ค.ศ1999มีหนังสือเล่มหนึ่งชื่อลูกขอทาน เป็นหนังสือที่ผู้อ่านแล้วต้องหลั่งนํ้าตาให้กับอาจิ้งที่เป็นเจ้าของเรื่องในหนังสือ แค่สิบกว่าวันขายได้มากกว่าหนึ่งแสนเล่มเป็นหนังสือขายดีอันดับหนึ่งของใต้หวัน ในช่วงที่ได้รับใบประกาศเกียรติคุณบุคคลดีเด่นอยู่บนเวทีเขาได้กล่าวถึงประวัติชีวิตที่ผ่านมาของตัวเขาเองว่า เกิดจากพ่อตาบอดแม่เป็นโรคลมชัก
ไอคิวสมองตํ่ามากไม่สามารถช่วยตัวเองได้ มีพี่น้องทั้งหมดสิบสองคนตัวเขาเป็นคนที่สองรองจากพี่สาวส่วนน้องชายและน้องสาวมีทั้งตาบอดเหมือนพ่อและคนหนึ่งมีปัญหาทางสมองเหมือนแม่ อาชีพของพ่อคือเร่ร่อนขอทานโดยมีซอเป็นเครื่องมือ เพราะตาบอดตอนเป็นหนุ่มไม่สามารถมีอาชีพอื่นได้ ตัวเขาเกิดที่ศาลาตั้งศพในสุสานเป็นสถานที่ครอบครัวเขาส่วนใหญ่ใช้เป็นที่หลับนอน ตั้งแต่ตัวเขาเริ่มเดินได้ต้องตามพ่อไปขอทานตามที่ต่างๆบางครั้งตอนเดินถึงสี่สิบกิโล มาถึงช่วงอายุได้เก้าขวบมักมีคนเตือนพ่อว่าให้ลูกเรียนหนังสือ โตขึ้นจะได้ไม่ต้องขอทานเป็นคําที่ตัวเขาจําติดใจว่าต้องเรียนหนังสือ จากนั้นไม่นานพ่อเขายอมพาเขาไปอีกตําบลที่เป็นที่อยู่ของพี่ชายและน้องสาวของพ่อที่ตาบอดเหมื่อนกัน ได้เข้าโรงเรียนที่นั้นวันแรกครูต้องจับไปอาบนํ้าก่อนเพราะตัวสกปรกมาก เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ได้อาบนํ้าระหว่างนั้นได้รู้ว่าพี่สาวถูกขายให้ซ่องโสเภณีเพื่อนําเงินมาจุนเจือครอบครัวและให้ตัวเขาได้เรียนหนังสือ ทั้งที่พี่สาวอายุยังไม่ครบสิบสามตลอดเวลาเขาไม่เคยขาดเรียน เลิกเรียนทุกวันยังไปขอทานแล้วกลับที่พักไปป้อนข้าวพ่อแม่ ส่วนแม่พ่อใช้เชือกผูกไว้กับต้นไม้กลัวว่าแม่เดินหายไปหาไม่เจอเพราะพ่อตาบอดมองไม่เห็น ส่วนน้องๆทุกคนก็จะมีกระดิ่งอันเล็กผูกคอไว้
การเรียนของเขาสอบได้ที่หนึ่งตลอดจนมาถึงชั้นมัธยมได้รู้จักหญิงสาวที่เรียนด้วยกัน เกิดรักกันขึ้นแต่ฝ่ายพ่อแม่ผู้หญิงไม่ยอมใช้ไม้คานไล่ตีออกจากบ้านเพราะความจนเป็นเหตุ ถ้าฟังมาถึงตอนนี้คนอื่นอาจจะคิดว่าตัวเขาต้องโทษโชคชะตาต้องมีความคับแค้นใจครํ้าครวญ ในชีวิตทําไมต้องลําเค็ญเช่นนี้ แต่เขากลับบอกว่าชีวิตเขาเต็มไปด้วยความซาบซึ้งใจต่อเบื้องบน ที่จัดสรรให้เขาได้พบกับรูปแบบต่างๆให้เขาได้ฝึกฝนทดสอบความมานะบากบั่นจนประสพผลสําเร็จในชีวิต เขาได้ขอบคุณพ่อแม่ที่ทําให้เกิดเขามาทุกวันยังต้องป้อนข้าวพ่อแม่ในท่าคุกเข่าเขายังขอบคุณพ่อตาแม่ยายที่ทําให้เขารู้จักว่าจะมีความรักต้องมานะอดทนสร้างฐานะให้ดี นี่คือเรื่องราวโดยย่อของชายที่ชื่อว่า ไล่ตงจิ้ง เจ้าของบริษัทขายเครื่องดับเพลิงในใต้หวัน
ถ้าในมุมมองที่ว่าปัญหาก่อเกิดปัญญานี่ก็คือตัวอย่างหนึ่งที่น่าศึกษา
หนังสือลูกขอทานฉบับภาษาไทยมีขายในไทย ส่วนที่เขียนนี้มาจากบล๊อกภาษาจีน
"ขอบคุณที่เข้าเยี่ยมชม"

...คนที่ขาดฐานะทางการเงิน...แต่หากมีความขยัน...เรียนหนังสือเก่ง...สังคมยกย่องให้เกียรติเป้นที่ยอมรับ...การศึกษาจึงสามารถยกระดับฐานะของคนได้นะคะ
ขอบคุณครับคุณประธาน ได้อ่านแล้วมีกำลังใจฮึดสู้ขึ้นอีกครับ
ขอบคุณค่ะอ่านแล้ว ชีวิตเขาลำเค็ญกว่าเราเยอะ ในชีวิตคิดว่าเราแย่สุดๆแล้ว เดินทางมาพบความสำเร็จ แต่ไล่ตงจิ้ง สุดยอดสุดสุดเลย