วันพุธที่ 1 พฤศจิกายน 2549

                วันนี้เป็นวันที่จะต้องไปฝึกงานเป็นวันแรกตื่นเต้นมากนอนไม่ค่อยหลับเลยค่ะ   แถมยังต้องตื่นตั้งแต่เช้าอีก   ตื่นตั้ง 6 โมง   พอตื่นขึ้นมาก็รีบอาบแต่งตัวไปขึ้นเรือได้นั่งเรือประมาณ 7 โมง   กว่าจะนั่งเรือไปถึงก็เกือบ 8 โมง   ไปถึงก็มีเพื่อนไปรอแล้วเป็นคนแรก คือ อิสรา   พอเพื่อนมาครบก็เข้าไปพบหัวหน้าฝ่ายโทรทัศน์ศึกษา   รอพี่เขาเข้างาน 9 โมงหัวหน้าฝ่ายชื่อ พี่นิคม   วันนี้บังเอิญมากที่ได้เจอกับพี่นุ้ยหีอพี่จุฑารัตน์   ลิมปาภินันท์   ซึ่งเป็รรุ้นพี่เทคโนฯที่เคยมาฝึกงานที่นี่เหมือนกันเข้ามาทำงานเป็นวันแรกเลยทำให้หายเหงาได้บางเพราะมีเพื่อนที่เป็นผู้หญิงได้พูดคุยกันบ้างเพราะที่ไปนั้นมีแต่เพื่อนผู้ชาย   พอพี่นิคมมาถึงก็เข้ามาพูดคุยเป็นการปฐมนิเทศการฝึกงานเป็นกันเองมากค่ะ   พี่นิคมใจดี   พี่นิคมได้แนะนำพี่ๆในฝ่ายแต่ละคนให้น้องๆได้รู้จัก   และได้บอกหน้าที่รับผิดชอบที่เราต้องทำ   เราทั้ง 3 คน คือ หนู  นิธิกานต์   อิสรา  และจิรอาจ   ได้อยู่ฝ่ายเดียวกัน คือ ฝ่ายโทรทัศน์ศึกษา   พี่นิคมได้อธิบายถึงการทำงานให้ฟังว่าส่วนใหญ่จะเป็นการถ่ายวิดีโอ   แล้วนำมาตัดต่อซะเป็นส่วนใหญ่   แล้วก็จะมีการทำหน้าปกซีดี   ดีวีดี   ไรท์แผ่น  เป็นต้น  เป็นงานย่อยของฝ่าย   ในการออกไปถ่ายวิดีโอนั้นพี่เขาจะแบ่งให้ไปกับพี่ที่เป็นคนถ่ายวิดีโอหลักโดยจะเขียนตารางงานของแต่ละคนที่ต้องออกไปถ่ายวิดีโอไว้ที่กระดานหน้าห้อง   ส่วนในเรื่องการแต่งกายของเรานั้นแต่งได้ตามสบายแต่ขอให้ดูเรียบร้อย   ผู้หญิงให้ใส่กางเกงได้เพื่อที่เวลาการทำงานจะได้สะดวกกว่าใส่กระโปรง   และอีกอย่างหนึ่งจะดูน่าเชื่อถือและดูภูมิฐานมากขึ้น   เพราะบางครั้งในการไปถ่ายวิดีโอนั้นอาจารย์ของทางมหาวิทยาลัยมหิดล  และหมอของโรงพยาบาลอาจจะไม่เชื่อถือนักศึกษาฝึกงานเท่าไรนักเพราะเห็นว่ากำลังศึกษาอยู่อาจทำงานได้ไม่ดี   การแต่งชุดปกติเหมือนพี่ในฝ่ายก็จะทำให้เกิดความมั่นใจมากขึ้น

