จากการอ่านข่าวสารผลการจัดลำดับการศึกษาของมหาวิทยาลัยทั่วโลก ปรากฏว่า มหาวิทยาลัยในประเทศไทย มีติดอันดับเพียงไม่มีกี่แห่ง เมื่อเทียบกับมหาวิทยาลัยในกลุ่มประเทศอาเซียนด่วยกันแล้ว มหาวิทยาลัยของไทยอยุ่ในลำดับท้ายๆ ทำให้ประชาชนทั้งคำถามเกี่ยวกับคุณภาพการศึกษาของประเทศไทย

ผมเป็นคนหนึ่งที่รู้สึกไม่สบายใจเกี่ยวกับการตั้งคำถามเช่นนี้ และอยากจะหาคำตอบ ในที่สุด คำตอบที่ผมได้รับเพื่อเป็นการยืนยันคำถามของประชาชนก็มีความกระจ่างในระดับหนึ่ง นั้นคือ การที่ผมได้รับเชิญจากบัณฑิตวิทยาลัยของมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งให้ทำหน้าที่วิพากษ์การนำเสนอผลงานวิจัยของนักศึกษาระดับบัณฑิตศึกษาทั่วประเทศ ซึ่งส่วนใหญ่เป็นอาจารย์จากมหาวิทยาลัยทั่วประเทศ สิ่งที่พบเห็นคือ คุณภาพของงานวิจัยที่นำเสนอ มีคุณภาพต่ำมากจริงๆ งานบางชื้นผมยังงงเลยว่า อาจารย์ที่ปรึกษาผ่านมาได้อย่างไร ไม่มีกระบวนการการวิจัยเลย บางชิ้น ผู้นำเสนอยังไม่ทราบเลยว่าผลการวิจัยนั้น สอดคล้องกับชื้่องานวิจัยอย่างไร งานแทบทุกชิ้นคุณภาพต่ำมากอย่างน่าใจหาย บางชิ้นงานเป็นโปรเจ็กของนักศึกษาระดับปริญญาตรียังไม่ได้ เมื่อพิจารณคุณภาพการศึกษาโดยร่วม ผมไม่แปลกใจเลยว่า ทำไมมหาวิทยาลัยไทยจึงติดลำดับเพียงไม่กี่แห่งและจะเป็นมหาวิทยาลัยหน้าเดิมเท่านั้น การปฏิรูประบบการศึกษาไทยยังคงต้องมีงานหนักหนาสาหัสแน่นอน เพราะมันวิกฤติมากจริงๆ