วันนี้เป็นวันที่ 7 ของการเป็นครู ในวันนี้ผมตื่นขึ้นมาพร้อมอาการไม่ค่อยสบายเจ็บคอนอนไม่ค่อยหลับเพราะยังไม่ชินกับสถานที่บวกกับอากาศที่นี้ในตอนเช้าจะคอนข้างเย็นและมีหมอกลงหนาเป็นอย่างมากทำให้ผมไม่สบายและเป็นหวัดแต่ผมยังไม่ละทิ้งหน้าที่ของการสอน

วันนี้ผมได้มีโอกาศได้เป็นครูเวรรับผิดชอบตั้งแต่ดูแลเด็กข้ามถนนหน้าโรงเรียน และช่วยคุณครูท่านอื่น ๆ จัดระเบียบนักเรียนเข้าแถวกิจกรรมเคารพธงชาติ ในเวลาต่อมาสิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นมีเด็กนักเรียนคนหนึ่งเป็นลมโดยไม่ทราบสาเหตุ ในตอนแรกเหมือนคุณครูทุกท่านต่างลงความเห็นว่าเป็นเพียงแค่การเป็นลมธรรมดาเนื่องจากอากาศร้อนเท่านั้น

แต่แล้วเด็กนักเรียนคนนี้กลับไม่ได้สติ ละต้องรีบนำตัวส่งโรงพยาบาลให้เร็วที่สุด ในเวลาต่อมาเมื่อถึงคาบเรียนที่ 1 ผมได้เข้าสอนในรายวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ตอนแรกก่อนที่จะเข้าไปสอนในความคิดของผมมันช่างง่ายดายเหลือเกินแต่ในความเป็นจริงแล้วมันไม่ใช่เลย 

เด็กนักเรียนในชั้นนี้ทั้งดื้อทั้งซนและไม่ยอมฟังอะไรทั้งนั้นจะเอาแต่เล่นเกมส์อย่างเดียว ผมจึงลองตั้งกติกาขึ้นมาสามข้อ ใครส่งเสียงดัง ใครไม่ตั้งใจเรียน ใครเดินไปเดินมาไม่อยู่กับที่ ท้ายคาบครูจะไม่ให้เล่นเกมส์ ทันใดนั้นเสียงต่าง ๆ ก็เงียบลงวิธีนี้ได้ผล แต่พอผมเริ่มสอนไปได้สักระยะหนึ่ง ก็มีเสียงต่าง ๆ ดังขึ่นมาอีกครั้ง

"ครูค่ะหนูทำไม่ได้ค่ะ ครูครับผมทำไม่ได้ครับ" เนื่องจากเด็กนักเรียนที่นี่ กลัวคอมพิวเตอร์ เพราะไม่กล้าจับเมาส์ กลัวเมาส์เสีย ผมจึงสอนวิธีการจับเมาส์ให้กับเด็กนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 และมีความคิดหนึ่งที่ผ่านเข้ามาในหัวของผม "การเป็นครู มันไม่ได้ง่ายอย่างที่คิด มันยากและต้องอาศัยความอดทนและใจเย็น" 

ผมจึงรู้มีความสึกมีความประทับใจและนับถือคุณครูในระดับชั้นอนุบาลเป็นอย่างมากที่ต้องมีความอดทนอดกลั้นและมีจิตวิทยาที่สูงมากที่จะถ่ายทอดความรู้ให้แก่เด็ก ๆ และเมื่อเวลาผ่านไปชั่วโมงการเรียนการสอนก็จบลง ความรู้สึกเหนื่อยได้เข้ามาในจิตใจอีกครั้งผมไม่นึกไม่ฝันเลยว่าการเป็นครูสอนในระดับประถมมันจะยากขนาดนี้ 

ผมจึงต้องพยามที่จะฝึกประสบการณ์และเก็บเกี่ยวความรู้จากคุณครูในโรงเรียนแห่งนี้ให้ได้มากที่สุดเพื่อที่จะได้เป็นประสบการณ์ในการนำไปใช้ในอนาคตต่อไป และการสอนในวันนี้ทำให้ผมได้รู้ว่า การเป็นครูที่ดีมันไม่ได้ง่ายอย่างที่ใคร ๆ หลายคนเคยได้กล่าวไว้ แต่การเป็นจะครูที่ดีได้นั้นมันต้องใช้ความอดทน ความมีเมตตา แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดนั้นก็คือ ต้องมีจิตวิญญาญแห่งความเป็นครูอยู่ด้วย ถึงจะกลายเป็นคุณครูที่ดีได้อย่างแท้จริง