           พอพบพี่นิคมแล้วพี่เอ๋ หรือพี่พาสวรรณ   พี่ที่เป็นคนนิเทศก์ซึ่งจริงแล้วพี่เขาก็เป็นรุ่นพี่ของเทคโนฯเหมือนกัน   ก็มารับตัวไปที่ห้องโทรทัศน์   ซึ่งในห้องนี้ส่วนใหญ่จะเป็นงานตัดต่อโดยในห้องนี้จะมีเครื่องตัดต่ออยู่ 4 เครื่อง   จะมีเจ้าหน้าที่ประจำอยู่  พี่เอ๋ได้เล่าการทำงานให้ฟังว่า   ในฝ่ายจะทำงานถ่ายวิดีโอ  และตัดต่อ   รวมทั้งการทำสำเนา   หน้าปก   ตามที่ได้รับคำสั่งมากจากจารย์และหมอ   และทุกคนจะต้องออกไปถ่ายวิดีโอโดยแบ่งเวรกันออกไปกับพี่ให้ไปดูงานและพี่จะช่วยสอนเรา   วันนี้เป็นเวรของจิรอาจในช่วงบ่ายโมง   และอิสราในช่วงบ่ายสอง   ส่วนเวรของหนูเป็นวันพรุ่งนี้   ในช่วงเช้าพี่เอ๋ให้พี่นุ้ยช่วยสอนการเข้าไปในแฟ้มงานของหน่วยก่อน   แล้วสอนการทำหน้าปกซีดีและดีวีดีโดยใช้โปรแกรม illustrator ว่าในหน้าปกนั้นต้องมีตราของโรงพยาบาล   ชื่อเรื่อง  ชื่อผู้สอน   วันที่   ส่วนด้านหลังก็จะต้องมีผู้จัดทำ   ผู้ถ่าย   ผู้ตัดต่อ   ผู้ทำปก   วันที่   เวลา   ส่วนสันปกก็จะต้องมีชื่อเรื่อง   วันที่   ตราโรงพยาบาล   แล้วพี่เอ๋ก็สอนการทำปกซีดี   ดีวีดีวงกลมซึ่งจะพิมพ์ใส่กระดาษสติกเกอร์แล้วทำมาแปะทับซีดี  หรือดีวีดี   วิธีทำก็คือ   นำปกที่ได้ออกที่เป็นแบบสี่เหลี่ยมมาเปิดในแบบของวงกลมที่พี่เขาได้ทำไว้แล้วและพิมพ์ผู้จัด   วันเวลาใหม่ในแนวโค้งตามซีดี  หรือดีวีดี   และพยายามให้อยู่ในขอบที่กำหนดแล้วพิมพ์ออกมานำมาแปะที่ตัวซีดี  หรือดีวีดี   เป็นอันเสร็จเรียบร้อย

          ถึงเวลาพักเที่ยงเราก็ออกมาไปทานข้าวกันในตลาดวังหลัง   แล้วกลับเข้างานตอนบ่ายโมง   ในช่วงบ่ายจิรอาจเป็นเวรต้องไปถ่ายวิดีโอกับพี่ไปได้สักพักก็กลับมาเพราะว่าเพียงแค่ไปตั้งกล้องทิ้งไว้แล้วไปเก็บ   ในช่วงบ่ายนี้แต่ละคนก็มีงานเล็กๆน้อยๆได้ทำงาน   พี่เอ๋สอนการโอนข้อมูลไปเครื่องคอมพิวเตอร์เครื่องอื่นโดยระบบแลนด์   สอนการไรท์ดีวีดี   และได้ให้หนูช่วยทำสำเนางาน 3 เรื่อง   ตกประมาณ 50 แผ่นได้   ส่วนอิสราพอบ่ายสองก็เป็นเวรต้องไปถ่ายวิดีโอกับพี่   ส่วนจิรอาจก็ทำไตเติ้ลเรื่องซึ่งเป็นงานที่พี่เขามอบหมายให้   งานในวันนี้ยังเป็นงานเล็กๆน้อยๆก่อนเพราะเป็นแรกแต่พอเริ่มคุ้นเคยกับการทำงานแล้วก็จะมีงานให้รับผิดชอบมากขึ้น   กว่าแต่ละคนจะทำงานเสร็จก็ได้เวลากลับบ้านพอดีประมาณเกือบ 5 โมงก็ลาพี่เอ๋กลับบ้านกัน

          ความรู้สึกในวันนี้ทั้งตื้นเต้น   ทั้งเหงา   เพราะไม่มีเพื่อนผู้หญิงพูดคุยด้วยแต่ก็ยังดีที่มีเพื่อนไปด้วยกัน  และพี่ๆที่นั่นทุกคนใจดี   อัธยาศัยดีมาก   เป็นกันเองกับน้องๆทุกคน   ง่วงนอนก็ง่วง   ต้องตื่นแต่เช้ากลับบ้านเย็น  กว่าจะถึงบ้านก็ 6 โมงแล้ว  แต่เชื่อว่าพอทำทุกวันแล้วก็เริ่มชินไปเองและมีความสุขกับการไปฝึกงาน   ไม่ใช่ว่าที่ไปฝึกงานนี้จะไม่มีความสุขนะค่ะแต่ว่าอาจจะเป็นความใหม่ในสถานที่ใหม่มากกว่าเพราะยังไม่คุ้นเคยกับมัน   แต่ถ้าคุ้นเคยแล้ว   สิ่งดีๆย่อมตามมาแน่ๆเลยค่ะ

          หนูขอจบการบันทึกก่อนแล้วกันนะค่ะ   ขอพักผ่อนก่อนค่ะ   เพราะเป็นวันแรกยังปรับตัวไม่ทัน   ก็เลยรู้สึกเหนื่อยนิดหน่อย   พรุ่งนี้หนูจะบันทึกใหม่นะคะ

                                                                      นิธิกานต์   โซ่กลิ่ม