ที่มา http://nufonjariya.exteen.com/images/elearning-201...
จากหัวเรื่องครอบครัวข้ามชาติ ข้าพเจ้าขอกล่าวถึงเรื่องจากหัวข้อที่แล้วคือมนุษย์ที่ข้ามชาติกล่าวคือเป็นกรณีของบุคคลผู้ซึ่งใช้ชีวิตอยู่ในรัฐหนึ่งเดินทางข้ามมาอยู่ในรัฐอีกรัฐโดยที่ไม่ได้รับสถานะความเป็นพลเมืองของรัฐกล่าวได้ว่าเป็นบุคคลที่ปราศจากความคุ้มครองและสิทธิพื้นฐานจารัฐที่อยู่อาศัย อันเนื่องมาจากไม่ได้รับสัญชาติ หรือแม้กระทั่งกรณีของเด็กที่ข้ามชาติก็เป็นกรณีเดียวกันที่แม้เด็กจะมิได้เต็มใจเดินทางเข้ามาในรัฐ ก็มีสถานะเช่นเดียวกับคนที่ข้ามชาติทั่วไปคือไม่ได้รับความคุ้มครอง จากเรื่องดังกล่าวจึงมีจุดเชื่อมโยงกับเรื่อง ครอบครัวที่ข้ามชาติเพราะ เป็นกรณีศึกษาของบุคคลที่เดินทางข้ามรัฐมาแล้วสร้างครอบครัวขึ้นในรัฐอื่น
ตัวอย่างสำคัญของกรณีครอบครัวที่ข้ามชาติ คือ กรณีศึกษาครอบครัวเจดีย์ทอง :ครอบครัวที่ก่อตั้งโดยแรงงานสัญชาติไทยและแรงงานสัญชาติมาเลเซีย จากข้อเท็จจริง สรุปได้ว่า นายอาทิตย์ เจดีย์ทอง ได้รู้จักและพบรักกับนางสาวแพทริเซีย ในขณะที่เดินทางไปทำงาน ณ ไต้หวัน ซึ่งนางแพทริเซีย ได้เดินทางมาเยี่ยมนายอาทิตย์ ที่ประเทศไทย และต่อมาทั้งคู่ได้ตกลงกันที่จะอยู่กินฉันสามี ภรรยาที่ประเทศไทย ณ บ้านห้วยส้าน อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก โดยที่นางแพทริเซีย ได้แจ้งกับทางอำเภอ ในสถานะ บุคคลผู้ไม่มีสถานะบุคคลตามกฎหมายการทะเบียนราษฎร และได้รับบัตรประจำตัวผู้ไม่มีสถานะทางทะเบียน เพื่อขอทำงานในประเทศไทยในสถานะ คนไร้สัญชาติ โดยใช้ชื่อว่า นางอัญชลี เจดีย์ทอง[1]
หลังจากนั้นครอบครัวเจดีย์ทองก็มี บุตรจำนวน 3 คน ซึ่ง บุตรทุกคนก็ล้วนได้รับสัญชาติไทยมาจากการเกิด โดยที่บิดาเป็นบุคคลที่มีสัญชาติไทย มีสิทธิหน้าที่รับรองในทะเบียนราษฎรอย่างสมบูรณ์ จากรณีดังกล่าว จึงถือได้ว่า เป็นปัญหา คนไร้สัญชาติ ตัวอย่างหนึ่งซึ่ง นางสาวแพทริเซีย แม้ว่าจะมีสถานะสัญชาติเป็นมาเลเซียได้รับความคุ้มครองตามกฎหมายมาเลเซียแต่ เมื่ออาศัยในไทยก็กลายเป็นปัญหาไม่มีสัญชาติไทย ทำให้ขาดสิทธิพื้นฐานต่างๆที่ควรจะได้
นายภัทรภณ อุทัย
[1] กรณีศึกษาครอบครัวเจดีย์ทอง อ.พันธุ์ทิพย์ สายสุนทร
