ติดต่อ

  ติดต่อ

เศรษฐกิจพอเพียงแบบคุณแม่ที่ผมได้เรียนรู้

  สำหรับปุ๋ยก็ใช้ปุ๋ยชีวภาพที่ทำจากเศษผัก น้ำหมักชีวภาพจากหอยเชอรี่ ปุ๋ยคอก ปุ๋ยเคมีก็ใช้บ้างแต่น้อยมาก ที่ต้องซื้อมากก็คือเมล็ดพันธ์ของผักต่างๆ หลายอย่างทำเองไม่ได้เก็บเมล็ดพันธ์รุ่นที่ 2 แล้วผลผลิตไม่ดี อาจจะเป็นเพราะเมล็ดพันธ์พื้นเมืองกำลังหายไป ความหลากหลายของสายพันธ์ดั้งเดิมลดลง เรื่องนี้มีอนาคตน่าเป็นห่วงมาก ๆ  

                     วันเสาร์ - อาทิตย์ ถ้าว่างจากการอยู่เวรที่สถานีอนามัยผมกับครอบครัวมักจะกลับไปเยี่ยมบ้านที่ในเมืองพัทลุงเวลาส่วนใหญ่จะไปขลุกอยู่ที่สวนที่นา เพราะตอนเด็กเมื่อประมาณสามสิบปีที่ผ่านมา คุณพ่อคุณแม่ ผมและน้องได้ช่วยกันขุดดินแปลงที่นา 4  ไร่ ยกร่องด้วยเสียม เป็นแปลงผัก รอบๆ ก็ปลูกมะพร้าว ไม้ยืนต้นจำพวกมะม่วงเบา(ไม่แน่ใจว่าจะเป็นมะม่วงสามฤดูของภาคกลางหรือเปล่า)  ทำมาจนผมและน้องๆเรียนจบ เรียกได้ว่านอกจากทำนาแล้วก็มีรายได้มากพอการที่เอามาจุนเจือครอบครัว ปัจจุบันพ่อกับแม่ก็ยังทำนาปลูกผักอยู่แต่ก็อาจเปลี่ยนวิธีปลูกวิธีดูแล วิธีผลิตที่ปลอดภัยขึ้น

                      พื้นที่แบ่งเป็นแปลงผักกินใบจำพวกคะน้า ผักกวางตุ้ง ผักกาดขาว มีแปลงปลูกบัวบก ถั่วผักยาว  แตงกวา  ผักหวาน มีนาผักบุ้ง   มีบ่อปลาขนาดย่อมๆ บนคันบ่อปลาก็ปลูกส้มแป้นหัวจุก มังคุด เงาะ มะพร้าว  มะม่วง ส้มโชกุน  มะนาว รอบๆต้นไม้เกือบทุกต้นจะมีพริกขี้หนูสวน มะเขือเปาะ มะเขือยาว   โดยเฉพาะพริกขี้หนูสวนนั้น ผมเห็นการเติบโตที่เลื้อยขึ้นไปแทรกตามกิ่งส้มที่สูงเกือบ 2 เมตร ดอกพริกก็เต็มไปหมดเก็บมาเกือบ  2 ปีแล้วต้นยังไม่โทรมเลย โคนต้นก็โตแข็งแรง   ไม่ต้องใส่ปุ๋ยเคมี ไม่ต้องมีระบบให้น้ำแบบสปริงเกอร์ ไม่ต้องปูพลาสติก     ยังมีเล้าเลี้ยงเป็ดไข่อีก  12 ตัว สำหรับเป็ดก็กินเศษอาหารจากบ้าน  ข้าวเปลือกจากนา เศษผัก และก็หอยขม หอยข้าว หอยเชอรี่ ปูนา ก็หาเอาแถวๆนั้น เป็ดกินอาหารสมบูรณ์ ได้ไข่วันละ 11-12 ฟองทุกวัน  สำหรับบ่อปลาก็เป็นลักษณะบ่อล่อ ปลาธรรมชาติจำพวกปลาดุก ปลาช่อน ปลาแก้มช้ำ ปลาขี้ขม ปลาหมอ ฯ เข้ามาเองจากลำเหมืองที่อยู่ติดกับสวน เข้ามาได้ออกกลับไปไม่ได้ ให้กินเศษผักเศษอาหาร และอยู่กันตามธรรมชาติ จับกินกันพอมื้อ ด้วยเบ็ด บ้างแหบ้าง หรือลอบดักปลา 

                    สำหรับปุ๋ยก็ใช้ปุ๋ยชีวภาพที่ทำจากเศษผัก น้ำหมักชีวภาพจากหอยเชอรี่ ปุ๋ยคอก ปุ๋ยเคมีก็ใช้บ้างแต่น้อยมาก ที่ต้องซื้อมากก็คือเมล็ดพันธ์ของผักต่างๆ หลายอย่างทำเองไม่ได้เก็บเมล็ดพันธ์รุ่นที่ 2 แล้วผลผลิตไม่ดี อาจจะเป็นสิ่งที่กำหนดจากการปรับปรุงพันธ์ของบริษัทผลิตเมล็ดพันธ์ก็เป็นได้  และเมล็ดพันธ์พื้นเมืองกำลังหายไป ความหลากหลายของสายพันธ์ดั้งเดิมลดลง เรื่องนี้มีอนาคตน่าเป็นห่วงมาก ๆ

