บันทึกสั้น27/7/2557

1)เมื่อวานทำความสะอาดบ้านห้องครัวทำขนมและห้องครัวแม่เสร็จเรียบร้อย

พี่จามจัดกล่องกล้วยขึ้นรถ เพื่อจะได้จัดสรรพื้นที่ว่างในรถ เฮียบ่าวจะฝากผลไม้ให้เปิ้ล(ลูกสาวเฮียบ่าว)

ช่องว่างไม่พอ จึงต้องเอากล่องกล้วยออก1ลัง เพื่อของพิเศษ  สะตอ เงาะ มังคุด ทุเรียน 

....

2)เช้านี้ออกเดินทาง9โมงกว่า บอกลาแม่ แม่อวยพร เช่นทุกๆครั้ง

...ว่า. ... "ขอให้เดินทางโชคดีปลอดภัยแหละหนอ"

ขอบคุณค่ะแม่ 

แม่รู้ไหม แม่ คือ สิ่งหนึ่งที่สำคัญ ที่สุด ที่ลูกเป็นห่วงเสมอ ไม่เคยไปไหนได้นาน

คิดอยากให้แม่มาอยู่ด้วย แต่บ้านนี้ บ้านในเมือง แม่ไม่ชอบ

หากลูกจะอยู่กับแม่ตลอดไปก็คงไม่ได้ เสียแล้ว จากที่เริ่มขายกล้วยเล็กๆ 

ตอนนี้กลับทำไม่ทัน กลับเข้าสวนตั้งใจจะอยู่10วัน ลูกค้าออเดอร์กล้วยเพิ่ม

จึงต้องเข้าเมืองมาส่งกล้วยให้ลูกค้าก่อน...

แม้แม่มีลูกคนอื่นๆอีก  ที่อยู่บ้านใกล้ๆในพื้นที่เดียวกัน 

(ครอบครัวลูกชายแม่2,ลูกสาว2 หลานเหลนอีก)

จึงพยายามปล่อยวาง ว่าแม่ไม่ได้มีลูกคือเราคนเดียว จะได้ให้คนอื่นแวะมาดูแลแม่บ้าง

หวังไว้เช่นนั้น ....

3)เดินทางมาถึงบ้านที่หาดใหญ่บ่ายกว่า มีเวลาเป็นส่วนตัวมากขึ้น 

ที่นี่มีแต่งานทำกล้วยฉาบทอดและแพ็คส่งเท่านั้น

งานจะเบากว่าขั้นตอนแรกมากมาย ...

4)ทุเรียนในสวน(ส่วนของตัวเอง)กำลังจะเก็บได้แล้ว

มอบหน้าที่ให้หลานชายหลานเขยมารับเหมาเก็บขายส่งกัน

ได้ราคาเท่าไหร่ ไม่เป็นไร หากเก็บช่วงที่เราไม่อยู่หลานๆก็จะทำรายการไว้เสร็จ

เราก็ไม่ต้องยุ่งมาก ส่วนค่าแรงค่ารถพวกเขาก็จัดสรรกันเอง

ขอบคุณสำหรับทุกๆเรื่องราวที่ผ่านเข้ามา ขอบคุณที่มีโอกาสได้มีลมหายใจวันนี้

ขอบคุณสิ่งดีๆที่ได้พบเจอ

.....