วันนั้นผมจำได้ ... เป็นวันก่อนวันปัจฉิม ก่อนวันสุดท้ายที่เราจะต้องแยกย้ายไปหาที่เรียนใหม่
ผมได้ไปถ่ายรูปสถานที่ต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นที่ที่เราเจอกันครั้งแรก
ที่ที่เราเรียนด้วยกัน ที่ที่เราเดินผ่านมันทุกวัน
สถานที่ต่างๆที่มีความหมาย แต่ไม่มีใครอีกแล้ว
ผมตั้งใจจะทำให้เพื่อนร่วมห้อง ร่วมถึงเธอคนนั้นด้วย
(พูดไปแล้ว ณ เวลานี้ ความรู้สึกวันนั้นมันก็กลับมาอีกครั้ง)
ผมนั่งทำ ทำ ทำ แล้วก็ทำ มีเพื่อนผมคนหนึ่งที่มาช่วยให้เสร็จทันเวลาเช้าวันปัจฉิม
ผมได้ใส่ความคิด ความรู้สึก คำพูด ผ่านภาพ บทเพลง และตัวอักษร และคำพูดของผมลงในนั้น
ซึ่งคำพูดที่เขียนลงไปแต่ละคนก็ต่างกันไป ...
วันนั้นผมไม่ได้นอนเลย จนถึงเช้าวันนั้น ...
กลับมาดูแล้วมันก็ยิ่งคิดถึง
