ขอน้อมกราบบุญบารมีของกัลยาณมิตร รัตนมิตร ทุกท่านของอีตาลุงเหมย ช่วงนี้อากาศทางเมืองเหนือไม่ค่อยดีเลยคือ กลางวันร้อนมาก ตอนเย็นมีลมกระโชก(ไม่แรง) มีฝนเป็นบางแห่ง แต่ก็พอทำให้บรรยากาศคลายร้อนลงไปบ้างในตอนกลางคืน ทำให้ความคิดแว้บขึ้นมาว่า สัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรม (กมฺมุนา วตฺตตี โลเก) เมื่อเราทำกรรมที่ไม่ดีไว้ สำนึกได้ว่าได้ทำกรรมที่ไม่ดีไว้ อยากจะตัดกรรมตัดเวรไปเสีย แล้วเราจะไม่มีวิธีไหนเลยหรือที่จะคิดแก้ไขจากผิดให้เป็นถูก ก็เลยไปสนทนากับท่านหลวงปู่พระอาจารย์ ก็พอจะสรุปได้ว่า.....

๑. ให้ตัดกังวล เลิกคิด เลิกเศร้าเสียใจ เลิกจิตตก คิดเสียว่าไม่มีใครไม่เคยทำผิด แต่ทำผิดแล้วสำนึกได้ และไม่ทำอีกสำคัญกว่า

๒. ปฏิบัติตามแนว ทาน ศีล ภาวนา (ทาน ทำให้รวย , ศีล ทำให้สวย , ภาวนา ทำให้เกิดปัญญาดี)

       ๒.๑ ทาน เป็นการทำเพื่อให้ลดกิเลศในตัว ทั้งความโลภ และความโกรธ ทำให้เกิด พรหมวิหาร ๔ มากขึ้น ( เมตตา กรุณา มุทิตา อุเบกขา )

       ๒.๒ ถือศีล ๕ เพื่อรักษากาย วาจา ให้เป็นปกาติ ไม่ให้พลาดไปทำความผิดอีก เพราะ ธรรมชาติใจคนจะไหลลงต่ำได้ง่ายกว่าขึ้นที่สูง ศึล เป็นทางนำให้เกิดสมาธิ นำไปสู่การเกิดปัญญา

       ๒.๓ เจริญภาวนา เพื่อให้เกิดปัญญารู้แจ้งตามความเป็นจริงของรูปนาม คือ อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา ( ไตรลักษณ์ ) และ อสุภะ ( สิ่งที่ไม่สวย ไม่งาม เชน ซากศพ ) ทั้งสมถะกรรมฐาน และ วิปัสสนากรรมฐาน

       กรรมฐานทำได้โดยตั้งมั่น ไม่เสียสตางค์ แก้กรรมได้โดยตรง มีผลมากที่สุด เป็นบุญใหญ่ที่สุด บุญที่ได้จากกรรมฐาน ได้ทั้งตัวเอง และสามารถอุทิศแผ่เมตตาให้บุคคลอื่น ๆ ได้ ทำให้ทุกชีวิตดีขึ้น

