บนเส้นทางระหว่างเดินบังเอิญเหงา

ยามฟ้ามีสีเทาเร้ารุมดวงจิต

มองหาใครให้อยู่เป็นคู่คิด

ยามหลงทิศผิดทางยังมีเธอ

                 กามเทพแผลงศรตอนแรกพบ

เมื่อตาสบตากันมั่นเสมอ

ปลูกต้นรักปักไว้ให้แด่เธอ

แต่แรกเจอวันนั้นถึงวันนี้

                 ด้วยความเอื้ออาทรความอ่อนหวาน

ดุจน้ำตาลปานน้ำผึ้งถึงล้นปรี่

อุ่นรอยยิ้มอิ่มใจในทุกที

ซึ้งใจที่มีใจให้แก่กัน

                 ยามห่างไกลใจเหงาเฝ้าคิดถึง

หวังวันซึ่งหัวใจแอบไปฝัน

เมื่อความรักสุกงอมพร้อมยืนยัน

เราแต่งกันมั่นคงเป็นมงคล

                 รวมความรักปักแน่นบนแผ่นหิน

อ้างแผ่นดินแผ่นฟ้าเวหาหน

เป็นพยานมั่นรักปักกมล

เราสองคนมั่นใจไม่เปลี่ยนแปร

                ขอคุณพระไตรรัตน์เป็นฉัตรป้อง

รักเราสองลองธารผ่านกระแส

นานเท่านานปานใดได้ดูแล

ตราบจนแก่จนเฒ่าเนานิรันดร์