เรื่องเล่าจากบ้านแม่ตาด :
ร่องรอยจากแผ่นดินไหว
เมื่อวานนี้(5 พ.ค.2557) เยาวชนบ้านแม่ตาดหลายคนพากันไปเที่ยวที่อำเภอแม่ลาว จ.เชียงราย แต่รถยนต์ที่นำไปเกิดเฉี่ยวชนกับรถบรรทุกสิบล้อจนทำให้ยางหน้าด้านซ้ายระเบิดและดุมล้อพังจนไม่สามารถไปต่อได้ เด็กๆ เลยพากันไปพักที่บ้านของญาติที่อยู่ไม่ไกลจากจุดเกิดเหตุมากนัก
พอถึงเวลา 18.08 น. ก็เกิดเหตุการณ์แผ่นดินไหวขนาด 6.3 ริกเตอร์ขึ้น โดยมีศูนย์กลางอยู่ที่อำเภอพาน จังหวัดเชียงราย เขตติดต่อกับอำเภอแม่ลาว ซึ่งเกิดแรงสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงไปไกลถึงจังหวัดใกล้เคียงด้วย
เช้าวันนี้(6 พ.ค.2557) ผู้ปกครองของเยาวชนทุกคนเกิดความเป็นห่วงลูกๆ เป็นอย่างมาก ก็เลยขอให้ผมรีบเดินทางไปรับเยาวชนบ้านแม่ตาดกลับมาจากอำเภอแม่ลาวโดยด่วน เลยทำให้ผมมีโอกาสได้พบเห็นร่องรอยความเสียหายที่เกิดจากแผ่นดินไหว ขนาด 6.3 ริกเตอร์ เมื่อวันที่ 5 พ.ค.57 ที่ผ่านมา ด้วยตาของตัวเอง
ในช่วงของการเดินทางไปเชียงรายวันนี้ เส้นทางสายเชียงใหม่-เชียงรายมีถนนทรุดและปริแตกหลายจุด( โดยจุดที่ใหญ่ที่สุดอยู่ที่บ้านห้วยส้าน ต.ดงมะดะ อ.แม่ลาว) ในขณะเดียวกันก็ได้พบเห็นบ้านเรือนและอาคารต่างๆ เสียหายนับพันๆ หลังเลยทีเดียว บางหลังทรุดลงทั้งหมด บางหลังก็เสียหายปานกลาง และบางหลังก็เสียหายเพียงเล็กน้อย โดยผู้ประสบภัยต่างก็พากันออกมาพักอยู่ตามเต๊นท์ชั่วคราวริมถนน เห็นแล้วทำให้ผมรู้สึกสงสารผู้ที่ประสบภัยในครั้งนี้มากๆ เลยครับ
วันนี้ผมนำเยาวชนบ้านเกือบ 10 คนเดินทางกลับมาถึงบ้านแม่ตาดโดยสวัสดิภาพ ซึ่งเด็กๆ ต่างก็ได้มีเรื่องเล่าที่ไม่รู้จบ ทั้งเรื่องอุบัติเหตุและเหตุการณ์แผ่นดินไหวที่เกิดขึ้นอย่างรุนแรง ซึ่งเด็กๆ อยู่ในพื้นที่ศูนย์กลางของแผ่นดินไหวพอดี และช่วงเกิดเหตุก็พากันกรีดร้องและพากันวิ่งหาที่ปลอดภัยอย่างชุลมุนวุ่นวายด้วยความกลัว รวมทั้งเหตุการณ์อาฟเตอร์ช็อคที่เกิดขึ้นตามมาอีกหลายสิบครั้งจนทำให้เด็กๆ พากันนอนไม่หลับทั้งคืน
ในขณะที่ผมเองนั้น เมื่อได้เห็นร่องรอยความเสียหายที่เกิดขึ้นจากแผ่นดินไหวในพื้นที่จริงแล้ว ก็รู้สึกตกใจและกลัวพอสมควร
จากเดิมที่เคยคิดเสมอว่าแผ่นดินไหวเป็นเรื่องที่อยู่ไกลตัว แต่ครั้นเมื่อได้ไปสัมผัสร่องรอยย้อนหลังด้วยตัวเองแล้ว ก็ต้องเปลี่ยนความคิดใหม่ว่า แผ่นดินไหวไม่ได้เป็นเรื่องที่อยู่ไกลตัวเราอีกต่อไปแล้ว หากแต่อยู่ใกล้ๆ นี่เองและสามารถที่จะเกิดขึ้นได้เสมอ...เมื่อไหร่ก็ได้
ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว วันนี้ผมก็เลยถือโอกาสบันทึกภาพร่องรอยความเสียหายบางจุดมาให้เพื่อนๆ ได้ชมด้วยนะครับ
ถือโอกาสบันทึกร่องรอยประวัติศาสตร์นี้เอาไว้ซะเลย
ถนนทรุดบริเวณบ้านห้วยส้าน ต.ดงมะดะ อ.แม่ลาว จ.เชียงราย ยาวประมาณ 120 เมตร ลึก 2 เมตร
กลายเป็นทางต่างระดับไปซะงั้น
รอยแยกริมทาง
รอยปริแตกที่พบเห็นได้หลายสิบจุดบนเส้นทางเชียงใหม่-เชียงราย
อาคารหลังนี้กำแพงรั้วล้มแตกกระจายและตัวอาคารก็เสียหายหนักด้วยเช่นกัน
เป็นภัยธรรมชาติที่น่าหวาดกลัวมาก ๆ นะจ๊ะ ดีใจที่คุณอักขณิชและเด็กทุก ๆ คนปลอดภัย
...ความเสียหายที่ได้รับมากนะคะ...ขอส่งกำลังใจให้ทุกคนผ่านพ้นวิกฤติโดยเร็ววันนะคะ
ถนนร้าวมากเลยนะครับ
ในหลายจุดน่ากลัวมาก
ขอบคุณมากๆครับพี่
น่ากลัวมากค่ะ ขอสิ่งศักดิ์สิทธิ์และบุญรักษาคนไทยและประเทศไทยค่ะ
ชัดเจนเปลี่ยนครับ พี่หนานเพลิน ;)...
-สวัสดีครับท่านอักขณิช
-สุดยอดเลยนะครับ
-ทันเหตุการณ์พอดี..
-ว่าแต่เด็ก ๆปลอดภัยดีนะครับ
-เหตุการณ์แบบนี้เกิดความเสียหายมากมายจริง ๆ
-ระวังตกถนนด้วยนะครับท่าน.อิๆ
-มา ๆ ชมลีลาเด็ด ๆ จากพรานกระต่ายซักหน่อย..นะท่านนะ..
เป็นห่วงจังเลยค่ะ ชาวบ้านคงลำบากมากๆเลยนะคะ
ส่งกำลังใจให้นะคะ...ต้องเรียนรู้การหนีภัยแผ่นดินดินไหวค่ะ
น่ากลัวนะคะ ดีที่เด็ก ๆ ปลอดภัย บ้านแม่ตาดมีแผนสำรองรองรับแผ่นดินไหวไหมคะ ท่านผู้ช่วย