อ่านงานวิจัยนี้จากมติชนออนไลน์ 1 มิถุนายน 2557 แล้วทำให้อยากอ่านงานวิจัยทั้งหมด ถึงแม้ว่าผลการวิจัยในส่วนของความฉลาดของเด็กไทยมักจะสอดคล้องกับรายงานต่าง ๆที่ออกมาก่อนหน้านี้ แต่มักจะมีคำถามเกี่ยวกับการวัดไอคิว เครื่องมือมีความแม่นตรงเพียงใด มีความลำเอียงเชิงวัฒนธรรมแฝงอยู่เพียงใด(เป็นปัญหาเสมอ ๆๆในการวัดไอคิว ไม่ว่าจะเปรียบเทียบระหว่างประเทศ ชาติพันธุ์ ชนชั้น ฯลฯ
ผลการวิจัยโครงการสำรวจภาวะโภชนาการและสุขภาพเด็กในภูมิภาคอาเซียน หรือ SEANUTS (South East Asia Nutrition Survey) สถาบันโภชนาการ มหาวิทยาลัยมหิดล (มม.) ระหว่างปี 2554-2555 (ตอนนี้ 2557 ไม่รู้ว่า บูสท์ไอคิวขึ้นได้บ้างไหม รอผลการวิจัยคราวหน้า)
พบว่าเด็กไทยมีปัญหาภาวะทุพโภชนาการ ขาดการออกกำลังกาย อ้วน เตี้ย และไอคิวต่ำ (???)
เปรียบเทียบระดับสติปัญญาในเด็กอายุ 6-12 ปี ใน 4 ประเทศ ได้แก่ ไทย อินโดนีเซีย มาเลเซีย เวียดนาม
พบว่า เด็กเวียดนามมีระดับไอคิวล่าช้ากว่าปกติ
หรือมีระดับไอคิวต่ำกว่า 80 ถึง 25.7% ของจำนวนเด็กที่สำรวจทั้งหมด
รองลงมาคือไทย 14.7%
มาเลเซีย 10.1%
และอินโดนีเซีย 6.8%"
เด็กไทยมีไอคิวระดับดีเลิศ 120 ขึ้นไป เพียง 1.9% \
มาเลเซีย 10.7%
เวียดนาม 10.8%
และสูงสุดคือประเทศอินโดนีเซีย 15.3%
ไม่มีรายงานว่าไอคิวเฉลี่ยเป็นเท่าใด จำได้เลือนลวงว่ามีรายงานครั้งหนึ่งบอกว่าไอคิวเฉลี่ยของเด็กไทยต่ำกว่า 100 นี่สิน่ากลัว
คนไทยก็อย่างที่เห็นกันนี่ละ