หลังจากหายไปนานไม่ได้เขียนอะไรในนี้เลยเพราะหลง facebook เข้าง่าย ลงรูปง่าย  แต่อย่างไรก็สู้gotoknowไม่ได้ตรงแวดวงความสนใจใฝ่เรียนรู้ของที่นี่มีมากกว่าเป็นร้อยเท่าเขียนอะไรที่นั่นถ้าเป็นสาระเงียบเด็กๆอ่านน้อยมาก  เด็กๆไม่ชอบอะไรยาวแต่ชอบอะไรที่ไร้สาระ ถ้าเป็นสาระต้องเขียนให้สั้นกระชับที่สุดจึงอ่านและไม่เปิดกว้างให้คนภายนอกเข้ามาหาเรา....ต่างจากที่นี่โดยสิ้นเชิง...แต่คงแปลกใจนะแล้วทำไมไม่กลับมาที่นี่  ความจริงอยากกลับมาสนทนาเขียนบันทึกในนี้เล่าเรื่องที่ผ่านมาให้สมาชิกได้ทราบแต่ดันลืมusesername เข้าไม่ได้สักที...เพียรพยายามมาเป็นปี....วันนี้ลองใหม่...เพราะอยากเล่าเรื่องลุงเข็ม...เล่าเรื่องศูนย์การเรียนรู้วิถีบรรพบุรุษไทยที่ตนเองกับลุงเข็มช่วยกันสร้างกับเด็กๆๆให้พวกเราได้ทราบกันที่ได้จากประสบการณ์ล้วนๆ....อยากบอกวิธีสร้างกระบวนการเรียนรู้การทำโครงงานให้ง่ายขึ้นที่ได้จากประสบการณ์จากการสอนแบบลองถูกลองผิดของตนเองจนได้วิธีที่คิดว่าน่าจะนำไปใช้ถ่ายทอดให้เด็กๆเพื่อนครูได้รับทราบ....แล้ววันนี้ก็เข้าบล๊อกได้สำเร็จขอบอกว่าดีใจผุดๆๆ....จร้า