คิดถึงท่ามะนาวในคราวนี้
อีกไม่กี่ปีก็รอเกษียณ
วัยชรามาใกล้ให้จวนเจียน
คงได้เปลี่ยนชีวิตอีกนิดนะ

ณ บ้านเกิดถิ่นเก่าเราเคยอยู่
ท่ามกลางหมู่ญาติมิตรอิสระ
ยามหมดแล้วแคล้วกันในพันธะ
หวังว่าจะกลับไปเพื่อตายรัง

โรงเรียนเก่าอยู่ใกล้สายน้ำแคว
ธารกระแสน้ำไหลไม่กลับหลัง
แม้นชีวิตผ่านไปไม่จีรัง
มีความหวังยั่งยืนจะคืนมา

กุฎิเล็กหลังหลักที่พักสงฆ์
เคยดำรงสงบดีที่ริมท่า
กลายเป็นวัดขนาดใหญ่ในศรัทธา
สืบพระศาสนาถึงครานี้

ในหมู่บ้านเปลี่ยนไปไม่มากนัก
เคยลำนำพำนักรักพื้นที่
มีบางรายขายแผ่นดินสิ้นใยดี
เหลือพอมีอยู่ได้แทรกกายนอน

สงบเงียบเรียบง่ายปลายชีวิต
สงบจิตคิดงามตามพระสอน
ถือ "ทานศีลภาวนา" เป็นอาภรณ์
เขียนคารมคมกลอนไว้สอนตัว