เตาวาฟอำลา (เตาวาฟวาดะห์)
หนึ่งในวายิบของการไปทำฮัจญ์ ทุกคนต้องไปเตาวาฟลาเป็นการเตาวาฟหรือเดินวนรอบบัยตุลลอฮ์ 7 รอบ แล้วออกจากแผ่นดินฮารอมคะหรือแผ่นดินต้องห้ามคะ วันนั้นรถบัสจะมารับเราเพื่อไปส่งสนามบินเจดดาห์ประมาณ 8 โมงเช้าคะ ดังนั้นเราต้องไปเตาวาฟลาตอนกลางดึกคะ บังยาพาเราไปเตาวาฟลาตอนประมาณ 03.00 น. กลางดึกคะ เรานั่งรถเท็กซี่ไปลงด้านห้างบินดาวู้ดคะ แล้วน้องย๊ะกับบังเซอร์ก็ไปเตาวาฟบนทางรถเข็นคะ ดิฉันกับอาจารย์ชัยรัตน์และบังยาก็ไปเตาวาฟปกติรอบบัยตุลลอฮ์คะเราลงลานเตาวาฟ ซึ่งคนค่อนข้างจะแน่นมากๆ คะ เพราะผู้คนเริ่มทะยอยกลับและออกจากมักกะคะ และทุกคนต้องเตาวาฟลา เตาวาฟลาเป็นอีกเหตุการณ์หนึ่งที่ประทับใจมากๆ เตาวาฟไปขอดุอาว์ไป ขอให้ได้กลับมาเตาวาฟอีก มองบัยตุลลอฮ์ด้วยความห่วงหา เดินเตาวาฟไปพลางดุอาว์ไปพลาง ร้องไห้ไปพลาง เดินเตาวาฟครบ 7 รอบเราก็ค่อยๆ เดินออกจากลานเตาวาฟ และก็ถูกบังคับทางเดินให้ออกจากมัสยิดอีกตามเคยคะเพราะคนเยอะมาก
เราก็เดินกลับเข้ามาในมัสยิดใหม่อีกด้านหนึ่งคะ เราขึ้นไปละหมาดชั้น 2 เราละหมาดสุนัต ละหมาดตะยุด ละหมาดสุนัต จนถึงละหมาดซุบฮ์และก็ละหมาดสุนัตอีก 2 รอกาอัต ณ เวลานั้นบอกได้คำเดียวว่าความรู้สึกเหมือนอยากให้เวลาหยุดเดินเลยคะ แต่ก็เป็นไปไม่ได้ และแล้วสูญุดสุดท้ายก็มาถึง…สูญูดนานทั้งน้ำตา ขอวิงวอนต่ออัลเลาะห์ ขออย่าให้เป็นครั้งสุดท้ายของชีวิตที่ได้ไปสูญูดและละหมาดที่นั่น ขอให้ดิฉันได้กลับไปอีก…และได้กลับไปอีกหลายๆๆ ครั้งคะ…ได้เวลาเดินกลับ …เดินออกจากมัสยิดฮารอมเดินผ่านบัยตุลลอฮ์…มองบัยตุลลอฮ์…ด้วยความรักและห่วงหารู้สึกว่า…หัวใจอ่อนยวบ..เหมือนถูกดึงหรือพรากไปจากสื่งที่เรารัก….ยากมากๆๆ ที่จะชนะแรงดึงดูดนั้น..ยากมากๆ ที่จะระงับน้ำตาไม่ให้ไหล…หันกลับไปมองอีกครั้งเหมือนกับจะตราตรึงภาพนั้นไว้ในใจตลอดไป…..เข้าใจเป็นอย่างดีว่าทำไม…ผู้คนที่ได้ไปสัมผัสและกลับมาแล้ว….ถึงอยากกลับไปอีกอย่างไม่มีวันเบื่อคะ….