        เวลาที่ทำบุญหรือทำความดีทุกครั้งนอกจากจะทำบุญเกี่ยวกับพระพุทธศาสนาแล้ว เช่น การใส่บาตร การถือศีล ฯลฯ แล้ว การพูดคุยที่ช่วยให้ผู้อื่นสบายใจ การสนทนาธรรม การให้ธรรทาน ร่วมบริจาคทาน ชี้แนะแนวทางแก้ไขปัญหาชีวิตให้กับผู้สิ้นหวัง การทำความสะอาดห้องพระ การถวายน้ำเปล่าแก่พระพุทธ เพียง ๑ แก้ว ไว้ที่หิ้งพระพุทธ การร่วมอนุโมทนาการทำความดีของผู้อื่น โดยการใช้จิตน้อมไปทำบุญกุศล การกวาดใบไม้ ทำสวน การทำความสะอาดห้องน้ำของส่วนรวม การดูแลคนแก่ เด็ก การที่เรามีจิตใจดี หรือตั้งใจดี และ ฯลฯ ทั้งหมดทั้งมวลนี้ล้วนเป็นกุศล และเป็นบุญทั้งสิ้น ให้ตั้ง นะโมตัสสะภะคะวะโต อะระหะโต สัมมา สัมพุทธัสสะ ๓ จบ ต่อจากนั้นก็กล่าวต่อว่า....ข้าพเจ้า ( บอกชื่อตัวเอง นามสกุล....เกิดวันที่.....วันนี้ข้าพเจ้าขอตั้งจิตถึงบารมีสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั่วสากลโลก รวมถึงองค์เทพ องค์พรหม ที่ปกปักรักษากาย สังขาร วิญญาณ ของลูกอยู่ วันนี้ ลูกตั้งจิคถวาย..... ( บุญที่ทำ เช่น ใส่บาตร ถือศีล สวดมนต์ ให้ทาน ฯลฯ ) ลูกขอถวายบุญกุศลนี้แด่องค์พระสัมมาัมพุทธเจ้าทุก ๆ พระองค์ รวมถึงองค์เทพ องค์พรหมทั้งหลาย ให้มีบารมีมากขึ้น ขอให้ทุก ๆ พระองค์นำส่งบุญให้ลูกเจริญขึ้น ทั้งการงาน การเงิน และความรัก ให้ลูกมีเดช ปัญญา โภคะ (ความสมบูรณ์) ทุกภพ ทุกชาติ รวมถึงวิญญาณที่ตามมาทุกผู้ ทุกคน ศัตรู หมู่มาร หรือหมู่พาล คือ มนุษย์ เช่น บริวาร ญาติมิตร คนรับใช้ สามี ภรรยา บุตร ธิดา ทุกภพทุกชาติ ขอให้ได้รับมหากุศลนี้ รับแล้วขอให้อโหสิกรรมซึ่งกันและกัน ให้ขาดจากกัน ณ เดี๋ยวนี้ บัดนี้ ขอให้ข้าพเจ้ามีบุญบารมี สูงขึ้น ๆ เต็มขึ้น เพื่อจะได้ช่วยสังคมให้สูงขึ้น และช่วยสร้างคนให้เป็นพระต่อไป เกิดปัญญาทางธรรม รับแล้วขอให้อโหสิกรรมให้ขาดจากกัน ณ เดี๋ยวนี้ และช่วยสร้างให้คนเป็นพระเกิดปัญญาทางธรรม สมบุรณ์พูนผลทุกอย่าง ด้วยบุญที่ทำนี้เทอญ....สาธุ

หมายเหตุ... หลวงพ่อได้วิสัชนาต่ออีกว่า.....

๑. การตั้งนโม ๓ จบ นั้น เพื่อ ขอให้พระพุทธเจ้าเป็นพระประธานเพราะพระบารมีของพระพุทธองค์ สามารถเปิด ๓ ภพ (สวรรค์ มนุษย์ นรก) ไม่ว่าเจ้ากรรม นายเวร จะอยู่ภพภูมิใด แม้แต่นรกขุมสุดท้าย (ขุมที่ ๑๘) ก็จะสามารถเปิดทางไปถึงได้ เจ้ากรรมนายเวรจะได้รับ อย่างรวดเร็วและอโหสิกรรมให้เราหมด และควรกรวดน้ำลงดินด้วยทุกครั้ง แม่พระธรณี แม่พระคงคา จะได้เป็นทิพย์พยาน เพราะท่านได้สำเร็จพระอรหันต์แล้ว

๒. ปัญญาทางโลกทุกคนมีอยู่ในตัวเองแล้ว ได้พันธุกรรมจากพ่อแม่ แต่อย่าให้ขาดปัญญาทางธรรม วซึ่งก็คือจิตสัมผัสรู้ดี รู้ชั่ว และการหยั่งรู้เหตุการณ์ล่วงหน้า ถ้าได้ปัญญาทางธรรม จะประสบความสำเร็จ ความสมบูรณ์พูนสุขทุกอย่าง เพราะบุญคือขุมทรัพย์ ลาภยศจะมาเอง และยังช่วยครอบครัวและผู้อื่นได้อีกด้วย

๓. เวรกรรม แก้ไขได้โดย การขอขมากรรม และส่งวิญญาณด้วยพระสะดุ้งมาร ขนาด ๓ นิ้ว หรือ ๕ นิ้ว เป็นการต่อชะตาชีวิต ถ้ากรรมใดได้รับอโหสิกรรม กรรมนั้นจะเบาบางลง ชีวิตจะดีขึ้น โดยการสังเกตจากตัวเราว่า....มีสิ่งที่ดี ๆ เข้ามาในชีวิตของเรามากขึ้นหรือไม่ ที่ป่วยก็จะหาย ที่จนก็จะเริ่มมี แสดงว่า...เราเริ่มจะมีบุญมาช่วยแล้ว หากกรรมที่เป็นอยู่นั้นมาก ชีวิตก็จะลำบากอยู่.....นี่คือคำพูดที่หลวงพ่อได้วิสัชนาให้อีตาลุงเหมยฟัง ( ได้จดบันทึกและซักถามจนเข้าใจถ่องแท้ทุกถ้อยความ )