เสร็จสิ้นรายการเสวนา เรื่อง ชุมชนควรมีส่วนร่วมในการส่งเสริมสุขภาพกระดูกอย่างไร ที่ สสส.

มีผู้เข้าร่วมเสวนาประมาณ 50 คน ส่วนใหญ่เป็นผู้สูงอายุประมาณ 70%  บรรยากาศการนั่งคุยกับพื้นอาจทุลักทุเลในผู้สูงอายุบ้าง 

วิทยากรนำเสวนา จากซ้าย อ.หนึ่ง อ. ขจิต และผู้เขียน

เราใช้เวลาพูดคุยแลกเปลี่ยนรู้กัน 3 ชั่วโมงเต็มๆ เริ่มด้วยการให้ความรู้เรื่องทำอย่างไรให้กระดูกแข็งแรง จากนั้นมีผู้ป่วยและญาติมาเล่าถึงประสบการณ์เกิดกระดูกหักจากโรคกระดูกพรุนว่าชีวิตเปลี่ยนไปอย่างไร อ.หนึ่งและอ.ขจิตเล่าถึงกิจกรรมที่ทำและเชื่อมโยงกับโรคกระดูกพรุน แล้วต่อด้วยแบ่งกลุ่มย่อยระดมความคิดว่าชุมชนจะมีส่วนร่วมอย่างไร

คุณพัชระ เล่าเรื่องคุณแม่หกล้มและกระดูกสะโพกและกระดูกต้นแขนหัก

คุณวอญ่าก็มาแลกเปลี่ยนเรื่องความเข้มแข็งของชุมชน ต้องมีคนแบบคุณวอญ่าที่ช่วยกระตุ้น

ให้ชุมชนหันมาใส่ใจสุขภาพ ต้องทำโดยชุมชน เพื่อชุมชนเองถึงจะสำเร็จ

         

                                                              บรรยากาศในห้องประชุม

          

           

                                                          ผลัดกันแลกเปลี่ยนประสบกาณ์

ข้อสรุปจากการเสวนา
1. ตะหนัก ใส่ใจ ค้นคว้า เรื่องโรคกระดูพรุนให้มากขึ้น
2. เริ่มต้นจากการดูแลสุขภาพตนเองก่อนทั้งเรื่อง อาหาร ออกกำลังกาย และขจัดปัจจัยเสี่ยง
3. ผู้นำชุมชนใส่ใจที่จะรณรงค์  เพื่อสร้างชุมชนที่เข้มแข็ง สนใจและใส่ใจการส่งเสริมสุขภาพ
4. สร้างเครือข่ายที่มีอยู่ เพื่อขยายวงแลกเปลี่ยนเรียนรู้ เพื่อนช่วยเพื่อน
5. เชื่อมโยงเข้าไปกับงานประจำ เช่นอาชีพครูที่สนใจเรื่องการปลูกผักในโรงเรียน ฝึกให้เด็กปลูกผักที่มีแคลเซี่ยมสูง นำผักที่ปลูกได้มากินเป็นอาหารกลางวัน และเด็กยังได้ออกกำลังกายอีกด้วย

น่าจะได้เครือข่ายภาคใต้ที่เข้มแข็ง มีสุขภาพกระดูกที่แข็งแรง คอยติดตามกิจกรรมที่พัทลุง โดยมีทีม อ.หนึ่ง จากนครศรีธรรมราชเป็นพี่เลี้ยง งานนี้น่าสนุกค่ะ