                     การเก็บขายก็ขายตั้งโต๊ะที่สวนเลยเพราะติดถนน ออกมาจาตัวเมืองพัทลุงมาประมาณ 2 กิโลเมตร นอกจากคนในละแวกบ้านญาติพี่น้องแล้วก็มีข้าราชการที่เดินทางกลับมาจากทำงานซื้อกลับบ้าน ขายได้ วันละ ประมาณ 400-500 บาท เกือบทุกวัน ต่อหนึ่งเดือนก็ได้เงินเยอะเหมือนกัน

                    เวลาผมกลับมาบ้านที่ตะโหมด ผมขนมาทุกอย่าง ไข่เป็ดเอย  ผักบุ้ง แตงกวา ปลา ฯลฯ ยกเว้นเงิน (แม่ไม่ให้....ฮา) เรียกได้ว่าเป็นชีวิตประจำวันของคุณพ่อคุณแม่ที่น่าอิจฉา แม่แซวผมว่า ได้มากกว่าเงินเดือนผมเสียอีก ที่สำคัญคือ ท่านได้ออกกำลังกาย ได้ผัก ได้ปลา ได้ไข่ที่ปลอดสารพิษ ไม่ต้องซื้อ ได้เงินเก็บ ไม่ต้องไปเร่ขาย ให้เหนื่อย และแม่ได้ความสุขมากๆ    ผมคิดว่าเป็นความพอเพียงที่ครอบครัวชาวนาของผมได้เดินเส้นทางนี้มาร่วม 30 ปี เพื่อเล่าเพื่อถ่ายทอด เพื่อแลกเปลียนเรียนรู้กันกับหลายๆพื้นที่ในบ้านเมืองเรา

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 56827, เขียน: , แก้ไข, , สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 13, อ่าน: คลิก

ความเห็น (13)

Thawat
IP: xxx.151.216.4
เขียนเมื่อ 

ผมมีเพื่อนคนตะโหมด  คนหนึ่ง  นามสกุล  "ชนะสิทธิ์"   ไม่รู้คุณหรอย  คุ้นๆ มั่งหม่าย?

เคยเลี้ยงกุ้งมาด้วยกัน 1 ปี  และก้อลาออกมาเรียนต่อที่เดียวกันอีก 2 ปี    แต่ไม่ได้เจอกันนานแล้ว

ขอบคุณครับ  คุณThawat

             นามสกุลชนะสิทธิ์ ถ้าอยู่ ในตะโหมดผมรู้จักเกือบทุกคนครับ  เพราะเป็นนามสกุลดั้งเดิมของตะโหมด ขออนุญาตคุณถามชื่อเพื่อนคุณThawat ครับ จะได้ถามไถ่ให้ครับ

Thawat
IP: xxx.151.216.4
เขียนเมื่อ 

เจริญสิงห์  ชนะสิทธิ์  ครับ

ปลูกทุกอย่างที่กิน กินทุกอย่างที่ปลูก

เรียน  คุณพี่ไชยยงค์

          ครับผมเห็นด้วย อนาคต....ผมจะลาออกมาทำนา มีอะไรให้พี่ไชยยงค์ ชี้แนะด้วย  ครับ

    เรียนคุณ  Thawat

  ผมเจอคุณเจริญสิงห์  ชนะสิทธิ์  วันนี้เองครับ สนิทกัน  ได้ถามไถ่ แลกเปลี่ยนกันคุยถึงคุณThawat   ผู้ใหญ่สิงห์ ได้ฝากเบอร์โทร เบอร์นี้นะครับ 09-4630297 

นายจรัญ จิตวงค์
IP: xxx.26.189.70
เขียนเมื่อ 

คุณอนุกูล เป็นศิษย์เก่าวัดเจ็นตกรุ่นไหนละ....ขอคุุณสำหรับความรู้ที่เผยแพร่ผ่าน gotoKnow

ปัจจุบันผมเป็นครูอยูู่ร้อยเอ็ด......

อยากไปเที่ยวสวนบ้านแม่พี่จังเลย

 

  • แวะมาชื่นชมค่ะ
  • สมัยก่อน พ่อแม่มีเวลาเลี้ยงลูกและเป็นตัวอย่างที่ดีให้กับลูกในการ อยู่อย่างพอเพียงและเลี้ยงตนเองได้
  • แต่พ่อแม่รุ่นใหม่ที่อยู่ในสังคมเมือง ยากที่จะปลูกฝังแนวคิดดีๆแบบนี้ได้นะคะ
เรียน....คุณจรัญ จิตวงศ์ ผมเป็นเด็กวัดเจ็นตก รุ่นเดียวกับ สาโรจน์ จิตวงศ์ ยินดีครับที่ได้ ลปรร.กัน

เรียน.....คุณต้นน้ำ

         ยินดีครับ  แต่คุ้นๆว่าคุณเคยไปมาแล้ว

                                           

เรียน     คุณนารี

ขอบคุณครับที่แวะมาชื่นชม

ความพอเพียงที่อยู่อย่างเพียงพอ คือรากฐานของชีวิตและของชาติครับ

นายจรัญ จิตวงค์
IP: xxx.26.227.62
เขียนเมื่อ 

เรียน คุณนุกูล สาโรจน์ เป็นน้องชายผมเอง แต่ว่าเขาเสียชีวิตแล้ว

ตั้งแต่ ปี 30 ขอบคุณที่เผยแพร่ข้อมูล ตอนนี้ที่อีสานอากาศหนาวแล้ว

ลมแรง อากาศ แห้ง ไม่ค่อยสบายเหมือนพัท...ลุงบ้าเรา

ปันปรือมั่ง...ทางนี้ฝนตกหนักมั้ย...

สวัสดี