กระบวนการเรียนรู้วนรอบมาอีกครั้ง...กับการขับเคลื่อน R2R เครือข่าย รพ.สุราษฏร์ธานี รุ่นที่ 4 รอบที่ 2
ซึ่งรอบแรกนั้นเริ่มต้นเมื่อ "ต้นเดือนพฤษภาคม ๒๕๕๗" … หนึ่งเดือนเราพบกันครั้งหนึ่ง ไม่นานไม่เร็วเกินไป
หลายคนถามว่า ทำไมถึงทิ้งช่วง...
ทัศนะส่วนตัวข้าพเจ้าตอบไปว่า "จะได้คิดถึงกัน"...ไม่หนักไม่บีบคั้นกันเกินไป ทิ้งระยะห่างจากการเรียนรู้ใน Class นำไปเชื่อมโยงสู่การเรียนรู้ในหน้างาน ไปคิด ไปมอง...ไปใคร่ครวญ แล้วค่อยมาต่อยอดความรู้กันอีกครั้ง
อีกทั้งข้อจำกัดของวิทยากรและผู้จัดเอง ในเรื่องการบริหารจัดการ ที่ไม่สามารถจะต่อเนื่องนานหลายวัน หรือมาถี่บ่อยใน ๑ เดือน
อย่างเช่นข้าพเจ้าเอง...ตามระเบียบหน่วยงานให้กำหนดมาเป็นวิทยากร ๒ ครั้งต่อเดือนก็ว่ากันไปตามบทบาทสมมติและหน้าที่
…
ที่นี่...การขับเคลื่อนเข้มแข็ง
ผู้บริหารสนับสนุนต่อเนื่อง ผู้จัดมีความเข้าใจแนวคิด ปรัชญา R2R กระบวนการเรียนรู้จึงค่อนข้างดำเนินไปแบบสบาย ได้ทั้งใจได้ทั้งงานในคนปฏิบัติ
นี่คือกระบวนการสร้างคนให้เกิดการสร้างความรู้
ในรอบก่อนได้ประเด็น R2R ผ่าน PICO และนำไปสู่การเชื่อมโยง Review Literature
เรียนไปฟังไป...คิดไป เกิดการสร้างกรอบความคิดที่นำไปสู่การค้นหาปัญหาหน้างานที่นำมาสู่การตั้งเป็นคำถามการวิจัย (Research Question)
ตลอดการเรียนรู้ข้าพเจ้าใช้ PICO เป็นพระเอกในการเดินเรื่อง และเป็นกรอบเพื่อไม่ให้หลุดประเด็นออกไป
และการเรียนรู้ในรอบนี้...
ข้าพเจ้าคาดหวังกระบวนการที่นำไปสู่...การสร้างเป็นโครงร่างการวิจัยที่ชัดเจนขึ้น (3 บท)
รูปแบบการเรียนรู้ก็ยังคงเช่นเดิม
เรียนรู้แบบเป็นกลุ่ม (Pear Group)…เน้นการ Share & Learning
และลงมือทำไปพร้อมๆ กัน
เป้าหมาย...
ที่ข้าพเจ้าจัดหลักสูตร...ไม่ได้หวังว่า "คนทำงานตัวเล็กๆ " เหล่านี้จะเป็นผู้เชี่ยวชาญทางวิจัย
แต่ข้าพเจ้าปรารถนาที่จะอำนวยให้เกิดทักษะกระบวนการคิด กระบวนการทางปัญญา บนฐานคุณลักษณะของการเป็นนักวิจัยให้มีเกิดขึ้นในคนทำงาน
แล้ว…หวังต่อไปว่า คนทำงานเหล่านี้จะมีกระบวนการพัฒนางาน พัฒนาชีวิตที่เป็นระบบ เป็นกระบวนการคิดที่เป็นเหตุเป็นผล (อิทัปปจยตา) มีการทบทวนใคร่ครวญ (Review) และนำไปสู่การมองปัญหาและหนทางแก้ไขปัญหาอย่างรอบคอบและลึกซึ้งต่อไป
…
๔ มิถุนายน พ.ศ.๒๕๕๗
เสียดายพลาดได้พบ
เพิ่งกลับมาจากสุราษฯครับ