อ่านงานวิจัยนี้จากมติชนออนไลน์ 1 มิถุนายน 2557 แล้วทำให้อยากอ่านงานวิจัยทั้งหมด ถึงแม้ว่าผลการวิจัยในส่วนของความฉลาดของเด็กไทยมักจะสอดคล้องกับรายงานต่าง ๆที่ออกมาก่อนหน้านี้ แต่มักจะมีคำถามเกี่ยวกับการวัดไอคิว เครื่องมือมีความแม่นตรงเพียงใด มีความลำเอียงเชิงวัฒนธรรมแฝงอยู่เพียงใด(เป็นปัญหาเสมอ ๆๆในการวัดไอคิว ไม่ว่าจะเปรียบเทียบระหว่างประเทศ ชาติพันธุ์ ชนชั้น ฯลฯ 

ผลการวิจัยโครงการสำรวจภาวะโภชนาการและสุขภาพเด็กในภูมิภาคอาเซียน หรือ SEANUTS (South East Asia Nutrition Survey) สถาบันโภชนาการ มหาวิทยาลัยมหิดล (มม.) ระหว่างปี 2554-2555 (ตอนนี้ 2557 ไม่รู้ว่า บูสท์ไอคิวขึ้นได้บ้างไหม รอผลการวิจัยคราวหน้า)

พบว่าเด็กไทยมีปัญหาภาวะทุพโภชนาการ ขาดการออกกำลังกาย อ้วน เตี้ย และไอคิวต่ำ (???)

เปรียบเทียบระดับสติปัญญาในเด็กอายุ 6-12 ปี ใน 4 ประเทศ ได้แก่ ไทย อินโดนีเซีย มาเลเซีย เวียดนาม

พบว่า เด็กเวียดนามมีระดับไอคิวล่าช้ากว่าปกติ 

หรือมีระดับไอคิวต่ำกว่า 80 ถึง 25.7% ของจำนวนเด็กที่สำรวจทั้งหมด

รองลงมาคือไทย 14.7% 

มาเลเซีย 10.1% 

และอินโดนีเซีย 6.8%"

เด็กไทยมีไอคิวระดับดีเลิศ 120 ขึ้นไป เพียง 1.9% \

มาเลเซีย 10.7%

เวียดนาม 10.8% 

และสูงสุดคือประเทศอินโดนีเซีย 15.3%


ไม่มีรายงานว่าไอคิวเฉลี่ยเป็นเท่าใด จำได้เลือนลวงว่ามีรายงานครั้งหนึ่งบอกว่าไอคิวเฉลี่ยของเด็กไทยต่ำกว่า 100 นี่สิน่ากลัว

คนไทยก็อย่างที่เห็นกันนี่ละ