24  มิถุนายน  2557  ตื่นตามเสียงปลุกของโทรศัพท์ 06.00 น.  อาบน้ำแต่งตัวลงไปกินอาหารเช้าเวลา 07.00 น.   เมื่อทุกคนพร้อมแล้ว  รถโรงแรมพาคณะเราไปส่ง ณ สนามบินนาริตะ เพื่อนั่งรถไฟไปโตเกียว วันนี้อิสระจากโปรแกรมทัวร์  แต่คุณโบมัคคุเทศก์อาสาพาพวกเราที่เหลืออยู่  เพราะบางคนเขาไปเที่ยวด้วยตัวเอง  เป็นวันที่สนุกสนานมากเพราะมีทั้งรถไฟบนดินสลับกับรถไฟใต้ดิน (ทุกคนได้รับแจกแผนที่เดินทางโดยรถไฟ)

เริ่มต้นที่รถไฟบนดิน ทุกคนซื้อตั๋ว คนละ 170 เยน ปลายทางที่คุเอโนะ ทุคนข้าวคิวซื้อตั๋ว คนญี่ปุ่นไม่แซงคิวนะคะ มีวินัย  ตรงเวลา  ทำให้คณะของเราเครียดไปตาม ๆ กัน กรณีตรงเวลาเป๊ะนี่แหละ สถานีนี้เป็นรถไฟบนดินแต่สถานีอยู่ใต้ดิน มีที่นั่งมากมายเพราะเป็นสถานีต้นทาง

เวลา 10.30 น. เปลี่ยนเป็นรถไฟใต้ดิน คราวนี้มีตู้กดซื้อตั๋วได้ ตั๋วราคา 170  เยน ไม่ต้องเข้าคิวยาว ๆ เพราะมีทั้งตู้(หลายตู้) ชื้อแบบธรรมดา  ปลายทางของเราคือ โตเกียว เพื่อไปชมพระราชวังอิมพีเรียล

พระราชวังอิมพีเรียล ( Imperial Palace )

พระราชวังอิมพีเรียล (โคเคียว ) เป็นที่ประทับของสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งราชวงศ์เมจิ แห่งประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ใจกลางกรุงโตเกียวท่ามกลางคูน้ำล้อมรอบมาตั้งแต่สมัยเอโดะ บนพื้นที่มากกว่า 270 เอเคอร์ ซึ่งพื้นที่ส่วนใหญ่จะเป็นสวนป่าไม้ธรรมชาติ และเนื่องจากพระราชวังแห่งนี้เป็นที่ประทับของสมเด็จพระจักรพรรดิ จึงไม่เปิดให้ประชาชนทั่วไปเข้าชม แต่จะมีเพียงกรณีพิเศษ 2 ปีที่เปิดให้บุคคลภายนอกเข้าได้คือ วันที่ 23 ธันวาคม ซึ่งเป็นวันพระราชสมภพของสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ และวันที่ 2 มกราคม ของทุกปี ที่สมเด็จพระจักรพรรดิจะออกสมาคม เพื่ออวยพรให้ประชาชนเนื่องในโอกาสวันปีใหม่ แต่จะอนุญาตให้ประชาชนทั่วไปเข้าได้เพียงแค่บริเวณพระราชฐานชั้นนอกเท่านั้น

โตเกียว ทาวเวอร์ (Tokyo Tower) หอคอยสื่อสาร สัญลักษณ์แห่งกรุงโตเกียว

นั่งรถไฟใต้ดินไปประมาณ  600 เมตร  ราคา 170  เยน เพื่อดูโตเกียว ทาวเวอร์ หอคอยสื่อสารที่เป็นสัญลักษณ์อันโดดเด่นของกรุงโตเกียว มีความสูงโดยประมาณ 333 เมตร มีประวัติความเป็นมายาวนานกว่า 50 ปี ตั้งแต่ช่วงหลังสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 จุดประสงค์ของการสร้างหอคอยเพื่อต้องการหาสัญลักษณ์หรืออนุสาวรีย์ และเพื่อรวบรวมขวัญกำลังใจของประชาชนด้วยความสูงของโตเกียวทาวเวอร์ถูกกำหนดขึ้นที่ 333 เนื่องจากการส่งสัญญาณไปโดยรอบจากศูนย์กลางที่โตเกียวนั้นต้องใช้ระดับความสูงที่ 333 เมตรหรือมากกว่า และก็เป็นเรื่องบังเอิญว่าปีที่สร้างเสร็จและเปิดให้ใช้หอคอยนั้นตรงกับปีโชวะที่ 33 ของญี่ปุ่นพอดี

หลายคนเห็นว่าสีของโตเกียวทาวเวอร์มีสองสี (two tone) คือสีแดงกับสีขาว ซึ่งจริงๆ แล้วเป็นสีส้ม (เรียกสีส้มอินเตอร์เนชั่นแนล) และสีขาวค่ะ ภายใน 5 ปีจะมีการทาสีใหม่หนึ่งครั้ง และแต่ละครั้งจะใช้เวลานานถึง 1 ปีเลยทีเดียว ด้านในของหอคอยมีพิพิธภัณฑ์สัตว์นํ้าพิพิธภัณฑ์หุ่นขึ้ผึ้ง หอศิลป์ ร้านอาหาร ร้านขายของที่ระลึก  มาถึงที่นี่เที่ยงทั้งเหนื่อย  ทั้งหิว  จึงไม่ได้ขึ้นไปชมบนโตเกียวเทาว์เวอร์  แต่กินอาหาร  เลือกกิน ราเมน ซื้อด้วยโปรแกรมคอมพิวเตอร์ ตู้อัตโนมัติ ชามใหญ่โตมาก กินสองคนหลานสาวยังไม่หมด  เยอะมาก รสชาติอร่อย แต่ไม่ไหวเยอะไป

อิ่มแล้วไปซื้อของฝากโตเกียวบานานา  ซึ่งที่นี่มีหลายชนิด  แพงมาก  แต่กลับมาถึงเมืองไทย ต้องยอมรับว่าบางชนิดอร่อยมาก  โดยเฉพาะเค้กบานานา 

บ่ายเดินทางต่อเพื่อไปช้อปปิ้งที่ ย่านชิบูยา (Shibuya) ด้วยรถไฟใต้ดิน  ตอนนี้มึนกับรถไฟบนดินใต้ดิน เพราะขึ้นลงจนเหนื่อย หลายเที่ยวมาก  เอาเป็นว่าบ่ายนี้เราช้อปปิ้ง ย่านชิบุยะ  ด้วยกัน  ตามมาค่ะ