ขอบคุณความรักที่มอบให้กัน

<h3>ขอบคุณความรักที่มอบให้กัน</h3><h3>ถึงวันที่ฉันควรคืนให้</h3><h3>คุณควรเก็บมันไว้</h3><h3>ไว้ให้คนที่พร้อมดูแล</h3><h3>ผู้หญิงอ่อนแออย่างฉัน</h3><h3>มันไม่มีกำลังที่จะเก็บรักษา</h3><h3>ไม่มีแม้ถ้อยคำจำนรรจา</h3><h3>ที่จะเอ่ยคำว่าฉันรักคุณ</h3>
“โดม่อน” แต่ง

[Bright Lily]

• โหดเลยนะคะ
• ชอบอ่านค่ะ

[เขียนเมื่อ 8 พ.ย. 2549 16:37 น. 8 พ.ย. 2549]

เพราะภาระหน้าที่ที่ผูกพัน

เราจึงห่างกันไปเฉย ๆ

อาจคล้ายกับว่าละเลย

เหมือนไม่เคยมีใจ

แท้จริงคิดถึงตลอดเวลา

แต่ไปหาไม่ได้

อยากให้รู้ว่ายังคงห่วงใจ

แม้นจะไกลแค่ไหน

แต่หัวใจก็ยังเป็นของเธอ

[เขียนเมื่อ 8 พ.ย. 2549 16:41 น. 8 พ.ย. 2549]

พักหน่อยเถอะน่ะคนดี

วันนี้อาจเศร้าสับสน

อย่างนั้นแหละเจ้าใจคน

อย่าจริงเสียจนเสียใจ

 

[เขียนเมื่อ 8 พ.ย. 2549 16:51 น. 8 พ.ย. 2549]

หากหัวใจของเจ้านั้นอ่อนล้า

เจ้าจงหาที่พักใจก่อนดีไหม

อาจมีใครช่วยปลอบโยนเจ้าหัวใจ

เจ้าจะได้เดินต่อไปอย่างมั่นคง

เปิดโอกาสให้ตัวเองเถิดน่ะเจ้า

เพราะความเหงาอาจทำให้หัวใจหมอง

เจ้าจงมองความรักเป็นสีทอง

ที่สุกงามอยากอยู่ใกล้ทุกคืนวัน

[ครูอ้อย แซ่เฮ]

ไพเราะดีนะคะ   อ่านแล้วทำให้อ่อยโยนขึ้นค่ะ  ขอบคุณ