ต้นจิต คือ จิตเดิมแท้ของสรรพสัตว์

ก่อนที่จะถูกเมฆหมอกแห่งความคิดปิดบังเอาไว้

ถ้าเราสามารถเข้าถึงต้นจิต เราจะเห็นอีกด้านหนึ่งของเหรียญ หนอ

.

ถ้าจำไม่ผิด ผมน่าจะเริ่มปฏิบัติธรรมอย่างจริงจังตั้งแต่ปี 2549

คือตั้งแต่ตอนเรียนปริญญาเอกอยู่ปีที่ 2 เพราะตอนนั้นสอบตกแล้ว 

ทำให้เป็นทุกข์และเห็นพระไตรลักษณ์ได้ด้วยความบังเอิญ หนอ

.

และเริ่มปฏิบัติถือศีล ๕ ประมาณปี 2553 (ศีลขาดทุกปีครับ)

.

ปีนี้เริ่มเห็นผลจากการปฏิบัติชัดเจน และตอบได้แล้วว่า ปฏิบัติธรรมทำไม ?

.

และสัปดาห์นี้เอง ผมเริ่มสังเกตุเห็น และตอบได้เต็มปากเต็มคำว่า

ปฏิบัติธรรม สามารถ ทำให้พ้นทุกข์แน่นอน

มนุษย์เป็นทุกข์เพราะความคิด ที่สำคัญมนุษย์ไม่คิดก็ได้ หนอ

อีกประเด็น คือ ถ้าไม่คิด จะทำการงานในชีวิตทางโลกได้อย่างไร

คำตอบ คือ ได้ และดีกว่า การคิด ด้วย หนอ

.

.

จุดเปลี่ยนที่เห็นได้ชัดนั้น น่าจะเริ่มตั้งแต่การเข้าเรียนหลักสูตรครูสมาธิ เป็นเวลา 6 เดือน

ที่ต้องปฏิบัติอย่างจริงจังและต่อเนื่อง และได้ขึ้นธุดงค์บนดอยอินทนนท์

.

.

สาธยายมากเกินไปแล้ว บันทึก ต้นจิต (3) แล้ว ยังไม่สามารถสรุปเข้าหาคำว่า ต้นจิต ตามชื่อบันทึกได้เลย หนอ

จึงขอลัดไปแบบห้วน ๆ ดังต่อไปนี้ หนอ

.

การดำเนินชีวิตของคนเรานั้น ส่วนใหญ่ถูกฝึกและคุ้นชิน

กับการใช้สมองในการคิดในหน้าที่การงาน ในการดำเนินชีวิตเป็นหลัก

แต่มันเป็นความผิดพลาด และผิดพลาดมาก ๆ (ที่ยากจะอธิบาย)

เพราะถ้าไม่เข้าใจหลักธรรมชาติบางประการแล้ว การคิดและสมองของคนเรานั้นอันตรายยิ่งนัก

สามารถทำลายตนเองให้เป็นทุกข์ ทำร้ายสังคมและคนอื่นได้โดยง่าย หนอ

.

.

(เขียนยังไม่จบนะครับ แต่ดึกแล้ว วันต่อไปจะกลับมาเขียนใหม่ หนอ)