"รักดี ถ้ามีปัญญา รักฆ่าถ้าปัญญาไม่มี"

                                                           -------------------(+ - )--------------------

คนทั้งโลก ดกขึ้น บนผืนโลก
มีรากรก รากรัก มาจากไหน
จึงเพิ่มพูน มูลเชื้อ เครือมากมาย
แพร่กระจาย ขยายพันธุ์ สนั่นเมือง

รักกำเนิด เกิดมา จากป่าไหน
จึงทำให้ นราชน ล้นนองเนื่อง
มีรากแก้ว แนวไหน ใครประเทือง
จงบอกเรื่อง รากรัก ดูสักที

ส่วนตัวคิด ติดมา มารดาก่อ
เชื้อจากพ่อ ก่อการ ผ่านวิถี
คือร่างกาย ชายหญิง อิงราคี
เยื่อใยดี เอ็นเอ พื้นเพพันธุ์

อีกส่วนหนึ่ง พึ่งพา พละขับ
คือแม่ทัพ แม่ทอ ก่อเป็นฐาน
'เจตจำนง' องค์เอก เสกชีวัน
สร้างสายธาร งานรัก สลักใจ

ส่วนที่สาม กล้ามรัก น้ำหนักแน่น
เป็นดั่งแปลน แผนผัง สร้างเชื้อไข
'สัญชาตญาณ' ผ่านเผา ให้เรากลาย
เป็นคนร้าย หรือคนรัก กับดักคน

เมื่อเชื้อรัก ฟักฟูม จนชุ่มจิต
มีอิทธิฤทธิ์ สองทาง สร้างเหตุผล
๑. คือพลัง สร้างสรรค์ อนุบาลคน
๒. ให้ผล พิษร้าย ทำลายกัน

พลังแรก แทรกซึม แม่ปลื้มจิต
ผลผลิต สถิตลูก ปลูกเป็นสาร
รักจากแม่ แผ่ขยาย เป็นสายพาน
เชื่อมสัมพันธ์ ปั้นแต่ง ก่อแหล่งกอ

พอเติบใหญ่ เพราะได้รัก สลักจิต
เริ่มจากมิตร เป็นมอง จ้องจดจ่อ
สะสมรัก ชักใย ไว้ถักทอ
จึงกลายเกาะ เพาะพันธุ์ คู่ครรลอง

ชีวิตรัก สลักคน ให้วนว่าย
มีคู่กาย ก่อเกิด กำเนิดน้อง
พ่อแม่รัก ลูกภักดี มีใจครอง
สืบพันธุ์ข้อง คล้องชาติ อำนาจกาม

เพราะเหตุนี้ พื้นที่โลก จึงรกรัก
โลกจึงหนัก เพราะรักก่อ เป็นหน่อหนาม
ทั้งรักแท้ รักเทียม รักเหี้ยมยำ
คนเหยียบย่ำ ตำตีน ดิ้นรนลาน

มองมุมร้าย เรื่องรัก หนักสาหัส
แรกบอกชัด ชอบจัง สร้างคำหวาน
พอรักอิ่ม ยิ้มไม่ออก บอกรำคาญ
จากคำหวาน สรรคำด่า วาทะแรง

สร้างคำฮิต ติดปาก ฝากทิ้งท้าย
'เข้ากันไม่ได้' กลายเป็นพร่อง ระหองระแหง
บ้างเคืองแค้น แสนขุ่น อย่างรุนแรง
บ้างฆ่าแกง แทงฟัน หั่นศพเลย

ผลพิษรัก ปักอก นรกเกิด
จิตเตลิด เกิดบ้าคลั่ง นั่งเมินเฉย
นอนสิ้นคิด นั่งสิ้นทาง ดั่งสังเวย
ไม่อยากเอ่ย เผยคำ ให้ช้ำใจ

บ้างทำร้าย กายตน ให้พ้นทุกข์
บ้างเสพสุข คลุกสุรา จนบ้าใบ้
เมื่อเสียรัก เสียรู้ คู่เสียใจ
มีมากมาย ตายเพราะรัก ปักในทรวง

ความเคียดแค้น แน่นอก นรกโผล่
ถ้าเราโง่ โซเซ ตาเขขวาง
หงุดหงิดง่าย หน่ายเหนื่อย เมื่อยในทรวง

จิตหล่นร่วง ติดบ่วงรัก เสียหลักใจ

นี่คือโรค รากรัก อย่างหนักหน่วง
ที่คอยถ่วง คอยทับ ให้หลับไหล
ต้องหายา มารักษ์ เป็นหลักชัย
เปิดโลกใหม่ ใจข้ามพ้น ไม่หม่นมัว

เราโชคดี ที่มีรัก ประจักษ์จิต
รู้จักคิด รู้พิษสง ไม่ลงหัว
รู้เท่าทัน มันปั้นแต่ง แยงให้กลัว
ไม่ทำชั่ว ให้ตัวต่ำ ระยำเลว

หลักธรรมศาสน์ บำบัดใจ ให้รู้ตื่น
รู้จักฟื้น ฟูมฟัก พิทักษ์เหว
ไม่ให้จิต ตกต่ำ ทำเราเลว
มิให้เปลว ไฟรัก ห้ำหักเรา

รู้ทันกล กรรมกาม เหยี่ยบย่ำจิต
ปัญญาพิจ สะกิดใจ มิให้เหงา
กลกามเกิด ก่อกรรม ทำภพยาว
จงรีบสาว หาเหตุ เลศมายา

จงสร้างภูมิ คุ้นกัน เป็นยันต์เกราะ
จงสร้างเพาะ หลุมภัย ไว้รักษา
สร้างสรรค์รัก รักษ์ไว้ ดั่งเมตตา
ช่วยเยียวยา รักษาจิต อวิชชา

อีกทางหนึ่ง ดึงใจ มิให้คิด
คือหามิตร หาเพื่อน มาเตือนหนา
ช่วยปลอบใจ ปลอบจิต มิตรกัลยา
อาจเยียวยา รักษาได้ ในบางที

และอีกทาง สร้างสรรค์ อันวิเศษ
เป็นเกราะเพชร เกรดงาม นำวิถี
ไปสอนเด็ก เสกวิชา ปัญญามี
และช่วยชี้ ทางธรรม นำจิตใจ

เล่นสนุก สุขสนาน ผ่านเด็กๆ
เขาไม่เฟก (Fake) เก๊กอารมณ์ ไม่ข่มไว้
แสดงออก บอกให้เห็น เป็นนัยๆ
เราก็ได้ ใช้วิชา มีค่าคุณ

จะรักเด็ก รักใคร ก็ได้ครับ
นำมาปรับ สำทับใจ ให้หายขุ่น
ความใสซื่อ สื่อของเด็ก เสกใจคุณ
มิให้วุ่น ขุ่นข้อง สมองเบา

นี่คือทาง ห่างรัก จากนรก
อย่าทุกข์โศก โรคภัย จะไหม้เผา
ธรรโมสถ รสสงบ สยบเรา
หรือจะเอา รักเมตตา เป็นยาใจ

รักในโลก มีดกดื่น หลายหมื่นแสน
เราจะแค้น เคืองขุ่น วุ่นไฉน
มองให้พ้น กลกาม ข้ามมันไป
นำมาใช้ ถ่ายทอดจิต เป็นมิตรเอย

------------------------------(๙/๘/๕๗)-----------------------------