สังคมในปัจจุบันนั้นได้มีการพัฒนาไปอย่างมากจนกลายมาเป็นสังคมธุรกิจ สังคมลักษณะนี้จะยึดถือผู้บริโภคว่ามีความต้องการสินค้าหรือบริการแบบใด โดยผู้ประกอบการหรือนักธุรกิจซึ่งเป็นเจ้าของปัจจัยการผลิตก็จะผลิตสินค้า ออกมาเพื่อตอบสนองความต้องการของผู้บริโภค และในการค้าจึงจำเป็นจะต้องมีการแข่งขันกันระหว่างผู้ประกอบการหลายราย เพื่อดึงดูดความสนใจให้ผู้บริโภคหันมาสนใจในสินค้าของตน ซึ่งการที่จะทำให้สินค้าเป็นที่สนใจได้นั้นต้องอาศัยการโฆษณาแก่ผู้บริโภค ด้วยเหตุนี้เองจึงทำให้เกิดการโฆษณาที่อาจมีการนำเรื่องสีผิว เพศ และชาติพันธุ์เข้ามาเกี่ยวข้องซึ่งการกระทำดังกล่าวถือเป็นการละเมิดสิทธิ มนุษยชนของคนบางกลุ่มได้[1]
จากปัญหาที่มีการละเมิดสิทธิมนุษยชนจากผู้ประกอบธุรกิจข้างต้น จึงเป็นจุดเริ่มต้นของแนวคิดในการรับผิดชอบต่อสังคมของผู้ประกอบธุรกิจ ซึ่งแนวคิดดังกล่าวมีความชัดเจนมากขึ้นเมื่อนายโคฟี่ อันนัน เลขาธิการสหประชาชาติในขณะนั้นได้ออกมาเรียกร้องให้ธุรกิจทั่วโลกแสดงความ เป็นพลเมืองที่ดีของโลก (goodglobalcitizenship) รวมทั้งประกาศ “TheUNGlobalCompact” เพื่อใช้เป็นกรอบดำเนินการการพัฒนาที่ยั่งยืนสำหรับองค์กรธุรกิจต่อไปและใน ปีถัดมา OECD (องค์กรเพื่อความร่วมมือทางเศรษฐกิจและการพัฒนา) ก็ได้ออกแนวปฏิบัติสำหรับบรรษัทข้ามชาติ (TheOECD Guidelines for Multinational Enterprises) เสนอแนะให้บรรษัทข้ามชาติของประเทศสมาชิก OECD มี CSR และติดต่อค้าขายเฉพาะกับคู่ค้าที่มี CSR เท่านั้น ทั้งนี้หลักการ CSR สามารถสรุปได้สั้นๆด้วยคำกล่าวของ BjornStigson ประธานสภาธุรกิจโลกเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน (World Business Councilfor Sustainable Development หรือ WBCSD) ที่ว่า “ธุรกิจไม่สามารถประสบความสำเร็จได้ในสังคมที่ล้มเหลว” (Business cannot succeed in a society that fails.)[2]
ซีเอสอาร์ในบริบทของข้อตกลงโลกแห่งสห ประชาชาติ ก็คือ การปรับแนวการดำเนินงานของธุรกิจโดยยึดหลัก 10 ประการ เป็นรากฐานและค่านิยมขององค์กร ทั้งนี้ การเข้าร่วมในข้อตกลงจะเป็นไปโดยสมัครใจ และไม่มีข้อผูกพันทางกฎหมายแต่อย่างใด ถือเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีของผู้ประกอบธุรกิจในการระวังไม่ให้เกิดการละเมิดสิทธิมนุษยชน[3]
ชยากร โกศล
19 พฤษภาคม 2557
อ้างอิง
[1] http://www.cookiecoffee.com/food/58147/dunkin-char... 19 พฤษภาคม 2557
[2] http://www.sec.or.th/TH/Documents/Information/Publications/2-CSR.pdf 19 พฤษภาคม 2557
[3] http://www.thaicsr.com/2006/05/10.html?m=0 19 พฤษภาคม 2557
