไหน และจะมีใครรู้บ้างว่า ความเชื่อดังกล่าวเป็นของพม่าที่มิใช่ของไทย หนุ่มสาวหลายคู่อดตาหลับขับตานอนเพื่อจะนัดหมายกันไปตักบาตรเที่ยงคืน ทำกันเป็นค่านิยมที่ถูกเรียกออกมาอย่างสวยหรูว่า ศรัทธา ผมไม่ขัดขวางความเชื่ออย่างสนิทใจของคนกลุ่มนี้ครับ เพียงแต่อยากจะให้มองเห็นพุทธแท้ที่พระพุทธองค์ทรงสั่งสอนเรามา มากกว่าจะทำตามกันมา เชื่อสืบทอดต่อกันมาโดยขาดหลักคิดอย่างแยบคาย ก่อนจะไปตักบาตร จงน้อมนำมงคล 38 ประการนับแต่ข้อที่ 11-15 มาปฏิบัติให้ประเสริฐก่อนเถิด กล่าวคือ
- บำรุงบิดามารดาให้ถึงพร้อม หรือยัง
- เลี้ยงดูบุตรให้ถึงพร้อม หรือยัง
- สงเคราะห์คู่ชีวิตของตนให้ถึงพร้อม หรือยัง
- ทำงานไม่คั่งค้างให้ถึงพร้อม หรือยัง
หลังจากทำสี่ประการนี้ครบ เราจึงบำเพ็ญทาน อ้าว แล้วเราปฏิบัติแบบนี้ ทำบุญกับพระแบบนี้ ผิดหรือ กล่าวคือ ไม่ผิด เพียงแต่พ่อแม่ถือเป็นเนื้อนาบุญอรหันต์ที่มีอยู่ในบ้าน บุตรคือผู้สืบสันดาน คู่ชีวิต คือ คนที่รักและดูแลเราใกล้ชิดทั้งยามทุกข์และยามสุข และการทำงานให้สำเร็จย่อมจะทำให้เรามีกำลังในการดำรงชีพ หากแต่ เด็กหนุ่มสาวต่างจับคู่ไปทำบุญ โดยไม่เคยสนใจใยดีพ่อแม่เลย มัวแต่ทำบุญ จนโดนบุญหลอก
๏ รอพระมาเป็นชั่วโมง รอได้
รอพ่อแม่หาหมอ รอไม่ได้
๏ ถวายอาหารพระ ถวายได้
ซื้อข้าวให้พ่อแม่ ไม่ได้
๏ ถวายผ้าอาบน้ำฝน ถวายได้
ซื้อเสื้อผ้าใหม่ให้พ่อแม่ ไม่ได้
๏ อ่านพระไตรปิฎกจบ จบได้
คุยกับพ่อแม่ให้จบ จบไม่ได้
๏ ถ่อสังขารไปทำบุญ ทำได้
ถ่อสังขารไปหาพ่อแม่ ไม่ได้
๏ กวาดลานวัด กวาดได้
กวาดบ้านให้พ่อแม่ กวาดไม่ได้
๏ โพสต์ fb โพสต์ได้
เงยหน้าคุยกับพ่อแม่ ไม่ได้
:: มนุษย์หนอมนุษย์ ::
แต่อย่างว่าครับ หนึ่งจุดหมาย หลายหนทาง ได้แต่ยอมรับกับการคิดในรูปแบบที่ไม่เหมือนเรา ผมคิดเห็นเช่นนี้ จากปราฎการณ์เป็งปุ๊ด
