จุดเริ่มต้นของการทานมังสวิรัติเกิดจากคำอธิษฐานเมื่อแม่ป่วย  โดยพื้นฐานครูภาทิพไม่เคยถือศีลกินเจ  เพราะไม่สามารถหักห้ามใจได้ เป็นคนที่ทานกับข้าวเก่ง ชอบอาหารทะเลเป็นชีวิตจิตใจ

แต่ในวันที่น้องโทรมาบอกว่า "แม่ป่วย นอนไม่สามารถลุกขึ้นหรือช่วยเหลือตัวเองได้"  ซึ่งก่อนหน้านั้นแม่แข็งแรงเป็นปกติขุดดินปลูกต้นไม้ หุงข้าวใส่บาตร   แต่หลังจากกลับจาก รพ. เพื่อลอกต้อกระจก  ๑ สัปดาห์ แม่เริ่มชาที่แขนขวา และอ่อนเปลี้ยตามลำดับ  ก็คิดว่าไม่นานแม่จะดีขึ้น  แต่เมื่อน้องบอกมาเช่นนั้น ก็ตกใจมาก เพราะแม่เป็นคนแข็งแรงและยังเก่งอยู่ หากแม่ต้องมาอยู่ในสภาพนั้น แม่จะรับไม่ได้   ด้วยความตกใจจึงจุดธูปเทียนนั่งอธิษฐานหน้าพระ อุทิศส่วนกุศลให้เจ้ากรรมนายเวรของแม่ และอธิษฐานว่า ขอทานมังสวิรัติเพื่ออุทิศส่วนกุศลให้กับเจ้ากรรมนายเวรของแม่ชั่วชีวิตของแม่  ขอให้เจ้ากรรมนายเวรของแม่มีความสุข เมื่อมีความสุขแล้วขอให้อโหสิกรรมให้แม่  ให้แม่มีความสุขในบั้นปลายของชีวิต อย่าได้พบกับความทุกข์ทรมาน จนกว่าจะสิ้นอายุไข

   หลังจากอธิษฐานก็ไม่ได้รอว่าแม่ต้องหายป่วยก่อนจึงจะแก้  รุ่งเช้าก็เตรียมซื้อกับข้าว สำหรับทำอาหารมังสวิรัติและเริ่มศึกษารายการอาหารมังสวิรัติ   ศึกษาด้านโภชนาการทันที   และในวันนั้นต่อมาน้องก็โทรมาบอกว่า  "ไม่ต้องกังวลนะ  แม่เริ่มดีขึ้นแม่พยายามช่วยเหลือตัวเอง"  

    หลังจากนั้นน้องส่งข่าวอาการของแม่ว่าดีขึ้นตลอด  โดยแม่เริ่มจากคลานไปห้องน้ำ เริ่มอาบน้ำเอง   พัฒนามาเรื่อย ๆ จนขณะนี้ เป็นเวลา ๕ เดือนที่ครูภาทิพ ทานมังสวิรัติ แม่เดิน รดน้ำต้นไม้  หุงข้าว ทำกับข้าว  ใส่บาตร  เข้าร่วมกิจกรรมของชุมชนได้  เพียงแต่แขนขวาไม่ร้อยเปอร์เซ็นต์เท่านั้น

                 แม่อาจจะหายจากการเจ็บป่วยเพราะระยะเวลา หรือเพราะคำอธิษฐานก็ตาม  แต่เมื่อเราปฏิบัติตามคำอธิษฐานแล้วแม่ดีขึ้นก็เราก็มีความสุข และอานิสงส์ก็คือน้ำหนักลด  คอเลสเตอรอลลด  ก็พอใจแล้ว


ส่วนหนึ่งของอาหารมังสวิรัติที่ทำไปก่อนหน้านี้