ผมไม่ได้ติดตามฟังหรือชมการประชุมสภานิติบัญญัติเมื่อวันที่ 3 พ.ย.49   แต่ผมรู้สึกอย่างแรงว่าบรรยากาศมันตรงกันข้ามกับการประชุมสภาผู้แทนราษฎร

         ในการประชุมสภาผู้แทนราษฎร   ผมรู้สึกว่าเป็นการแสดงมากไปและเป็นการประชุมเพื่อประโยชน์ส่วนตน - ส่วนพรรค มากกว่าประโยชน์ส่วนรวม - ส่วนประเทศ   เป็นการประชุมที่ใช้พลังด้านลบของมนุษย์มากไป

         ผมมองว่าในการประชุมทางการเมือง   มีฐานคิดแบบถูก - ผิดมากเกินไป   ที่จริงการติติงในสภาควรทำด้วยสารสนเทศที่มีพยานหลักฐาน (evidence)   มีสัจธรรมและมีเจตนาเชิงสร้างสรรค์   แล้วฝ่ายปฏิบัติก็เก็บบางส่วน (หรือทั้งหมด) เอาไปดำเนินการ

         บรรยากาศของการประชุมเมื่อวันที่ 3 พ.ย.49   ไม่มีบรรยากาศของการทำลายล้างและเอาชนะฝ่ายตรงกันข้ามในสภา   แต่กลับมองว่าศัตรูคือปัญหาของบ้านเมืองที่เป็นศัตรูร่วมของทุกคน

         ผมอยากเห็นการเมืองไทยเป็นการเมืองสร้างสรรค์   ไม่ใช่การเมืองทำลายล้าง   ผมไร้เดียงสาหรือเปล่าที่คิดเช่นนี้

วิจารณ์  พานิช
 4 พ.ย.49