​ไปชื่นชมโรงเรียนสร้างสุขภาวะ จ. ศรีสะเกษ (๓) โรงเรียนบ้านปะทาย

ตอนที่ ๑

ตอนที่ ๒

          เท่ากับว่าเช้าวันที่ ๒๒ สิงหาคม ๒๕๕๗ ผมไปป้วนเปี้ยนอยู่แถวชายแดนกัมพูชา ไปถึงโรงเรียนไหน ก็จะมีคนบอกว่าที่ยิงกันกับกัมพูชาเพราะความขัดแย้งเรื่องพรมแดน ก็แถวนี้แหละ

          เรามีเวลานิดเดียวที่โรงเรียนบ้านปะทาย ที่ผู้อำนวยการสมศักดิ์ ประสาร เป็นคู่หูกันกับ ผอ. สังคม ของโรงเรียนบ้านนาขนวน โดย ผอ. สมศักดิ์ปฏิรูปการเรียนรู้ของโรงเรียนบ้านปะทายปีนี้เป็นปีที่ ๓ โดยเรียนรู้จากโรงเรียนบ้านนาขนวน

          ดังนั้น ๒ โรงเรียนแรกที่ ดร. ประวิต พาผมกับคุณเปา และคุณเอ๋อไปดู มีการปฏิรูปรูปแบบการเรียนรู้ เป็น Active Learning ก่อนโครงการโรงเรียนสุขภาวะจะเข้าไป

          ที่นี่เปิดสอนตั้งแต่ชั้นอนุบาล ถึงมัธยมศึกษาตอนต้น คือเป็นโรงเรียนประถมขยายโอกาส นักเรียน ๒๓๘ คน ครู ๑๗ รวมผู้อำนวยการเป็น ๑๘ คน

          พอเข้าไปในชั้นเรียน เราก็ประจักษ์ว่าเป็นห้องเรียนแบบนักเรียนเรียนจากปฏิบัติการของตน เรียนร่วมกับเพื่อน หรือจะทำงานคนเดียวก็ได้ ครูทำหน้าที่ออกแบบการเรียนรู้ ชวนเด็กตั้งคำถาม แล้วให้ทำกิจกรรมเพื่อการเรียนรู้

          ห้องเรียนมีสภาพเป็นสตูดิโอ สำหรับนักเรียน “ทำงาน” เพื่อการเรียนรู้ของตน ที่ผนังห้องมี “ผลงาน” ของนักเรียนมากมาย เราได้เห็นวิธีกระตุ้นความสนใจใคร่รู้ของนักเรียน ที่ครูออกแบบขึ้น

          เรามีเวลาเยี่ยมชั้นเรียนแบบผ่านๆ เท่านั้น เพราะมีการเปลี่ยนแผน เพิ่มไปเยี่ยมโรงเรียนแห่งที่สาม คือ โรงเรียนบ้านทุ่งยาวคำโปรย


อาคารเรียน

ชั้น ป. ๑ นักเรียนทำงานเพื่อเรียนเลข

ฝาขวดน้ำอัดลมเป็นวัสดุเรียนรู้ง่ายๆ ในวิชาเลข


นักเรียนคนนี้ตามปกติไม่สนใจเรียน แต่เมื่อไรมีการวาดรูปจะกระตือรือร้นมาก
 เธอบอกว่าวาดเฉพาะหัวจรเข้ แต่ถ้าครูชมจะวาดทั้งตัว


ชั้น ป. ๒


ครูวัชราภรณ์ ผาปรางค์ ชั้น ป. ๒ เอาวัสดุเพื่อการเรียนรู้มากางมุ้งไว้ในห้อง
เรียกความสนใจจากนักเรียน โดยไม่บอกว่าเป็นอะไร



ในมุ้งมีกระด้งใส่ใบหม่อนและหนอนไหม ครูยังไม่พูดอะไรเกี่ยวกับสิ่งนี้


นักเรียนอนุบาล ๑ เอาผลงานมาส่งครู เรียนเรื่องพี่ทหารใจดี


สวนไม้มงคล ๙ ชนิด แหล่งเรียนรู้

วิจารณ์ พานิช

๒๘ ส.ค. ๕๗

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน สภามหาวิทยาลัย



ความเห็น (1)

เขียนเมื่อ 

น่าสนุกมากเลยครับ

เป็นโรงเรียนคตามโครงการ คศน ใช่ไหมครับ

คาดว่ามีหลายโรงเรียนน่าสนใจมาก แต่ไม่มีใครไปให้กำลังใจครับ