ไม่มีผืนแผ่นดินใด

ไม่หลงรักเจ้าเม็ดฝน
...

ไม่มีเม็ดฝนใด
ไม่ปรารถนาเป็นส่วนหนึ่งกับผืนดิน
ท้องน้ำและแมกไม้

...

ไม่มีเม็ดฝนใด
ไม่หลงรักการเต้นระบำ
กับใบไม้

...

ไม่มีท้องทุ่งใด
หลงลืมมิตรภาพจากเม็ดฝน

...

ฝนหลงฤดู
ย่อมมีความน่ารักน่าเอ็นดู
ในตัวเอง

...

ทุกหยาดหยดของเจ้าเม็ดฝน
ล้วนทำหน้าที่เยียวยา-ปลุกเร้าชีวิต
ในคราเดียวกัน

...

การมาเยือนของเม็ดฝน
ช่วยชะล้างและจัดระเบียบความทรงจำ
ในวันเยาว์ของชีวิต

...